Opa Lennox en ik, we zijn weer thuis. We zijn naar de logeermevrouw geweest! Het is daar reuzeleuk! Ik heb er een potje van gemaakt, zegt het vrouwtje. En opa Lennox heeft flink geholpen, de logeermevrouw heeft het verteld aan het vrouwtje.

Vrouwtje kon er niet mee lachen, vrouwtje was zelfs een beetje verontwaardigd… Maar de lieve logeermevrouw was toch niet boos? Waarom het vrouwtje dan wel?

Wat ik dan gedaan heb? Me geamuseerd, meer niet!
Ja, natuurlijk heb ik wel het rieten mandje van de hondenspeeltjes en kauwbenen stuk gebeten. Maar opa Lennox heeft dus geholpen, in zijn pels hingen ook stukken als bewijs! En andere honden hebben ook al andere mandjes stukgebeten… Het mandje moest maar steviger zijn…
Ja, natuurlijk heb ik een pakje sigaretten te pakken gekregen en stukgebeten, dat was misschien niet zo slim… is niet zo gezond, want Luca, een ander logeervriendje moest ervan niezen…
En ja, natuurlijk heb ik buiten in de sneeuw een plastieken bloempot gevonden en dat was een leuk kauwspeeltje, toch? Hoe het er nadien uit zag, heeft het vrouwtje gelukkig niet gezien…

Wie snapt nu waarom het vrouwtje boos was? 😉 Alleen het vrouwtje! 🙂

Het vrouwtje heeft het gelukkig niet kunnen plikplokken, haha! Die maakte ondertussen plaatjes van de hopen wit spul, op weg naar de bib… Kijk maar, plaatjes zonder mij… 😦

Vrouwtje, kijk eens! Krakkrak, doet het water! Dat is raar! En het is ook weer koud!

En wat is dit? Dit kan ik zo niet drinken…moet ik ook eventjes krakkrakken, denk ik! Zie je wel, vrouwtje, ik kan het!!

Wat zegt ze? Moet ik binnenkomen van het winterse terras? Waarom zet ze dan de deur open? Hier is anders weer van dat wit spul! En het blijft maar uit de lucht vallen, nog een hele nacht, zegt het vrouwtje!

Kan mij niet deren: opa Lennox en ik gaan naar de logeermevrouw! Pret verzekerd! Daaaag!

Hela, wat gaan we nu doen? Mijn roze deken gaat mee naar buiten? Niet naar het terras? Naar de straatkant? Ja, daar heb je mijn leiband ook… En een gekke schaar… Dit is wel heel raar.

Kom, Kita, we gaan het boompje snoeien.

Snoeien? Boom, dat ken ik. Snoeien? Wie of wat is dat nu weer? ’t Was te denken, mij maakt ze vast aan de andere boom, die met de Japanse bloempjes. Later toch, nu nog niet: zo lang schijnt de zon nog niet. Roze deken ernaast en ik moet flink gaan liggen. Waarom ook niet? Ik kan hier alles goed zien! Daar komt Duke voorbij. Ik moet natuurlijk blijven waar ik ben, dat weet je zo. 😦

En wat doet ze nu? Met die rare schaar bijt ze alle takken van de boom, mijn vrouwtje! Wat een heldin! Ze kan het ook, takken bijten! 🙂 Wat zegt ze? Moet ik die hele lange tak snoeien? Wat bedoelt ze? In twee bijten? Ah, maar dat is geen probleem! 🙂 Wel leuk: boompje snoeien. Als ik later groot ben, word ik tuinvrouw… of toch maar bibmevrouw? Dat was ook leuk, de bundeltjes een jasje aandoen, toen hielp ik ook! 😉

Jaja, vrouwtje, flink plikplokken, dan kunnen de fans zien dat ik ook kan snoeien en dat ik mijn vrouwtje flink help! 😉

Heel vroeg op vandaag! Nog geen vriendjes in de wei! Dan speel ik zelf wel en ik wandel rond met het vrouwtje! Kijk, daar is de zon! Fel licht, hé vrouwtje? En dan nog zo’n blinkend doosje… 🙂
Kijk eens, kijk eens… ik ben bijna even groot als mijn vrouwtje! Wie had dat gedacht… Is het een leuk plaatje, vrouwtje? Het is toch wel goed geplikplokt dat we even groot zijn? 😉
Wat zegt ze? Nu al naar huis? Ze moet vertrekken met de boekentas? Nee toch, net nu het eindelijk lenteweer is! 😦

So early? I’m still sleepy. And no other doggies in the dogpark… Okay, I’ll play alone and I’ll walk with my mum! The sun is there, today! Very bright and very sunny, this morning! My mum has the blinking thing, the thing that makes this funny “plikplok”-noice! 🙂 Look, I’m as tall as my mum! Mum, is that picture alright, so that they can see I’m as tall as you? 😉
What do you say? We already go home? You have to go to work? 😦 Not fair! Sun is shining, finally!

Donderdagmiddag komt het vrouwtje naar huis met de boekentas. Ha! Dan kunnen we naar de speelwei!
Oh… 😦 Er zijn geen vriendjes… Dan zullen we maar wat snuffelen en naar een takje springen! Ja, ik heb het!

Kita, niet doen, dat zijn de eerste wilgenkatjes. De lente komt!

Wie komt? Wie is de Lente? Katjes? De katten bij de logeermevrouw zien er wel anders uit… Die hangen niet in een boom! Wat zegt ze toch allemaal, het vrouwtje? Nu ja, ze plikplokt maar! Ze zegt dat deze plaatjes voor een speciale fan zijn, in een ver snow snow snow-land. 😉 Wel, ik loop verder!

Kijk daar! Wie komt daar in de wei? Is dat Lente? Dan ga ik spelen…

Neen, gekke Kita, dat is Bo! Lopen maar!! 🙂

Zo, ik ben weer thuis en ga direct mijn bedje in! Honden, honden, wat een leute… maar nu ben ik doodmoe!

Hoe dat zo allemaal komt? Ik zal het eens uitleggen. Het baasje en het vrouwtje moesten vandaag allebei de hele lange dag buitenshuis werken. De baasjes zijn heel slim (en heel lief!) en ze weten dat wij, mijn opa Lennox en ik, dan niet alleen thuis kunnen blijven. Opa is niet zo’n probleem naar ’t schijnt, ik ben het probleem, zegt mijn vrouwtje. 😦 Maar opa Lennox vindt het ook niet leuk, zo lang zonder de baasjes!

En hoera, hoera! Wij mochten al van gisteravond naar de logeermevrouw! Dat is een groot feest: ik vind het daar heel leuk! En weet je nu nog wat? Er was nog een hondenvriendinnetje! Jess!
Jess en ik hebben de hele tijd gespeeld! Gisteravond tot middernacht! Vanmorgen waren we om vijf uur al weer wakker van een geluid buiten! En dus had de logeermevrouw ook niet veel geslapen. We zijn naar de grote wei geweest, naar de kleine wei en verder hebben we de hele dag gespeeld, Jess en ik. Nu ben ik echt hondsmoe… Jess ook, denk ik. 😉 En opa Lennox zeker, die moest de hele tijd opletten natuurlijk.

Het vrouwtje heeft mijn nieuwe vriendinnetje geplikplokt, al wilden we niet stil zitten… 😉

Oh,  het is zoooooooooooooooooooo leuk bij de logeermevrouw! Vrouwtje, wanneer mag ik weer? 😉

Yes, we gaan naar de speelwei! Gitte is er, wij zijn goeie vriendinnen ook al is Gitte een echte judo-fan! Ze rust niet voor ze me gevloerd heeft met een ippon, pfff, wit spul of slijk of regen… Ippon, altijd! Ik ben niet zo’n fan van gevechtssport en ga dus elke keer maar gauw liggen… 😉  Als ’t weer geregeld is, dan kunnen we lopen en snuffen en spelen. 😉

Het witte goedje is er weer… hoe noemt het vrouwtje dat? Sneeuw! Ook al valt het witte spul nog uit de lucht, het vrouwtje probeert toch te plikplokken en te filmen… een beetje maar!

Kijk daar! Is die grote tak nieuw? Dat bestuderen we even, kom Gitte!