Yes!… Weer nieuwe vriendjes, Spaanse!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Soms wil het vrouwtje ook ’s avonds nog naar de speelwei gaan! Yippie! Dan zijn er andere vriendjes dan ’s morgens. Dat is ook leuk. Zie je wel: wat zeg ik nu net? Ik zie het al.
Het duurt hier zo lang! Ginder lopen de andere maatjes al! Oei, vergeten! Ik moet eerst zitten voor het vrouwtje de leiband losmaakt en ‘Vrij’ zegt. Gauw zitten!

Kita, vrij!

Wegwezen voor ze van gedacht verandert om één of andere reden. Gauw even langs dat tafeltje passeren! Ligt er iets interessant?

AF!!!

Oh, daar heb je haar weer, ze zag het! Het vrouwtje ziet veel te veel! Wegwezen!

Hallo, ik ben Kita! En ik wil spelen! Wat zegt zijn baasje? Spaanse honden? Puli en Léon. Dat is fijn: we worden hier wel een internationaal stel… Iers, Spaans, Japans… Dat is zoals in dat andere l@nd van het vrouwtje, daar zijn nog veel meer ‘nationalidinges’ (of zoiets), zegt het vrouwtje altijd.
Het baasje van Puli heeft een grote basketbal: keihard! Het vrouwtje wil wel even met me sjotten: yippie! Vrouwtje, deze bal doet niet pppffffffftttttttttt, heb jij ook zo ééntje?

Oh, zwarte Puli is wel een mooi heerschap. Wil hij niet spelen? Wat kunstjes uithalen… 😉 Net gearriveerde bruine Buba en Léon spelen ook…

Kom Kita, hier! Tijd om naar huis te gaan!

Nu al? Jammer! Zal nu toch maar gehoorzamen, deze keer, ben wel beetje moe ook…. 😉

Flinke Kita! Misschien komt het ooit nog in orde met onze terriër… 😉

Hallo!!!!! Airedale terriër!!!! 😉


Kita, Patti… en de bal… en toen…

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Hoera! Het vrouwtje neemt de bloemetjestas met de grote bal mee naar de wei! Gitte is er ook al! En een mevrouw met wel vijf honden: grote en kleine. De mevrouw gooit met een balletje en ik ben de snelste! Hebbes! Oei, dat is blijkbaar niet goed want ik moet het balletje naar het vrouwtje brengen! Ha neen! Ik loop wel 5 keer voorbij, hahaha! 🙂 Even laten zien dat ik een koppige terriër ben als ik wil. Kijk, nu zwaait het vrouwtje met mijn grote bal! Toch maar gauw ruilen! 😉

Hoera! Leuk! Lopen. Dag meneertje van tien maanden oud! Hoe heet jij? Patti? Ja, jij mag met mijn bal spelen! We zullen allebei wat trekken en lopen en spelen. Leuk, hé?! Ffffffffffffffffffftttttttttttttttttttt. Wat is dat? Ik kijk even naar het vrouwtje: ze hoort het ook!

Een gaatje in de bal!

Wat zegt ze? Snap het niet! Spelen maar rustig verder. Dit is wel grappig: nu hebben we twee stukken! Haha! En de bal kunnen we nu veel beter pakken, hé, Patti! Komaan, joh!

Patti is naar huis nu. En het vrouwtje wil dat ik de goed-pak-bal naar haar breng! Daar heb ik geen zin in, ik blijf rustig ronddollen. Aaaai, het baasje is in de buurt en die zegt LOS! Oké, oké. En liggen ook? Eventjes,… ja hoor! Aaaai. Weeral liggen! Oké, oké…
De bal gaat in de bloemetjeszak. 😦 
Oh, maar daar is Ernie!!! 🙂 Dat is nog beter! 🙂

Vandaag geen zin in… bewegende drukte!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Weer thuis dus en geen opa Mano meer, wel mijn opa Lennox 😉  En met het vrouwtje naar de speelwei! Maar vandaag heb ik echt geen zin in al die spelende drukte.

Gitte en Sienna gaan anders speciaal mee terug naar de wei. En Flicka komt er ook aan! Speel eerst een beetje met dolle Flicka. Leuk maar beetje te druk… laat die drie maar dollen.  Ik ga liever wat snuffelen of graven… oei ja, niet doen, mag niet. Oef vrouwtje zag het niet!

Maar het blinkend doosje wel! Flinke Kita!

Af en toe eens gaan kijken naar de drukte. Iets speciaals te beleven? Neen, dus, dan maar weer op pad
Wil vandaag op tijd naar huis, ben nog beetje moe van de reis, denkt het vrouwtje. Ja, het was ook ver! 😉 Maar heel leuk! Binnenkort gaan we weer met vakantie, met opa Lennox. Weet niet juist wanneer… Naar Anna en Twister: een airedale-dame en een airedale-heer! Aha! En ik hoorde het vrouwtje ook iets zeggen over een terras met een speelwei! 😉

Honden, honden, wat zal dat leuk zijn! 🙂

Flink oefenen… en toen: bloed!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit

Het vrouwtje en ik kunnen heel flink oefenen. Zo is er iets heel leuk! Ik loop netjes naast het vrouwtje, mijn kop naast haar knie. We stappen dan flink door en het vrouwtje zegt dan altijd vrolijk: flinke Kita! Goed zo, Kita! Fijn! Als ze dan plotsklaps blijft staan, moet ik direct naast haar gaan zitten en dan! Dan krijg ik een snoepje, als ik het flink doe!

Gisteravond hebben we weer flink geoefend: het was nodig, zei het vrouwtje, na de lange reis! Nu ja, ik vind van niet… Dus na het avondeten zegt het vrouwtje dat we buiten gaan voor een sanitaire stop. Altijd die moeilijke baasjeswoorden: ze bedoelt gewoon pipi en kaka!
Oké: op pad! We oefenen dus! We stappen flink door, we zijn bijna thuis!

Flink zo Kita, goed zo! Flinke meid! Flieee…

Hé? Waarom ligt het vrouwtje nu ineens op haar buik naast mij, met haar snuit op de grond?? Moet ik nu ook zitten? Zal dat maar doen! En haar bril ligt ginder! Oei, dat is wel beetje gek, nog niet meegemaakt. Snuf, snuf! Dat is bloed!! Het vrouwtje zit alweer en ik geef gauw een paar likjes. Mag niet. Een meneer vraagt of het wel gaat. Jaja, we gaan alweer verder naar huis!

Nu ziet het vrouwtje er een beetje raar en gek uit. Het lijkt wel of haar neus en ogen rood geschilderd zijn. Haar knie ook! :-)Verder is ze helemaal in orde, want ze ziet nog alles en kijft nog steeds als ik iets doe dat niet mag! 😦
Ze heeft daarstraks de stomme struikelsteen geplikplokt… 😉

Struikelsteen

Kita… de toeristische toer op!

Geplaatst door Patricia Dale in Op reis en getagd met

Drukke dagen, drukke dagen! Hondenlief! Vakantie is om te rusten, leerde ik van opa Lennox! Amaai!
Gisteren: naar Perpezac-le-noir. Dacht eerst dat we naar een andere hond gingen… Neen dus, we gingen naar water. Met eendjes, zoals thuis. Wel een veel groter water dan in ons park.

Vandaag gareeltje aan en ik krijg een druif met een kwartje toeristenpilletje: we gaan dus een eind rijden! Zie je wel: auto in! Het vrouwtje en het baasje praten over Pompadour en Ségur le Château en ook over Nederlanders.

Halfweg! Kita, hop! Uit de auto: we gaan kijken!

Hier zouden veel paarden moeten zijn, maar ik zie er geen! Hoera! Want ik ben bang van paarden. 😉 Nu we hier toch zijn, wil ik wel alles zien. Ik wil over die muur klauteren om in die rare wei te gaan rennen. Mag natuurlijk weer niet van het vrouwtje! In het paardenkasteel van Pompadour mogen we niet binnen… (oef! :-))

Weer verder dus! We zijn te vroeg: de Nederlandse baasjes en hun honden zijn er nog niet! Ja toch, kijk! De baasjes wuiven! Twee nieuwe hondenvriendjes! Hoera!! Wat een dolle bedoening om al die hondjes en baasjes dag te zeggen! Die zwarte lijkt wel familie van mijn opa Lennox! 🙂
De baasjes gaan samen lunchen: een Nederlands-Belgische lunch in Frankrijk! Nou, ze maken het wel moeilijk! Wij moeten alle drie netjes blijven liggen. Ik ben best braaf, vind ik zelf! Het duurt wel een beetje lang en we verhuizen van de ene tafel naar de andere: in de zon, uit de zon, naar een tafel met bestek… Lekker, zeggen de baasjes! Daar is het blinkend doosje!
En nu gaan we nog een beetje wandelen… we poseren zelfs voor het blinkend doosje! 😉

Komaan, Kita, nu rijden we weer naar Mano! Instappen!

Oké, oké! … zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz…

Boerderijbezoek… met gids… :-)

Geplaatst door Patricia Dale in Op reis en getagd met

Ha Mano, daar ben je weer! Warm, hé? Wat zeg je? Ga je me wat laten zien? Ja, maar, ik moet wel het vrouwtje meekrijgen, hé. Ik moet aan de leiband van ’t vrouwtje! Pas als ik een oma-hond ben, mag ik misschien zonder leiband, zegt het vrouwtje soms. Waarom, vraag je? Omdat ik te snel ben natuurlijk: het vrouwtje kan mij niet volgen… 😉

Mano, hier zijn we, ik heb mijn vrouwtje gevonden! Jouw vrouwtje komt ook mee, zie je dat? Wat zeg je? Een kalfje? Wat is dat? Ah zo, een klein koetje… mmmm …. zal het wel zien. Te vroeg geboren en nu al 14 dagen oud? Nog kleiner dan een gewoon pas geboren kalfje? Papfles? Aaaai, wat moeilijk allemaal!

En hier worden de koeien gemolken? Waar zijn dan de koeien? Oh, daar gaan we nu naartoe. Die moeten niet altijd gemolken worden, die zijn nu aan ’t eten? Dan melken en dan naar de wei! Ah zo! Oeioeioei, zo veel koeien en zo groot. Dicht bij ’t vrouwtje blijven. Neen, ik kom niet mee: ben beetje veel bang, joh! Die kleine koetjes vind ik leuker! Nee, nee, niet langs het paard, dat wil ik niet. Oef, vrouwtje gaat naar de andere kant!

Terug naar huis? Langs de kippen? Jaja, ik volg. Wacht, even trekken. Vrouwtje snapt het niet. Daar gaan we! Waar zijn die kippen? Ha, daar tussen dat hoge gras! Ik zie ze.
En mag ik nu mee in jouw hol kruipen? Neen dus… alleen voor opa’s! Pffff!
En wat zit daar? Het loopt tegen de muur! Hoe noemt het vrouwtje dat: een klein hagedisje? Moeilijk, moeilijk! Maar ik weet toch al wel dat een stapeltje papier een boek is! 😉

Oei, wat hoor ik daar? Een stoet! Een koeienstoet! ohoooohoooh! Wafwafwaf!!! Waar is het blinked doosje? Wafwafwafwaaaaaf!

Koest, Kita! Koest! Ik film al! Je doet de koeien nog schrikken!


Oef… lange reis!

Geplaatst door Patricia Dale in Op reis en getagd met

Wat gebeurt er allemaal? Al mijn eten in zakjes? Mijn huisje helemaal plat? Ik kan er niet meer in!

Instappen, Kita! We gaan naar Mano!

Ohlala! Mano, here I come! Wel lang in de auto, hé, vrouwtje? We stoppen dikwijls, maar buiten is het veel te warm!
Maar nu zijn we er!
Hé Mano, hier ben ik. Hoe gaat het met opa Mano? Je hebt de groeten van mijn opa Lennox. Hij is nog thuis! Beter voor zijn oude knoken, zegt hij. Ah, wat zeg je? Dat je dat goed begrijpt? Ja, opa-vrienden onder elkaar zeker… 😉

Het is hier ook warm. Slapen en rusten dus van de lange reis! …. zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz…

 

 

 

 

Dinsdag… snoepjeswinkel!!!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Net thuis van de speelwei en we vertrekken alweer? Later wordt het te warm, zegt het vrouwtje! Wat doet ze nu? Terug naar de speelwei? Ik snap er echt niks van. Jaja, naar de speelwei: daar is de poort!

Neen, Kita, hier! Niet trekken! Volg!

Euh, het vrouwtje gaat naast de speelwei. Waarom? We blijven netjes op het fietspad, zegt ze. Ik kijk dikwijls naar het vrouwtje, want hier gaan we onder een grooooote brug, euh, wat is dat hier allemaal!

Daar achter het gras is de Ring, Kita!

Nog meer fietspad, nog meer grote auto’s en nog meer bruggen! Honden, honden! Wat is dat? Het is hier wel lekker fris want overal ook bomen! En naast het fietspad snuffelgras, maar ik moet volgen!
Aha, hier zijn we in een straat met een tram! Maar we gaan naar de andere kant! En dan een poort door, op een parking.
We gaan hier ook binnen! Oh, maar nu zie ik het! En ik ruik het! Dit is een snoepjeswinkel. Het vrouwtje vraagt aan de kassa-mevrouw of ik mee binnen mag. Natuurlijk, zegt die. Zo’n mooie hond! Ha, ze kennen er hier duidelijk wat van… 🙂
Het vrouwtje vraagt aan een meneer waar mijn nieuwe eten staat. Die meneer vraagt mijn naam! Wel, val nu om, zijn hond heet ook Kita maar is 2 maanden jonger dan ik. Veel vriendelijke mensen die mij allemaal willen aaien. Vandaag blijf ik flink op mijn vier pootjes, ik spring niet op. Het vrouwtje is heel tevreden! 🙂

Aan de kassa krijg ik twee snoepjes. Ik ga mooi zitten en geef zelfs een pootje en huppel dan flink mee buiten met het vrouwtje!

Kita, je verbaast me! Het komt nog goed met die airedale-deugniet! 😉

Wafwafwaf!! 😉

 

 

Noorden en … schoonheid…

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Leuk! Weer een nieuw vriendinnetje in de speelwei! Als de boekentas thuis is bij ’t vrouwtje, zijn er veel boekentassen thuis, denk ik. Er komen dan veel hondjes naar de wei. Jaja, baasjes en vrouwtjes ook! 😉

Dus weer een nieuw vriendinnetje: een mooi en slank dametje, nog een beetje een puppy: 7 maanden. Ze heet Yumi. Wat zegt haar baasje? Dat is een Japans woord? Dat is haar roepnaam? Dat ken ik: Kita is mijn roepnaam. Als het vrouwtje Kita roept, moet ik onmiddellijk komen! Niet dat ik dat altijd doe… ;-), maar meestal best wel, weet ik al! Wat zegt ze nog, mijn vrouwtje? Kita is ook mijn offi-watte-naam? Stamboomnaam? Yumi niet? Snap er weer niks van… zal maar gaan rennen met Yumi… die is wel heel erg snel! 🙂
Maar deze schoonheid lust ook gras, net als ik! Haha! Dat vindt haar baasje niet zo goed… Dat baasje lijkt al even koppig als mijn vrouwtje! 😉

Nu nog even natte pootjes. Vrouwtje kan er mee lachen… Yumi-baasje ook? Ik twijfel! 😦

Kita! Kom hier, we gaan naar huis!

Jaja, hier ben ik al! Wafwaf! Meteen mooi zitten ook. Is er nog zo’n lekker snoepje? Zie je dat, Yumi, zo moet dat, als je je roepnaam hoort! 😉

Flinke Kita… vandaag! 😉

Zondag… Summer in the city!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Geen buienradar vandaag! Tiens, tiens, hoe komt dat nu zo? 😉

Hoera, ik mag met de baasjes mee naar Linkeroever! Leuk: op het terras krijg ik dan een kauwbeentje, dat is fijn. Onder de tafel liggen vind ik niet leuk: ik wil er naast! Dan kan ik die chocolade-opa-broer van opa Lennox zien en de meneer die ginder zit en… Als ik alles zie, kan ik braaf zijn! 🙂

En dan gaan we wandelen. De baasjes plikplokken! Het vrouwtje zegt dat die toeristische plaatjes zijn voor de buitenlandse fans en de fans in het buitenland. Weeral iets met ‘land’, nog één dat buiten is ook! Dat met de boeken is dan weer binnen. Ik snap er niks van!

Wat ik wel snap, is dat we ook nog naar het park naar de eendjes gaan kijken! Vandaag geen uren, zegt het vrouwtje! Ben verwittigd, zegt ze!

En vanavond een partijtje voetbal in de wei met het baasje, met Lennox en het vrouwtje! Waaaauw, het was zondag vandaag! 😉