Honden, wat een druk weekend! Veel op pad met de baasjes.

Zaterdag: eerst naar de wei, natuurlijk! In de regen, flink gespeeld en doornat! Die lap en dat droogwrijven bij thuiskomst vind ik niet zo leuk. Maar je kent mijn vrouwtje: wat ze in haar hoofd heeft, dat gebeurt!

Namiddag: bezoek aan de hondensnoepjeswinkel! Ohlalala, al die geurtjes! Grote zakken eten voor opa Lennox en voor mij. En we krijgen een nieuwe drinkbak, opa Lennox en ik! Wat moet ik hier lang stilzitten terwijl de baasjes kiezen. Moeilijk! 😦  Het vrouwtje vraagt niet eens wat ik ervan denk! Oef, ze kiezen gelukkig de goeie! 🙂
En weet je wat? Het is een moeilijk woord: dierenwerelddag of zoiets en dat betekent? Ik krijg een snoepje en het vrouwtje krijgt ook nog een hondenpizza voor opa Lennox en mij. Vraagt die mevrouw toch eerst of wij dat lusten. Effie wafwaf gedaan: stel dat het vrouwtje nee zegt! 😦

Vandaag? Weer wei! Dolle bedoening, het is droog en zonnig en er zijn veel vriendjes! Opa Lennox speelt met Kasper! Wat beleven we nu?

Leuke gast die Kasper, hé Kita, dus kunnen we wat spelen! Ga maar uit de weg!

Hallo, zeg, ik ben een leuke dame, hé! Je doet maar, ik speel wel met de andere vriendjes! Ernie is er ook! 🙂

Weeral vertrekken?! De baasjes gaan brunchen met baasjes-nu-zonder-hond. Die hond is bij Grobber: hij was een hond zoals mijn opa Lennox maar een blonde en hij werd wel 16 jaar! Enfin, ik mag mee. Heel eind te voet, maar wel leuk! Baasje en vrouwtje moeten lachen, want het is file boven de Ring, zegt het baasje! Snap er niks van maar het vrouwtje plikplokt.
Het vrouwtje-nu-zonder-hond, de vriendin dus van mijn vrouwtje, zegt dat ik weeral gegroeid ben! Zeg, ben ik niet goed zo??
Lekker kauwbeentje op het terras… Meer van dat! Dat zegt het vrouwtje ook! 🙂 Maar over de brunch en het zonnetje! 😉

Mijn oren flapperen de hele tijd! We zijn op weg naar de speelwei, maar er is veel wind, heel veel wind. Ik voel het: seffens waaien mijn oren van mijn kop!

Er zijn weer veel vriendjes op de wei! Nu de werkmannen de andere wei afbreken, hebben die vriendjes geen plaats meer om te spelen. Erg, hé! Maar het is wel leuk dat ze nu ook bij ons komen spelen! Ik ken al veel nieuwe vriendjes: Dinah, een witte herder en Ricco, een huski! En dan is er Kasper, de border collie. Hij speelde vorige zondag met mijn opa Lennox! En gisteren was er ook Gust: dat is een bruine hond. Oh ja, en jagende Misha mag ik niet vergeten!

Alle vriendjes lopen en hollen en spelen wild. Dat komt zeker door de wind. Met te veel en te wild, dat vind ik niet leuk, dan loop ik maar een beetje opzij! 😦
Spikkel en haar baasje doen een beetje gek vandaag! Zeker die wind! Het vrouwtje plikplokt het! Kan ik het laten zien aan iedereen, dat mag van het Spikkel-baasje!

Kijk nu! Ja, ik weet het wel: ik mag geen lege flessen pikken om mee te spelen. Dat doe ik al een poosje niet meer. Maar zie nu! Als de wind die fles naar mij brengt… ? … Dan mogen Sammy en ik er toch wel mee spelen? Ah ja! Leuk! Zo leuk, dat is lang geleden! 🙂

Aan Kasper laat ik mijn boom zien, maar die vindt mijn boom niet interessant. Nu ja, is niet erg!

Oei, het vrouwtje roept in fluitjestaal. Snel, snel! Wat zeg je, vrouwtje? Naar huis want het is al laat en het vrouwtje moet nog vertrekken met de boekentas? Hier ben ik toch?!!! 😉

Flinke Kita! Flinke meid! 🙂

Wat een drukke dag vandaag! Vanmorgen naar de hondenwei! Veel vriendjes maar het vrouwtje kan niet plikplokken want het regent! En dan kan het blinkend doosje niet uit de tas, zegt ze. Morgen dan maar…

Dan gaan we met de tram naar de lieve boekenmeneer in de winkel met de pakjes papier! Ja, vrouwtje, de winkel met de boeken, ik weet het wel!

Nadien moet het vrouwtje veel tokkelen. Veel werk, zegt ze. Maar dan! Vanmiddag! Nu komt het leukste deel van de dag, ik zal het eens vertellen.
Het vrouwtje en ik nemen tram 7, we gaan heel ver met tram 7: naar midden in ’t stad, naar de kathedraal en de Groenplaats. Het vrouwtje vertelt dat we wachten op fans. Begint het natuurlijk te regenen. Dat deugt niet, niks terras! Ha, daar zijn de fans! Ze komen van heel ver, van een ander land! Daar kan je niet naartoe met tram 7! Misschien moet je daarvoor met de trein! Dat moet ik eens vragen aan ’t vrouwtje. 😉

Enfin, we gaan samen met de fans naar binnen om een bolleke te drinken. En weet je wat? De fans hebben een cadeautje voor me mee! Ohlalalalala: een speeltje en snoepjes. Ik mag meteen een snoepje proeven. Lekkerrrrrrrrr!Voor het speeltje moet ik wachten tot thuis want hier mag ik niet rondhollen, zegt het vrouwtje!
De fans en het vrouwtje praten veel, af en toe steek ikke er mijn snuit eens tussen. Ze mogen me niet vergeten, hé! Dan plikplokken ze en de plaatjes mogen bij het verhaaltje. Dat is leuk!

En nu zijn we weer thuis en nu zegt het vrouwtje: het speeltje is voor morgen! Hoezo, morgen? Wafwafwaf! Geef dat nu maar aan mij! Wafwafwaf! Ah, ik krijg toch nog een snoepje! Mmmmm. WafwafGrrrWaf

Stil, Kita, koest! Morgen! Dan kan ik je filmen… de batterij is plat nu!

Stout blinkend doosje! 😉 Zal het morgen weer braaf zijn? Krijg ik dan het speeltje?

Wat zeggen de vrouwtjes? Veertien? Veertien honden in de wei vanmorgen? Hond, hond, hond… dat is wel veel! Oh kijk, Gitte is terug! Aaai, zal maar weer even gaan liggen, ze trekt weer aan mijn kaak! Nu gaan lopen, klaar!

Met wie zal ik nu spelen? Niks al te wild, met veel honden tegelijkertijd. Dat vind ik niet zo leuk! Hey Kato, zullen wij wat ravotten?

Wat zeg je, daar in de jungle? Ja, hoor! Mij goed! En lopen maar, en springen… Nu onder die bomen? Terug naar het struikgewas…

Hallo, vrouwtje, wat zeg je? Ja, ik ben er moe van en ik ga mee naar huis! Wacht de boekentas om te vertrekken? … Oh!

Op vrijdag is het vrouwtje altijd een beetje moe. Toch gaan we dan koken. Vandaag zegt het vrouwtje: we keep it simple! Ik snap er niks van: dat heb ik nu nog nooit gegeten! Zou het lekker zijn?

We beginnen er in elk gaval aan. Het vrouwtje neemt van alles uit de koude kast. Mmmm, ik zie wel lekkere dingen: sla, tomaten en die peer die geen peer is, met die bal vanbinnen er in! Oh, en een appel! En pitjes! Wat zou ik allemaal mogen proeven? Hier ben ik, hé, vrouwtje! Wafwaf, je ziet toch dat ik kom helpen?? 🙂

Sla? Natuurlijk, heel gezond zegt het vrouwtje! Nee, voor mij! Niet voor Gezond! Zal het gauw opeten. En van de ballenpeer krijg ik ook een stukje. Nooit die bal die erin zit, dat is wel jammer!

Avocado, Kita! Avocado!!

Dan tomaat en appel. Neen, pitjes, olie, citoen, zout en peper hoef ik niet, vindt het vrouwtje ook. Ja, maar… een kaasje wel, hé?? 😉

Klaar is Kees!

Wat zegt ze nu weer? Nog meer kaas? Nee, alles gaat op tafel… met de krielpatatjes en de groentenburger!
En opa Lennox heeft het allemaal gemist, de slaper! Ik begin nu pas aan mijn dutje, hoor! 😉

Vrouwtje, hoe zit dat nu? Gaan we antwoorden op de vraag van die fan of niet? Die wilde toch weten waarom ik een gareeltje aan moet?

Ja, Kita, het is al goed! We beginnen er aan!

Goed zo, ik zit flink stil om het gareeltje aan te doen, dat ken ik al heel lang! We gaan naar buiten. Het vrouwtje doet de autodeur open en ik wil er meteen instappen. Maar dat mag niet, ik moet even zitten en wachten deze keer! Ah, ik zie het al, we plikplokken eerst een paar plaatjes zonder mij. Het vrouwtje laat zien hoe het moet met mijn autogordel!

Die is niet zoals die van de baasjes, maar klikt wel in hetzelfde klikdoosje! Aan de andere kant ziet die er uit als een leiband! Maar die andere kant maakt het vrouwtje niet vast aan mijn halsband. Ah neen, als we dan moeten remmen, word ik misschien gewurgd, zegt ze. Weet wel niet wat het is, maar het klinkt gevaarlijk. Zo ziet het gezicht van het vrouwtje eruit als ze over ‘gewurgd’ en ‘nek breken’ praat.

Dus die andere kant maakt het vrouwtje vast aan… mijn gareeltje! Daarom moet ik dat gareeltje aan als we met de auto gaan! De mevrouw van de dierensnoepjeswinkel, waar ze ook andere hondenspullen verkopen, zei dat ik dan wettelijk in orde ben en ik toch niet in “de koffer” van de auto moet. Ik snapte er niks van en wilde niet stilzitten toen… zo vlak bij de snoepjes! 😉

En dat gareeltje is ook om je vast te houden en te doen stilzitten in de tram! Stilzitten is niet je sterkste kant, hé, Kita? 😉

Het doosje in de zak van het vrouwtje maakt muziek. Ze neemt het en begint erin te praten… ze luistert ook. Ze schrikt een beetje. Wat zegt ze: arm gebroken? Wat is dat? Wat hoor ik nog? Voetbal? Kantine?

Het wordt al te gek! Vrijdagavond en gareeltje aan. Niet naar de wei? Neen, dus. Want de vedette speelt vanavond voetbal. Bij een nieuwe ploeg. Kan niet gemist worden.

We zijn er. Kijk, daar komt zus van ’t vrouwtje ook en bijna-zus van zus van ’t vrouwtje! Iedereen is er weer! Joepie, veel knuffelen. Er is iets mis, ik mag niet knuffelen met zus van ’t vrouwtje vandaag. Haar rechtervoorpootje zit in een wit stijf spul. Oeioei, ze kijkt pijnlijk en sip, zus van ’t vrouwtje! Gisteren gevallen?
Is ze in de boom geklommen, vrouwtje en gevallen?

Neen, Kita, ze is van de trap gevallen en ze heeft een gebroken arm. Zit nu maar stil jij!

Absoluut, ik ga mooi liggen! Oh, ik krijg een kauwbeentje… leuk! Ik ga graag naar voetbal! Ook op vrijdagavond al kan ik dan niet naar de wei! 😉

Meestal zijn het vrouwtje en ik dikke maatjes, zijn we dikke vriendinnetjes. Maar soms zijn we supergoede vriendinnetjes, echt waar! Dan wil ik helemaal vergeten dat ik naast airedale ook terriër ben en dus af en toe moet koppig zijn! Dat vindt het vrouwtje ongelooflijk leuk en ik ook! Oh ja!!! Echt wel!

Wanneer zijn wij zo’n supervriendinnetjes? Wel, als het vrouwtje heel ver weg is en ze roept me. Nee, nee, ze roept dan niet gewoon Kiiiiiiiiiiitaaaaaaaaaaa! Neen, ze neemt dan dat zwarte fluitje en roept mijn naam in fluitjestaal. Dat gaat zo: tuuuut tuuuut tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut. Dat is Kita in fluitjestaal!

Als ik dat hoor, dan vertrek ik in heel grote looppas, zo snel als mijn pootjes kunnen, naar het vrouwtje… wat ik ook aan ’t doen ben! Spelen of niet, snuffelen of niet… ik vertrek! Altijd! Het vrouwtje is dan hééééél blij en vrolijk als ik zo kom aangestormd. Soms kan ik zelfs niet zo goed remmen, op nat gras. Maar ik eindig altijd netjes voor haar voeten en dan krijg ik een lekker stukje gedroogde kip en een flinke knuffel! En ze zegt dan: flinke Kita, lieve Kita! Zooooo fijn vind ik dat!

Ik heb het speciaal voor het blinkend doosje ook gedaan en heb geduldig gewacht op de kip en de knuffel! Je zal mijn fluitjesnaam wel horen en je moet goed kijken want ik kom van hééééééééééél ver!! 🙂

Wat gebeurt er nu? Het vrouwtje neemt mijn leiband en vertrekt zonder mij? Tiens, en nu mogen Lennox en ik allebei met het baasje mee? Ik snap er niks van. We gaan zelfs naar de hondenwei! Hoe gek allemaal.

En het wordt nog gekker vandaag! Lennox en ik zijn al op de wei. Wie komt daar aan? Gitte, aan mijn leiband en met mijn vrouwtje! Wel sapristi!

Oei, ik moet hier even wegduiken onder de struiken… een aanval van een Akita. Gelukkig komt zijn baasje die kwaaie meneer Akita weghalen, hij moet weer aan de leiband. Oef! Wegwezen. Aaaai, hij heeft nu (verdiende!) hommeles met mijn onvervaarde opa Lennox. Kom opa Lennox, wegwezen, roept ons baasje! Die is al ginder ver met Gitte, die miste hier wel wat!
We blijven nu maar in de achterste helft van de wei en lopen heel hard en we ravotten nog meer. Onze tong hangt op onze tenen, lacht het vrouwtje. We gaan naar huis.
Ik snap er niks van! Gitte komt mee naar ons huis! Hoera, hoera, dat wordt dolle pret!

Maar de baasjes willen dat we rustig zijn… Gitte met mijn speeltje in de mand van opa Lennox? Hihihi! Elk in een mand? Dat had je gedacht! 😉 We zijn moe en moeten rusten, vinden de baasjes. Dus opa Lennox en ik gaan naar onze mand boven en Gitte blijft beneden! Time out! 😉

Straks gaan we wel weer naar de wei en kunnen we nadien nog wat spelen hier! 😉