Kom, Kita, we vertrekken!

Nu? Weeral?  Ja, zeg, ik wil wel dutten na ’t spelen in de wei. Nee, dus! Gareeltje aan en op pad! Met de tram! En ver! Heb maar 4 keer gepiept in de tram, vrouwtje vindt dat vier keer te veel! Maar het papiertje lag net iets te ver: ze snapt het nooit, hé! Wil altijd maar haar zinnetje: geen papiertjes oppikken!
Neen, vrouwtje, op de roltrap wil ik niet! Trekken dus naar de gewone trap… anders geraken we niet uit de metro! Waar gaan we heen? Een schoolpoort? Oh, neen, niet nog een hondenschool, zucht. Geen hond te zien! 🙂 Wel een meneer met een zwart doosje: hij plikplokt ook, maar zonder geluid! 😉
Oh, en wat een lieve mevrouw! Dat is de mevrouw die af en toe iets tegen me zegt op het rechthoekig ding bij ’t vrouwtje! Dat leest ze dan voor! Oh, veel knuffels! Nog meer knuffels, uit alle landen… 🙂

Moeten we nu al vertrekken? Korte pauze hebben ze hier! Lange wandeling over de Meir: hier was ik al. Wat zegt die meneer? Ja, natuurlijk ben ik een airedale! Hoor ik het goed? Jaja, hij heeft ook een airedale, als ik het goed snap. Het vrouwtje mag foto’s zien.

Eindelijk rust: terrasje op de Groenplaats, lekker in het lentezonnetje… Ook weer terug met de tram. Niet piepen dus… dan maar languit in de gang liggen: ze moeten toch merken dat ik er ook ben. 😉 Vrouwtje vindt dat precies maar niks…
Nu langs ons park! Haha, hier ken ik het! 🙂

PS: 1 van de plikplokplaatjes is een antinachtmerriepil voor een fan, zegt het vrouwtje!

Onze opa Lennox komt vandaag niet naar de wei: hij rust uit van het drukke weekend, zegt hij. Maar ’t vrouwtje mag wel zijn mooie blauwe bal meenemen, dan kan ik er mee spelen. Hoera! Toffe Lennox! Leuk, leuk!

Rakker en een vriendje zijn er al. Maar die vertrekken weer! Ha, Gitte, Sammy en Diesel zijn er nu ook! Daar komt het vrouwtje met die bal!!! Sammy, Sammy, komaan!

Lopen, meisjes! Rennen maar!

Yes, yes! Na een poosje is Sammy het beu. Nu al moe? Ze gaat wat spelen met de andere honden. Dan ren ik wel alleen! Bal halen en naar de andere kant! Ah, Sammy doet toch nog een beetje mee. Oei, wat hoor ik? Roept het vrouwtje? Bal brengen? Nu al? Nee, wat zegt ze? Anderhalf uur rennen is wel genoeg? Ze zal weer moeten gaan tokkelen, dat zie je zo!
Oké, oké. Ik kom al! Morgen weer?

Moeten jullie dit even horen! Jullie geloven het nooit! Wat ik vandaag mocht! Ik kan het bijna zelf nog niet geloven. Maar het is echt! Het blinkend ding heeft geplikplokt en er zijn dus plaatjes van.

Vanmorgen. Na het uurtje in de speelwei: dat was een saaie boel. Buiten Lennox was er niemand… Nu ja, niemand: ’t baasje en ’t vrouwtje waren er ook.
Ik mag mee naar ’t bureau en ik lig braaf in de bench. Zegt het vrouwtje: dit moet Kita zien! Ik spits natuurlijk mijn oren: moet ik iets zien? En toen!!!!… Ik mag uit de bench. En ik mag op de knieën van ’t vrouwtje springen om naar dat rechthoekig ding te kijken! Met mijn neus op het tokkelding! Snuffelen dus. Mag eigenlijk niet. Het rechthoekig ding dus! Zie ik daar mezelf liggen. Hihi! Mooi, ja, dat ben ik! Zie ik ook wel vanuit de bench. Het vrouwtje tokkelt! Ha, zo doet ze dat. Ook eens proberen… Spaties bij de vleet, zegt het vrouwtje. Maar het mag natuurlijk ook niet. Pfff, wat doe ik dan hier? Nu doet ze klik op een zwarte kever die naast het tokkelding ligt. Nog niet gezien. Snuffelen, eens aan bijten! Aaaai, vrouwtje boos. Braaf zijn dus of de pret is zo uit.

Kita, kijk daar eens! Jouw verhaaltjes zijn al meer dan duizend keer gelezen!

Zeg ‘es, weer een nieuwe hond? Duizend? Aaai, nee, ‘veel’ bedoelt ze!
Wat ik vertel? Ja, zegt ze. En wie leest dat? Dat kan ze niet zien en dat weet ze niet, mijn vrouwtje. Wel als de mevrouwen of meneren reageren! En er zijn er ook wel die de verhaaltjes in de mails lezen, maar dat telt dan niet op. Hoe? Kijken ze dan niet naar de plikplokplaatjes waar ik voor poseer? En naar mijn acteerprestaties in de filmpjes? Pffff, dat weet het vrouwtje ook al niet… Hier weet ze echt minder over dan ze over honden weet. 🙂
Zeg’es vrouwtje, zeg dan tegen die mevrouwen en meneren dat ze in de mail op de titel klikken, hé! Dan kunnen ze zeker de plikplokplaatjes en de filmpjes zien en dan weet ik hoeveel mensen mij leuk vinden. 😉 Dan krijgen ze allemaal een pootje en een likje van mij!

Kita, laat dat knuffeltje liggen! Hoog tijd om naar je nestje te verhuizen!

Nu al? Het wordt pas interessant! Ha! Nog       meer          spaties       !!!!

Nog gauw even een paar spaties...

Dat ben ik: Kita!

Ohoh, ik denk niet dat het vrouwtje vandaag tevreden is over mij. Maar ik heb me wel goed geamuseerd… 😉

Vanmorgen en vanmiddag was er iets niet goed aan het tokkelding. Vrouwtje zei dat ze op haar vrije dag ‘technisch werkloos’ was. Zal wel weer geen nieuwe hond zijn, of een nieuw ras… Toen zei ze: van de nood een deugd maken. Niet te begrijpen, die mensentaal! Maar het gareeltje kwam te voorschijn! Dat is hondentaal die ik begrijp, zie!

Eerst over de voetgangersbrug. Bah, hier liggen nieuwe blinkende platen en die rammelen. Daar ga ik niet over! Tegentrekken dus. Zo gaat het nu altijd: vrouwtje is sterker. Wreed ambetant! Wel vier van die platen!
Aan het einde van de brug is de kleine speelwei! Hoera! Django is daar! En ja, ik mag even spelen. Nog een beagle ook. Wat zegt ze, het vrouwtje?

Kita, kom, we gaan naar de post! Kita, hier!

Dat denkt ze maar! Hophop, naar de andere kant! En dollen maar en rennen! Niks horen! Aaai, wat doet ze nu? Ze vertrekt alleen? Dat kan ook niet! Rap naar de poort. Baasje van Django wacht daar ook. Oké, mee verder dan maar.
Hier was ik nog nooit! Hoe stom: een onzichtbare deur, twee stappen en nog een deur. Natuurlijk knots ik daar tegen. Iiieeeuw, grrr. Thuis zie ik de deuren tenminste. Dingdong! Wafwaf!

Kita! Koest! Het is nog niet onze beurt. Stil tot onze dingdong!

Dingdong. Wafwaf! … Dingdong. Wafwaf!

Stil, seffens vliegen we buiten! Ik wil de brieven naar Nederland en Azië posten.

We gaan naar een meneer. Hij staat recht en komt over zijn toog naar me kijken. Ja, ik ben een airedale terriër! Dat weet ik al lang. Warfgrrrr, komt er nog wat van?
Aha, nu gaan we naar ’t station? Naar de Relay voor magazines? En de Panos? Moet aan de leiband trekken onderweg, anders kan ik niet al die geurtjes besnuffelen… vrouwtje vindt dat geen goed idee. Meneer van de Relay is er niet vandaag: pech! Geen hondensnoepje dus! Wel veel mensen die vragen of ik een terriër ben? Ja, zie je dat niet? Ik ga niet zitten als ’t vrouwtje dat zegt. Ik een koppige terriër? Bijlange niet. Ik heb gewoon zin in staan! Vrouwtje trekt vies gezicht, aaiaii.

Leuk! Te voet naar de Grote Steenweg. Leiband is echt te kort! Aai: vrouwtje heeft er genoeg van, zegt ze. We nemen een stuk de tram. Hiphoi! De 7. Klauter, klauter! Dat is nog eens een onthaal, zie! Een hele klas kinderen in felgele jasjes die mij allemaal leuk vinden. Een hond, een hond! Ja, dat weet ik. Een airedale terriër, om precies te zijn. Ik heet Kita en ik spring graag. Niet goed natuurlijk! Ik geef ook likjes. Oei, we moeten al afstappen, dan maar gauw volgen: dag kindjes! We zijn al aan de apotheek. Dat is bij de meneer en de mevrouw van de zwarte retriever. Die is er niet vandaag. Zitten? Ikke? Weeral? Ah nee. Oei, ze wordt heel boos, het vrouwtje. Toch maar zitten, braaf zitten. Zelfs voorbeeldig even liggen.

En nu door ’t park naar huis. Amaaai, ben er moe van… zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz…

Ja, nu de slaap van de onschuldigen! PPFFF! Was me dat een “koppig wandeluurtje”!

Slaap der onschuldigen...

De deurbel gaat! Tiens, die Lennox blaft niet? Ik ook niet dan.

Een grote platte kartonnen doos komt binnen, met het vrouwtje erachteraan. Onmiddellijk even mijn tanden inzetten. Aaai, mag natuurlijk (nog) niet: ik had het kunnen weten! Het vrouwtje begint meteen de doos open te snijden. Zegt ze nu echt dat er iets inzit voor mij? Een nieuw vetbed?
Klinkt lekker, ben benieuwd. Duurt wel lang, zit veel van dat plakkend lint op. Niet alle lint er al af doen, he, vrouwtje, ik vind dat ook leuk om aan te trekken! Zal al helpen, zie. Hap en trek!

Kita, stop! Los! Af!

Zeg ‘es, ik mag hier ook niks! Het is toch voor mij? Aha, de doos gaat open! Er komt iets wit uit, en ook grijs en er staan hondenpootjes op. Ooooh, wat jammer, dat is niet om te eten! Dat ziet eruit als het andere dekentje in mijn mand. Zie je wel. Het andere dekentje gaat uit mijn mand en naar de ‘was’. Wie is dat hondje dat mijn deken krijgt? Mijn mand gaat toch niet ook naar ‘was’? Neen, blijkbaar niet. Nieuwe ding komt in mijn mand. Bah, dat stinkt! Eruit dat ding!

Kita! Los!!! Dit nieuwe vetbed moet in de mand en jij nu ook. Nestje! Zit!

Als ze maar niet denkt dat ik dit leuk vind?! En wat zegt ze nu nog? In het nestje boven ook??? Een grijs? Bah! Oh, ik krijg een kauwbeentje als ik mooi ga liggen op ’t nieuwe spul? Dat is een goeie deal! Mmmmmmmmmmmmmmmmm, valt toch nog allemaal mee!

Hola, een groooooote doos...

Bah! Stinkt! Eruit dat ding!

Als ze maar niet denkt dat ik dit leuk vind...

Goeie deal!!! Mmmmmmmmm