Waaghalzerij… Maar wel leuk!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Er is nog niemand van de vriendjes… Dus ik amuseer mezelf en het vrouwtje plikplokt de paddestoelen op de boom.  Ze kijkt even de andere kant op. Gauw in de boom… 😉

Nog een beetje hoger. Oh, ze kijkt! Maar ze zegt niks, mijn vrouwtje… ze trekt een rare snuit! Hihihi, ze is bang, het vrouwtje! Ik kan nog hoger! Kijk maar goed! Tot voorbij de kleine takken… Het vrouwtje plikplokt.

Oei, zo hoog was ik nog nooit. Kan ik nu nog terug? Draaien is zo hoog wel een beetje moeilijk! Even naar ’t vrouwtje kijken. Haar snuit wordt beetje wit! Gauw naar het vrouwtje nu! 🙂
Hier ben ik! Wat zegt ze nu? Dat samen met mijn krullen mijn wijstijd verdwenen is?

Wijsheid, Kita! Je bent een deugniet!

Ha, daar zijn de vriendjes! We zullen wat spelen! Wat is dit hier? Dat ken ik niet! Waarom kan ik dat takje niet pakken? Zo koud! Wat zegt het vrouwtje? Afblijven? Waarom? Ja, seffens begint ze weer over mijn wijstijd! 😉 En ze heeft gefilmd, de hele wijstijd!

Oh, Kita! Wijsheid! En dat koude spul is ijs! Wees nu een beetje braaf!


Kita zonder jas… in de eerste sneeuw!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Pootjes even schrap zetten! Nee! Ik wil niet! Ik wil echt niet buiten, vrouwtje! Zie je dat dan niet? Er valt allerlei wits naar beneden!

Komaan, Kita! We gaan buiten! Volg!

Gggrrr, hup, hup, tussendoorwippen, beetje springen, aan leiband trekken… dit gaat niet snel genoeg!

Kita, hier. Zit! Goed, en volg!

Aaaaiaaai, beetje koud, maar goed, we gaan richting wei. Zal seffens wel lopen. Het is nog niet eens helemaal licht. Kijk, er zijn nog geen vriendjes. Dan loop en speel ik maar alleen. Ik probeer tussen die witte spulletjes door te lopen.

Vrouwtje doet raar met het blinkend doosje, ze legt er een handschoen op… als dat maar niet misgaat! 😉 Dan moet ze weer sakkeren op het stoute doosje. 🙂 Ze plikplokt toch, denk ik… Zal wat rondjes lopen, dat vindt ze leuk…. en ik ook! 🙂

Opa Lennox glundert!… Ik ook?

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Het is me wat! Het vrouwtje haalt al onze dekens en kussens weer weg. Regelmatig is het van dat. Dan zegt ze: was! En ze brengt alles naar de kelder. Als het terugkomt, ruikt het echt niet meer lekker. Dan wil ik het altijd uit mijn mand sleuren omdat ik het niet wil! Ook niet goed natuurlijk! Moet dan met de deken in de mand… Ach ja, ze is koppig, mijn vrouwtje, we weten het langzaamaan… dus we gaan maar weer braaf in de mand.

Mijn opa Lennox glundert! Hij krijgt een spiksplinternieuwe deken. Hij gaat meteen in zijn mand natuurlijk! Het vrouwtje zegt dat hij minder kuren heeft dan ik. 😉 Pfff, gggrrrr.

Vandaag moet ik vroeg op! Geen eten? Auto dus! Op reis?

Ja, Kita, naar mama Funnygirl! De krullen gaan eraf!

Ja, hier ken ik het. Huppelhuppel naar de poort! Daar is het baasje van mijn mama al! Ik mag met hem mee! 🙂 Mijn vrouwtje zegt: Tot straks. Toch nog even omkijken…

Daar is ze weer! Zie je mij, vrouwtje, hier? Dat hebben we thuis niet, hé, zo’n grote loopren? En zie je het? Mijn jas is uit! En nu gaat het vriezen en sneeuwen! Wat een idee, zonder jas in de sneeuw morgen? Neen, ik heb mijn groene trui nog, hé, vrouwtje?

En het vrouwtje heeft nog iets leuks: een lange staart! Zo heeft het vrouwtje er ook! En daar is het blinkend doosje.

Komaan, Kita, fotoshoot van de modeshow!

Jaja, hier ben ik al voor de fototoot en het blinkend doosje. Nu zitten? Nu liggen? Oké, zal mijn pootje eens elegant uitsteken voor de plaatjesshow. En dan in de mand! Jaja, hier ben ik al!
Zie je wel: een groot stuk gedroogde kip aan het einde van de fototoot, ik wist het wel dat ik flink moest zijn! 😉

Bezoek hier… en bezoek daar!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Ja, kijk eens aan! Vrouwtje, er is een zee in de wei! Een echte zee! Maar wel een zee die stil staat! Dat vind ik wel leuk! Er zijn niet veel vriendjes in de wei. Willen ze hun pootjes niet nat maken?

En wat krijgen we nu nog? Het wordt almaar gekker! Het vrouwtje doet haar jas aan en neemt mijn leiband. En ik? Ik mag niet mee. Wel sapristi! Dit is echt wel het toppunt!
Maar nu snap ik het! Want wie komt daar binnengelopen, aan mijn leiband? Gitte! Dolle pret, dat weet je zo! Veel te dolle pret, want het vrouwt zegt dat het ‘Time out’ is!
We gaan naar de speelwei. Gitte wil niet in de zee, ik wel natuurlijk! Wat zeggen de baasjes? Gitte gaat naar huis want wij gaan nog op bezoek? Oh, ik mag mee! Ben benieuwd…

Hier ben ik nog nooit geweest. De meneer en de mevrouw zijn heel lief. Ze hadden ook twee honden, twee oma’s van 12 en 14 jaar oud. Maar die twee oma-honden zijn nu bij Grobber! Jammer voor de baasjes, hé vrouwtje?! Ik zal extra veel knuffelen met het baasje, die vindt dat precies heel leuk.
Het vrouwtje heeft mijn roze dekentje mee én… een kauwbeentje. Dan ben ik zoet! 🙂

Nieuwe vriendjes… piepjonge baby-hondjes!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Het vrouwtje zegt dat we naar huis gaan! Ach ja, waarom niet, ik loop snel naar haar toe. Leiband aan, snoepje en op weg naar de poort!

Maar kijk daar nu! Het vrouwtje ziet het ook: veel hondjes aan de poort en nog meer baasjes en vrouwtjes. Het vrouwtje maakt de leiband weer los.
Nieuwe hondjes! Ik mag gaan snuffelen: ik ben een heel zachte airedale-dame als er pupjes in de wei komen, dat zegt mijn vrouwtje altijd: en ze heeft gelijk – deze keer!

Deze kleine zwarte Wolf is nog maar negen weken, een echte babypup, hé vrouwtje?! En daar, Barend, die is al peuterpup: 13 weken. Een Friese stabij! Ha, vrouwtje, nog een speciale hond, net als de airedales! Deze vangt ook molletjes! 🙂 Nu nog niet, als hij groter is, natuurlijk! Maar misschien zal hij ook geen putten mogen graven… daar weet ik alles van! 😦

De hondjes spelen een beetje maar durven niet ver in de wei… zoveel grote honden ook. Ik zal heel zachtjes dag zeggen en voordoen hoe ze moeten snuffelen! 😉

Kijk, het blinkend doosje! Ze mogen toch bij op de plaatjes, hé vrouwtje, deze nieuwe vriendjes?!

Ernie?… Wil niet spelen! :-(

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Die Ernie toch! Ernie is één van mijn favoriete vriendjes en ik wil altijd met hem spelen. Vandaag is hij op de wei! Hij heeft zijn winterjas al aan. Dat heb ik nu nog niet nodig, met al mijn krullen. Ernie dus wel!

Komaan Ernie, laat ons wat rennen en spelen! Dan krijg je beslist wel warm. Waarom wil je niet? Hij gaat altijd maar naar zijn baasjes. Tou nou, komaan! Zal eens tegen hem opspringen en wat zotte kuren uithalen. Niks aan te doen!

Ha, wacht, ik zoek een put, dan komt hij wel! Zie je wel! Als ik een put vind, wil hij die ook! Aaai, oei, nu komt hij achter me aan. Even verstoppen achter de boom! En hollen maar weer!

En daar is Truco ook! Hey Truco!

Vandaag… een drukke dag!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met ,

Hond, hond, hond! Dat vrouwtje van mij! Nog koppiger dan de koppigste terriër! Waarom? Zal dat eens haarfijn uitleggen, zie! Ik heb dikke krullen, veel krullen – binnenkort moet ik naar de kapper, zegt het vrouwtje! Ook onder mijn staart heb ik veel krullen, en daar blijft soms wel eens wat in die krullen hangen, als ik mijn drolletje deponeer. Dat vindt mijn vrouwtje niet goed en dat moet er dan af! Ik wil dat niet: ze mag alles, mijn vrouwtje, maar dat niet! Dus spring ik weg als ze de handdoek onder mijn staart wrijft. Maar nu heeft ze wat gevonden! Het baasje helpt en houdt mij vast! “Zij is groot en ik is klein”… Opa Lennox had het al gezegd, hij weet het goed, mijn opa Lennox!

De Baas en de Bazin hebben altijd gelijk! Leer dat nu maar! En hou op met dat gedoe!

Ha, we gaan op pad! Waar gaan we heen? Ik zie het al! Ik kan niet snel genoeg uit de auto zijn, we gaan naar Suske! Hoe? Wat? Suske nog niet thuis? Dan speel ik alvast als een dollemannetje met zijn speelgoed. Wat vertelt zijn vrouwtje? Suske bijna doodgebeten? Ocharme, die Sus toch! En wat een dapper vrouwtje heeft hij. Ze heeft hem gered van die grote, wilde hond! Ze is ook lief, want ik krijg altijd snoepjes van haar! Wafwafwaf! Waar is Suske? Daar is hij! Vrouwtje wil weer plikplokken voor we vertrekken, maar we zitten niet stil… 🙂

Weer stoppen? Hier ken ik het ook! De snoepjeswinkel! Ik mag mee naar binnen! Het baasje zoekt een nieuwe halsband voor onze opa Lennox. Ieeif ieieieff, waf!, waf!

Kita, koest! Gedraag je!

Maar ik wil naar dat kleine hondje! Ja, ik mag even snuffen, nu ben ik weer tevreden. Het kleintje ook! 🙂 Het vrouwtje haalt de snoepjes en bij het baasje pas ik een nieuw autogareeltje. Dit is wel goed, hé, baasje! 🙂 Vrouwtje, kijk eens, nu ben ik echt een mooie airedale-dame, hé! We nemen zo eentje mee voor mijn opa Lennox ook. Hij zal ook tevreden zijn!

Opa Lennox, hier ben ik weer! Kom eens passen! Kom eens kijken! Allemaal nieuw! Nee, hij wil eerst eten! Die opa toch! 😉 Ha, die nieuwe halsband staat hem goed en hij lijkt best tevreden met zijn gareeltje! 🙂 En kijk eens naar mij! Chique, hé? 😉

Koken met … Kita! (deel 5)

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Wat zegt ze? Gaan we koken? Het lievelingsmenuutje van de mensenpuppy van het vrouwtje? Hoera! Opa Lennox! Lennox! Kom gauw, dit wil je niet missen: het vrouwtje gaat oranje stokken en witte knollen en roze blokjes maken. Kom gauw, voor de stokken!

Kita! Lennox! Rustig!

Het vrouwtje haalt de roze blokjes uit de heel koude kast in de kelder. En de ongeschilde bollen brengt ze ook mee! En de oranje stokken neemt ze uit de koude kast in de keuken. We beginnen. Eerst schilt ze de bollen en we krijgen een plakje! mmmm. De witte schijfjes gaan in het pieppiep-kastje, eventjes maar. Ondertusen is het groot feest. Het vrouwtje neemt de oranje stokken en… zie je nu wel, opa Lennox! We krijgen allebei zo’n stok! Ik zei toch dat je moest komen! Want in eten is mijn opa Lennox de beste! 🙂
De oranje stokken moeten hun jasje uitdoen en dan snijdt het vrouwtje ze ook in schijfjes. Wij ook nog zo eentje? Wafwaf!

Daar zijn de zwarte potjes, nu kan ik gaan rusten… Alles gaat in de potjes en op de bevroren roze blokjes weer schijfjes, maar ik weet niet wat dat is!

Kruidenboter, Kita!

En dan gaan de potjes de hete kast in en moet ik weer opletten, natuurlijk! 😉

Zeg vrouwtje, niet vergeten te tokkelen naar Féline, hé?! En naar de lieve mevrouw van die andere school, en haar cursisten… allemaal fans! Leuk, hé?

Leven… in de wei-brouwerij

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Ha, we zijn er bijna! Nog een paar pootjes en we zijn aan de speelwei! Nu niet aan de leiband trekken want dan loopt het vrouwtje voorbij de poort en ben ik nog niet aan ’t spelen! Ja! Nu raprap zitten!

Vrij!

Wat zegt het vrouwtje? Ze zal Okai eens plikplokken met het blinkend doosje? Dat is een goed idee, want we hebben nog geen plaatjes van Okai en Okai zei gisteren nog dat hij binnenkort een poosje niet komt. Er is iets mis met de rug van zijn vrouwtje! Ik snap er niks van: hij heeft een lief vrouwtje, Okai, dan kan haar rug toch niet stout zijn? 😦

Okai is wel in volle actie vandaag! Amaai! En lopen! Dat gebeurt niet vaak! Hij weet dat het blinkend doosje er is, denk ik! 😉

En Truco heeft een stokje! Dat wil ik wel afpakken! Lukt niet zo best. Maar kijk, mijn opa Lennox komt helpen! Dat varkentje is meteen gewassen! 🙂

En nu sakkert het vrouwtje een beetje: het plikplokfilmpje met Okai is niet helemaal scherp, maar ze zet het toch op het tokkelding, voor de fans! 😉


Baasjesacties… in de hondenwei!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Het is me wat! Het is druk in de wei vandaag. Niet omdat er zo heel veel vriendjes zijn of omdat wij zo druk spelen. Neenee, het zijn de baasjes en de vrouwtjes die het druk hebben. En niet met ons!

In de wei, daar staat mijn boom, weet je wel! Die boom waar ik zo graag in klim. Blijkt dat die boom een ‘nument’ of zoiets is. Een kraakwilg die ‘nument’ werd!

Kita, monument!

Nu ja, de takken van mijn boom kraken dus als er heel veel wind is en zakken dan naar beneden. De baasjes lopen dan tegen de takken. Mijn vrouwtje nooit! Die is ook niet zo groot! 🙂
Het baasje van Truco heeft leuke namen gevonden: Boum-boom en Tok-tak! Die namen zijn niet voor honden maar voor de boom en zijn takken! Leuk, hé! Omdat wij het niet zouden vergeten, hangen de namen nu op de takken! De baasjes en vrouwtjes vinden dat leuk!

En dan, dan begint Spikkel daar te snuffen en te blaffen aan het kleine poortje. Iedereen daar naartoe! Een Uil in de bosjes! Oei, wat nu? Een dode Uil!! Oeioei, een dood hondje? Het vrouwtje gaat plikplokken, regen of niet! 😉 Een mooie Uil, zegt ze! Is dat een klein hondje, vrouwtje, Uil??

Nee, Kita, een vogel!

Mag ik dat plikplokplaatje zien? 🙂