Het vrouwtje stopt even met tokkelen, zegt ze. Wat gaan we doen? Gaan we een half uurtje op bezoek bij Gitte? En ’t vrouwtje gaat mee? Koffiekletsen? Ah zo! Weet wel niet wat dat is. En ik mag spelen met Gitte, in de tuin? Waarom niet in de wei? Gitte is loops, zegt het vrouwtje. Oh? En dan? Lopen doet ze toch altijd? Wat is er nieuw? Die mensentaal is niet te begrijpen. Hondentaal is pakken simpeler.
Maar goed, we gaan naar Gitte! 🙂 We mogen in de tuin en ravotten wat. Te warm om veel te tuimelen. Liever rondsnuffelen… Euh, hé, wat beweegt hier? Waf!
Kita, neen, dat is de schildpad: Baro! AF!!!
Toch maar een beetje snuffen! Ik wil met je spelen, doe je mee? … Baro heeft geen zin! 😦 Pootje uitsteken…
Kita! Nee!
Aaaai, afblijven dus, iets anders gaan doen… of we gaan naar huis… dan maar tussen de bomen kruipen! 😉
Vannacht om half twee deed opa Lennox wel twee keer Waf! Hondenlief toch, zo kan ik niet slapen, hé. Wat heeft die nu toch? Ik geef toe, het is af en toe een beetje raar lawaai buiten en er is een beetje extra licht soms, maar daar moet je toch niet om blaffen? Wie is hier nu luidruchtig, vrouwtje, midden in de nacht?
En nu zijn we op de hondenwei en de baasjes en vrouwtjes praten over vannacht. Tiens, dat lawaai en dat licht? Is dat onweer! Hahaha, en Lennox is daar bang van? Mijn opa Lennox bang? Van zo’n beetje lawaai en licht? Hoe kan nu zoiets? Het heeft ook heel hard geregend, keihard, want de wei staat onder water! Yihaaaaaa! We splashen er op los… tot het vrouwtje roept dat we niet in die modder mogen. Ah neen? Rap efkes erin! Het vrouwtje roept en zegt dat ik moet zitten! Ze plikplokt mijn poten… Lang zullen we niet meer blijven, zo gaat dat meestal als het echt leuk wordt… 😉
En dan nu het hele gedoe met de potenwasser, de ‘pawplunger’… Elke poot apart moet in ’t water, in die pot met kietelborstels! Pootjes wassen, noemt het vrouwtje dat. In ’t begin heb ik geprotesteerd… maar dan ken je mijn vrouwtje nog niet. Koppig!!! Dat heeft geen naam. Geen enkele airedale die zo koppig is als mijn vrouwtje!! 😉 Maar ik geef toe: mijn pootjes zijn dan wel lekker proper… en ik mag meteen mee naar boven als ’t vrouwtje gaat tokkelen! 🙂
Kita, zit! Zo’n slijke pootjes gaan we wassen, hé, meisje!
Ja, hoor, vrouwtje! Ik zal heel geduldig mijn pootjes laten wassen. Krijg ik dan een snoepje? 😉
Ah, gauw efkes in de modder!
Het eerste pootje wassen…
Eerste pootje drogen…
Oef… bijna klaar, laatste pootje!
Mijn potenwasser!
Zo’n vuil water? Komt dat allemaal van mijn pootjes?
Weer geen andere honden in de wei… Waar is iedereen toch ’s middags? Dus loop ik maar wat rond en speel ik wat met het vrouwtje. Maar ze komt niet als ik haar roep! Ze zit op de tak van die boom, lekker rustig, zegt ze. Wafwaf! Neen, ze blijft zitten. Ze zegt alleen dat ik niet zo veel herrie moet maken. Beetje lopen? Moe worden? pfff, gggrrr. Beetje rondhuppelen dus en eens bij ’t vrouwtje gaan kijken.
Zeg, vrouwtje, ik heb wel honger, hé, het is etenstijd! Zou dit niet lekker zijn? De schapen en koeien bij Mano eten ook die groene sprieten!
Kita! Gras eten??? Kan ook niet veel kwaad, eigenlijk…
Ha, ze zegt niet nee! Ze is een beetje in de war, denk ik. Awel, awel, ze zegt niet: af! En ook niet: los! Oké, eten dus! Valt wel tegen! Ik krijg dat nog niet zo best gebeten… Hoe doen die koeien dat? Blijven proberen… Vogels? Even gaan kijken… Toch maar terug proberen, moeilijke groene sprieten! 😉 Gaan we naar huis voor mijn brokjes? Wafwaf!
Kom Kita, volg! We gaan naar huis: je krijgt eten!
Hé? Ze verstaat het? Héhé! Kwispel, kwispel… Waf! 🙂
Waar die baasjes en vrouwtjes allemaal over praten, dat weet ik niet en ik snap het ook niet helemaal. Ik hoor wel van alles, natuurlijk! NMBS, trein, muilband? …
Ha, trein, dat is leuk! Eerst moet je klauteren om er in te geraken, dan doet het tuuuuuuuuuuuuuuuuuut en als je een poos gereden hebt, mag je er ook weer uit springen. Onderweg komt er een mevrouw of een meneer dag zeggen. Als ’t een vriendelijke is, dan aait die mij. Soms is ie een beetje nors en moet ik opzij gaan liggen… ja, zeg! Ik ben een airedale, ik ben groter dan een Welsh én het vrouwtje betaalt voor mij ook zo’n papiertje waar zijn zwarte stokje een gaatje in bijt! Dat moest ik eens doen! 😉 Waf!
Wat zegt het vrouwtje? Dat we dan zullen moeten oefenen? Wat moeten we oefenen? Daar gaat ze weer, het is weer zo’n dag van doe dit, doe dat, koest en los. Je zal het zien… Kijk nee, ze haalt iets zwarts uit een doosje. Verkleedpartijtje? Nodig voor op de trein als het gevraagd wordt? Wat is dat? Een muilband? Nooit gezien! Wat zegt ze? Die lieve Kita doet geen vlieg kwaad en moet misschien een muilband om? Ha, nee, een vlieg krijg ik niet gepakt, dat is waar! Maar een mol wel! 😉
Kom Kita, hier! Zit! Flink zo, meid! Even passen… oei, beetje groter maken. Mooi! Flinke meid!
Wat krijg ik nu rond mijn snoet? Mijn mooie trui is leuker, zelfs dat stomme hemdje vorig jaar was nog beter! Gggggr, wrrriefgrrrr. Dit wil ik er af! Vandaag een paar minuutjes, en morgen weer, zegt het vrouwtje. Hola, amaai, en daar krijg ik zo’n lekker snoepje voor, om even dat ding rond mijn snuit te hebben? Yes, yes!!! Morgen weer! Toch ook de snoep, hé???!!! 😉
Oei, wat doet het vrouwtje nu? Een bom-bomvolle kom gft-afval heeft ze in haar handen. Daar gaat ze zeker mee naar buiten, naar die grote, groene lawaai-rol-bak. Natuurlijk draait ze zich nog even om naar Lennox en mij…
Braaf zijn, jongens, ik ben zo terug!
Waarom zegt ze dat toch altijd? Ik ben altijd braaf! 😉 Oh, kijk, er valt iets van de kom! Ohlala, het vrouwtje ziet het niet. Deur toe, vrouwtje weg. Lennox heeft niks gezien? Snel, dat ding pakken en weg wezen… naar mijn knabbelplaatske… Daar is ze weer, maar ze ziet me niet… hahaha!
Kita? Waar ben je?
Bah, Kita! Wat is dat? Waar haalde je die viezigheid??!! AF!
Gggrr, waarom ziet ze dat nu? Achteruit dus, oren plat. Mooi zitten, helpt misschien wel! Wat zegt ze? Hé, ze weet nog steeds niet wat het is? Gauw even zakje geven! pprrfff, waf! Kijk dan!
En wat is dat??? Een theezakje?? Die viezigheid is thee? En dat eet jij, Kita?
Wat jammer, ze kuist alles op! Toch nog maar eens snuffen of ze niks vergat… 😉 Was heel lekker, ik likkebaard er nog van! Natuurlijk heeft ze weer alles geplikplokt… 😉
Het is hier rustig. Alleen Gitte en ik zijn in de speelwei, én onze vrouwtjes natuurlijk. Ha, daar is Sammy. En wat zegt haar vrouwtje? Komt Lucien ook? Maar met de fiets? Hahahaha, een fietsende hond? 😉 Ah, hij mag rustig in een fietskar liggen… 🙂 En zijn vrouwtje fietst!
Jaja, daar is de kleine Lucien! Wat een klein hondje nog. Voorzichtig zijn, zeggen alle vrouwtjes, Lucien is nog een pup! Zeg, ik ben wel een Airedale-dame, hé, ik weet dat wel! Oei, Gitte doet een beetje hevig precies… ik zal maar even opzij gaan… en met de andere hondjes spelen. Seffens zal ik ook wel eens dag zeggen tegen kleine lieve Lucien.
Hij staat best zijn mannetje, Lucien. Hij is slim, voor de veiligheid gaat ie maar veel op zijn rug liggen. Voor wie die hondentaal niet snapt, dat betekent: ik geef me over, mij geen pijn doen… even rustig! Hé, Lucien, ik ben Kita. Zal ik ook je vriendinnetje worden? Grobber was een dikke vriend, jij ook? We spelen hier met veel, hé, zie je dat? En als de vrouwtjes niet kijken, leer ik je mollen vangen… dat mag eigenlijk niet, daarom!
Wat? Moet ik mee naar huis? Aaaiaai, het vrouwtje zal weer moeten gaan tokkelen! 😉
Zo, we zijn terug van de hondenspeelwei. Ik was niet in grote doen. Ik heb maar wat aan de kant rondgesloft en lopen snuffelen. Onze airedale heeft zich daarentegen weer eens goed laten gaan. Ik ben er zelf gelijk doodmoe van. We komen de gang in en ik zijg meteen neer op de mat. Kita niet natuurlijk. Wanneer is die haar energie op, zeg? Weet ze dan niet dat het zo meteen hommeles is, als ze niet braaf luistert?
“Kita, hier!” Daar heb je haar weer, hoor: ze is al drie keer de gang uit naar de deur gerend, en telkens moet ze dan natuurlijk terugkomen naar die mat om naast mij te gaan zitten en liggen. Snap dat dan toch, dulle griet! Ik wil ook wel een flinke slok gaan drinken, hoor, maar als jij het nog lang blijft uithangen, komt daar niks van in huis, ook voor mij niet… Hier komen en liggen, zeg ik! Kijk, Baas, naar mij luistert ze beter dan naar jou.
Oké, ze ligt. Nog wat nors grommen en grollen, want ze moet natuurlijk wel altijd het laatste woord hebben, maar goed: dorstlessing komt in zicht. De Baas stapt verder de gang in, maar blikt waarschuwend naar ons: “Blijf!” Doe ik toch altijd? Zij snapt dat nog niet, hoor… Kita, blijf nu gewoon vijf seconden liggen, zodra de deur ginder opengaat, kunnen we ongeremd op onze drinkbakken afstormen. Zie je wel: één, twéé, drié, viér… ééééén… gààn! (Lennox)
Ohoh! Het vrouwtje zegt dat het moet gedaan zijn met dat meekijken in haar boek. Dat vindt ze niet leuk! Ze heeft een goed idee. (Ja, dat gebeurt ook! :-)) Ze gaat me leren lezen en dan krijg ik mijn eigen stapeltjes papier, oei, sorry: boeken! Jaja, vrouwtje, ik ben slim genoeg, ik weet het. Dat zijn boeken! 😉
We beginnen bij het begin, zegt ze. Nu ja, wat anders? “Boekgewenning”? Dat ik boeken niet mag verscheuren zoals lege dozen? Wat flauw! Dat weet ik toch al lang? Ik raak geen boek of tijdschrift aan!
Dat is juist! Flinke meid. Kom nu maar hier bij ’t vrouwtje. Zit!
Aha, ze bedoelt dat we eerst gaan plaatjes kijken? Het vrouwtje leest voor: Op de boerderij. Ha, dat is bij Mano! Dat is interessant. Ik kijk flink en luister naar het vrouwtje. Ik word er moe van! 😉 Maar het is leuk en ik ben heel flink, zegt het vrouwtje! Ha! Wafwaf! Nu nog plikplokken ook? 😉
Dit mag niet…
Daar is het boek!
Het huis en de meneer van de boerderij! Aha, bij Mano?
Daar is Mano! Snufsnuf! Aaai, mag niet!
Euh, de poes van de buren? Bij Mano?
De koe! Ook gezien bij Mano. Die boom niet, tiens.
Ik kijk flink: heel leuk, dit boek!
Een kip en een schaap. Heb ik ook gezien bij Mano!
Daar gaan we weer! Met gareeltje, dus in de auto? Neen? De tram! Helemaal tot in de metro en dan nog een eindje! Hier stappen we uit! Aha, het vrouwtje is echt heel flink vandaag: ze denkt er aan dat ik niet op de roltrap wil. Gaan we weer naar de meneer en mevrouw in de school? Neen, dus! Zeg, dit is wel een heel eind stappen. Wat een grote speelwei! Even trekken: mag ik nu los? Is dit geen stenen speelwei?
Kita, hier! Niet trekken! Zit!
Neen, dit is geen speelwei, dit is ’t Sint-Jansplein!
Vrouwtje doet een praatje met een andere mevrouw! Bon, we moeten nog verder: door de Pretstraat zegt het vrouwtje. Hahaha… wat een pret… 😉 We zijn er! Toch een school?! Door een gang, snel, naar een stenen speelwei. Kleinere stenen speelwei. Ha, hier werkt het vrouwtje. Het zit zo: mijn vrouwtje is de bibmevrouw in deze school, de bibmoe! En nu komt het vrouwtje iets brengen naar de andere bibmevrouw hier! Een fenomenale superschat is die bibmevrouw, zegt het vrouwtje! Ohla! Ik ben wel de schat, hé, vrouwtje! Daar is ze! Ja, ze is inderdaad een lieve bibmevrouw! Plikplok doet het blinkend doosje! Iedereen op de foto: de bibmevrouwen en ik!
We vertrekken weer! Aan de stenen speelwei met al die bussen doen we een terrasje! Neen, voor mij geen aspergesoep, grrr. Nee, ook geen bolleke zoals die meneer daar! Ggrrrr. Het vrouwtje plikplokt weer met het blinkend doosje. Wat zegt ze nu weer? Sfeerbeelden voor een ict-fan? Begrijpen wie kan! Ikke niet… dutje doen… zzzzzzzzzz….
Ik en de bibmevrouwen!
Nog meer plikplok!
Jaja, een lieve mevrouw!
Terrasje! Zie je mijn foto op de tas van ’t vrouwtje? Pas naar kapper geweest, toen! 🙂
De baasjes kijken in zo’n dik pakje papier, een pakje met veel plaatjes uit blinkende doosjes. Wat zegt het vrouwtje? Een boek met foto’s? Ah zo! Hier zijn de airedales, zegt het baasje en het vrouwtje gaat meteen kijken. Ze leest iets hardop… en plots moeten de baasjes erg lachen.
Ja, zeg, waarom moeten ze nu zo lachen? Een airedale is niet om mee te lachen, hé! Ik ben wel de grootste terriër! En de mooiste! 😉 Wafwafwaf!
Koest, hihihaha, Kita, koest! hahaha…
Het vrouwtje doet zo raar? Wafwafwaf! Even rond de tafel dollen! Wafwafwaf! Een airedale is luidruchtig? Wat is dat nu weer? Waafwaaaaaf!! Niet stil? Ah zo, ja, ze leren het nog wel: ik vertel veel, maar als ’t vrouwtje geen hondentaal gaat leren, zal ze het nooit allemaal verstaan… en moet ik natuurlijk koest zijn. Maar ik moet zeggen: ze leert bij! 🙂 Vanmorgen begreep ze tenminste dat mijn speeltje onder de kast lag! 🙂
Luister maar naar mijn verhaal… en hoe het afloopt 😦 … het blinkend doosje filmde! 😉
Het vrouwtje stopt even met tokkelen, zegt ze. Wat gaan we doen? Gaan we een half uurtje op bezoek bij Gitte? En ’t vrouwtje gaat mee? Koffiekletsen? Ah zo! Weet wel niet wat dat is. En ik mag spelen met Gitte, in de tuin? Waarom niet in de wei? Gitte is loops, zegt het vrouwtje. Oh? En dan? Lopen doet ze toch altijd? Wat is er nieuw? Die mensentaal is niet te begrijpen. Hondentaal is pakken simpeler.
Every day an airedale: Kita 