Bravo, Kita!… Bravo!

Ja, het is me wat! Al de hele ochtend lopen we met ons allen achter elkaar aan om dat speeltje vast te krijgen! Niet gemakkelijk allemaal! De vrouwtjes moeten lachen, erg lachen! Al twintig minuten proberen we dat ding af te pakken, maar Sammy verdedigt het wel flink, amaai!

Wie niet groot is, moet slim zijn. Wie niet sterk is, moet ook slim zijn! En wie een beetje bang is en dat ding niet durft te pakken, nu ja, die moet ook slim zijn! En ik ben een airedale-dame, ik behoor slim te zijn!! Hoe zullen we dit varkentje eens wassen? (Het speeltje is een varkentje, n.v.d.r.)

Lucien zorgt voor een beetje afleiding, want die wil het speeltje ook. Hij duwt Sammy opzij en uit de weg om het te kunnen pakken! Snel, snel, ik ben sneller! Slim, hé, van mij! 🙂

Bravo, Kita! Flinke meid! 😉

Yihaaaaaa!… Nog meer sneeuw!

Wat zegt ze, mijn vrouwtje? Nog eens naar de wei? Eerst in ’t park gaan kijken? Wat is er aan de hand?
Ja, ik zie het al! Alles is weer helemaal terug wit. En de baasjes van de andere huizen scheppen al dat wit van het voetpad. Zal mijn baasje seffens ook wel doen! 🙂

Oh, vrouwtje, hoe erg! Kijk nu toch eens! De eendjes hebben bijna geen plaats meer om te zwemmen! Waar is al dat water naartoe? Ocharme mijn eendjes…

En nu weer naar de wei! Vrouwtje, er is een echte sneeuwhond! Kijk! Zijn baasje zegt dat hij Arkan heet. Leuk om te spelen, hé Arkan, in deze sneeuw! Geen zin?

Joepie, daar is mijn opa Lennox ook, met het baasje! En daar is Dixie! Nee, niet grote zwarte Dixie! Dixie, de Welsh terriër. Die moet wel dringend naar de kapper zeg, pffff! En neen, ik ben geen grote Welsh, ik ben een echte airedale-dame! Alsjeblieft, zeg, dat verschil zie je nu toch wel! Vrouwtje, leg het nog eens uit! Ik ben een a-i-r-e-d-a-l-e!

En nu zijn we weer thuis, alle ijs is van de pootjes en ik? Ja, ik ben zo moe dat ik onmiddellijk slaap… zzzzzzz…

 

Vierde dag sneeuwpret… In black and white!

Nog altijd sneeuw! Gitte en ik doen “touwtje trek”, dit oranje speeltje zal niet lang leven…  😦  Sammy doet ook mee… ’t Vrouwtje plikplokt alweer! 🙂 Voilà, zie je wel! De bal is er al uit! Met die gele bal speel ik dan wel verder.

Het vrouwtje maakt er een plaatje van voor bovenaan het verhaaltje… mag poosje blijven staan, zegt ze. Beetje wartaal… ik snap er niks van. En wat nu nog? Vandaag black-and-whiteshow? Die sneeuw is echt niet goed voor mijn vrouwtje, wat zegt ze toch allemaal?

Niet op letten, nog wat ronddollen! 😉


Alles nog altijd wit!…Plikplok, plikplok

Vandaag is de boekentas thuis… En yes! We gaan ook vanmiddag naar de wei! Alleen het vrouwtje en ik zijn er! Ik speel en het vrouwtje plikplokt! Raar licht, hé vrouwtje, zie je dat ook?
Nu ben ik moe… gaan we naar huis? Brokjes eten? Njammie! Morgen weer?

Veel plaatjes voor de fans? Is het blinkend doosje ook flink?

Een hele sneeuwfotoshoot! 😉

Weer fototoot? Kijkt Féline dan ook? En wie nog?

Het is zo ver!… Alles overal wit!

Wat is dit? Waar zijn de trapjes? Waar is de straat? Vrouwtje, waar moet ik nu lopen? Nee, nee… ik ga niet mee!

Kita, volg! We gaan naar de wei, in de sneeuw spelen met de vriendjes! Volg!

Oké, eerste pootje, tweede pootje! Hup, hup! Springen en nog wat springen! Ha, we zijn er. Vlug zitten of het duurt nog langer! Roetsj, wegwezen… Het is zelfs nog niet helemaal licht. Ik ben eerst om in dit witte spul te dollen! En hollen, rennen, draaien, schuiven, hollen… huppel, huppel.
Daar is Gitte ook! Sneeuw of geen sneeuw: eerst het dagelijks robbertje vechten… en dan weer lopen! En nog meer spelen!

Dit wit spul is best leuk! Morgen nog, vrouwtje? 🙂

 

Drukke dag… smart, smarter, smartest…

Er gebeurt weer veel! Het vrouwtje is veel in de keuken. Oh nee, ik protesteer niet! Ik help! Vooral met hapjes eten! 🙂 Jaja, oranje stokken, groene stokken, witte bloemetjes, rode bolletjes…
Nog veel andere dingen ook, maar die gaan dan weer in de a-i met de hoed.

Straks komen de mensenpuppy van het vrouwtje en het baasje van Shasta en Goofy. Die komen niet mee… Alle baasjes vieren Nieuwjaar. Dat is zoiets als Kluifmis, maar zonder kluif.

Eerst ga ik nog naar het park met het vrouwtje, alvast uitwaaien om later braaf te zijn, zegt ze… Ze denkt nog steeds dat het helpt… ze denkt maar, hahaha! 🙂 We gaan naar de eendjes, dat is wel leuk! Heel leuk! Kan ik uren naar kijken… maar zoveel tijd hebben we niet: we moeten stappen!

Ze zijn er. Opa Lennox en ik zijn best heel braaf, al zeg ik het zelf. Na het dessert is het Nieuwjaars-pakjes uitpakken… Niks pak voor opa Lennox en niks pak voor mij! Ha, maar ik mag wel op de schoot van ’t baasje van Shasta. Het vrouwtje plikplokt, maar ik beweeg de hele tijd! 😉 Zal mooi zijn op de plaatjes! 😉

En dan komt er nog een extra pakje voor mijn vrouwtje, van de mensenpuppy! Ohoh! De mensenpuppy zegt dat mijn vrouwtje nu heel smart zal worden. Oei, wat is dat, vrouwtje? Toch niks erg? Blijkbaar niet! Kijk, een zwart plankje in een mooi zwart truitje! Een zwart plankje dat ook plikplokt… oei, was het blinkend doosje niet braaf? Soms heeft dat zwarte plankje kleurtjes?? Het zwarte plankje maakt muziek en het vrouwtje praat erin! En ze tokkelt erop zonder dat het tokkelt? Wat is dat? Is dat smart? 🙂

Werk aan de winkel, Kita! We zijn nog niet helemaal smart… 😉

 

Nieuw!… Maar ik ben helemaal pro!

Sinds het 2013 is en de wereld nog steeds niet weg gegaan is, heeft het vrouwtje iets nieuws! Een kookpot met een hoed op. Een a-i of zoiets!

Hahahahaha! Kita, een tajine!

Oké, oké! Dus, in die kookpot met de rare hoed, de a-i, moet dus allerlei lekkers! Het vrouwtje houdt niet zo van koken en maakt graag gerechten die zichzelf klaarmaken. Zoiets zegt ze altijd… 😉 Ik ben daar wel voor, want dan mag ik helpen om alles in de pot te doen. Vandaag komt opa Lennox ook helpen. Ik heb het hem gezegd dat er te helpen valt. En hij is een snoeper, dus hij komt!
Het vrouwtje legt alles klaar: de overschot van de kerstkapoen uit die heel koude kast in de kelder, de knollen die moeten geschild worden, de oranje stokken, de droge pruimen, de rozijnen, de kruiden, de vierkante bolletjes groenten, ajuinen en twee teentjes (niet de mijne! 🙂 ).

We moeten liggen, dat weten we: dan smullen we een schijfje patat en een schijfje oranje stok en een rozijntje lusten we ook. Is dat alles? 😦  Ik wil het wel allemaal goed zien, opa Lennox is al weg. Vrouwtje, dit gaat Féline ook heel lekker vinden! Je tokkelt toch wel naar mijn zus, hé? Straks? En plikplok veel plaatjes, dan kan haar vrouwtje zien hoe het moet!
Oké, alles zit in de pot. Daar moet nu water bij, alles moet in het water staan, ik zie het wel! Grote zee in de a-i-pot met hoed. En nu? Nu maakt het eten zichzelf gaar!

En ik? Ik ga rusten, ik ben er moe van! De “kapoen à la Patricia bib”, onder de hoed, moet het nu maar zelf doen! 😉 Ik help niet meer, het vrouwtje ook niet… 😉

Kita… en haar opa Lennox

Vandaag is een beetje speciaal! Vandaag vertel ik mijn 200ste verhaaltje! En dat wil ik vertellen over mijn opa Lennox! Ik ben heel trots op mijn opa en beste vriend.

Mijn opa Lennox gaat vandaag mee naar de wei! Hij is een kranige oude heer! Mijn opa Lennox is de enige echte opa in onze speelwei! Sinds Mohs ook naar de Grobber ging – wel triest, hé – , is hij de enige van de opa’s die overblijft. En hij is nu de “patron” van de wei, zegt het vrouwtje soms. Ik snap dat wel niet, maar het zal wel waar zijn wat het vrouwtje zegt! 😉

Als opa Lennox naar de wei komt, gaan alle hondjes wel eens dag zeggen. En mijn opa wandelt wel een keer of drie, vier helemaal rond en hij inspecteert alles. Alles heeft hij gesnuft. Hij weet dan weer alle nieuwtjes: wie was er op de wei? Wie heeft waar gelopen? Waar zitten de mollen? Waar waren de konijntjes? Hij weet het dan allemaal! 😉

Soms komt hij kijken waar wij mee aan ’t spelen zijn! Maar spelen doet hij niet meer zo veel, heel soms nog wel!

Kita, dat is niet goed voor mijn oude knoken, weet je dat nu nog niet?!

Het vrouwtje zegt dat ze heel blij is dat hij wat bedaarder is. Wat dat is? Geen idee! Maar het heeft met de plassen te maken…

Vroeger, kleine snotneus, toen ik nog jong was en geen zere knoken had, ging ik liggen rollen in de plassen en het slijk! Neem van mij aan dat je daar best niet mee begint… want dan… dan gaan de poppen pas aan het dansen!

Zeg, opa, wat zijn poppendansen?

Dat leer je nog wel! 😉 Laat mij nu maar wandelen!

Lazy sunday?… Nee, niet voor mij!

Hoera, we gaan naar de speelwei! Het vrouwtje zegt dat het wel lijkt of de lente begonnen is, midden in de winter: zo warm! Wel 13° op de terrasthermometer, zegt ze. Snap er geen jota van, maar we gaan naar de wei! Dat is het belangrijkste! Dat snap ik wel!

Veel modder en plassen in de wei, nog steeds. En natuurlijk vriendjes om mee te spelen! Diezel en Ernie. En Okai! En mijn opa Lennox is er vandaag ook.  Op zondag komt hij ook dikwijls. Dan hebben de baasjes veel tijd, dan blijven we lekker lang! Vandaag wel anderhalf uur! We hebben gespeeld en gesprongen en gesnuffeld en gelopen en hout geknabbeld en in de plassen getrappeld en…

Het vrouwtje heeft het blinkend doosje mee. Ze filmt en plikplokt… dat is voor de fans, hé vrouwtje? 😉

Ja, deugnietje! 😉

Voetbal… op vrijdag!

Daar gaan we weer! En de vedette is nog niet eens te zien! Kijk, nu wel! Daar lopen alle vedetten. Ik mag even meekijken op de schoot van ’t vrouwtje, maar daar worden mijn achterpootjes moe van!

Dus moet ik netjes op mijn dekentje liggen. Daar heb ik geen zin in. Vrouwtje wordt boos en zegt dat ik de laatste dagen niet te doen ben! Wat moet ik doen? Liggen, allez vooruit, even dan! Hup, weer recht, want daar roept een meneer van aan de bar. Mag ik daar naartoe? Eventjes wel. 🙂

Kita, en nu liggen!

Oké, oké. Geef toe, al die stoelpoten en mensenpoten, het is niet interessant om naar te kijken. Zal een minidutje doen. Gaat niet, te veel kabaal in deze kantine! Weer recht! 🙂 Vrouwtje begint alweer te kijven, maar…

Hoera, daar is de vedette van de familie! Komt een praatje maken met het baasje! Vlug laten zien dat ik er ook ben!

Kita, neer! Niet op de tafel met je kop! Liggen!

Einde van de pret! Zal nu maar beetje braaf zijn… 😉