Ocharme!… Spoekie is heel ziek!

Amaai! Niet te doen! Zus van ’t vrouwtje is in alle staten. Ook de vedette en de andere jongenspuppy’s! Wat is er dan? Spoekie is heel ziek, al meer dan een week. Wie is Spoekie? Beetje domme vraag… dat is de hond van Zus van ’t vrouwtje. (Schipperke) Hond? Hondje. Spoekie is veel kleiner dan ik! 😉

Dus Spoekie is ziek, heel ziek. 😦 Aan haar oogje. Een dikke bult en ze ziet nog alleen met het goeie oog. En ze zal moeten geopereerd worden, zegt Zus van ’t vrouwtje. Aaaai, daar weet ik wel wat van… miserie: hemdje dragen, niet naar de speelwei voor hééééél lang… Voor dat oogje zal een hemdje niet nodig zijn of wel? Dat weet ik niet…

Spoekie is ook een salonhond, net als ik ;-). Ze ligt ook graag onder een dekentje…

@Spoekie:
Hey, Spoek, keep cool en genees goed, hé!! Met likjes van mij erbij! 🙂 (En laat Zus van mijn vrouwtje, dat is dus jouw vrouwtje, dat oog goed verzorgen, hé!!) Ciao!

Spoekie in 't mandje? Nééééééééé!

Salonhondjes (1)

Salonhond (2)

Rennen??… Ha, met kampioen Ernie natuurlijk!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met Airedale terriër 20 februari 2012

Jippie! Wie komt er op de speelwei? Jaja, ik zie het goed: mijn grote vriend Ernie. Groot? Jaja, groot! Bovendien is hij een grote kampioen, hij komt uit Ierland!

De dagen dat hij zin heeft in rennen zijn het leukst. Eerst eens informeren en bespreken of we gaan rennen, natuurlijk. En dan: start! Hij wint altijd!! 😦 De baasjes en vrouwtjes en de andere honden gaan dan echt wel uit de weg staan!
Maar soms ben ik slimmer en neem ik een kleinere bocht en kom ik gelijk met hem aan. Dan kijkt hij een beetje verwonderd. Maar zelfs een kleinere bocht helpt niet altijd… 😦 Hij wint altijd, van iedereen!

Toch is het mijn grote vriend: ik mag zelfs tegen hem opspringen. Deed ik me daar zaterdagmorgen een stommiteit! Help!!! Het zit zo: Ernie heeft een zwarte jas aan! Dus ik spring tegen hem op. Ineens het vrouwtje heel boos!

Kita, niet tegen mensen opspringen! Stop!

Ik snap er eerst niks van. Ernie is toch geen mens? Ernie is een hond! Oohooh, aaaiaaai, ik sprong tegen het vrouwtje van Ernie! Die staat er vlak naast… Oh, en nu staan er slijkpoten op haar zwarte jas! Ooh, aaiaaai. Oeieioe! Daarom is het vrouwtje zo boos. Sapristie! Oef, gelukkig plikplokte het blinkend doosje niet, oef! Geen bewijs…
Dan toch maar rennen! Kom, Ernie?!!

Even afspreken... Rennen?

Ooh... Ernie gaat weer winnen!

Ik mag opspringen tegen Ernie!! 🙂

Toch maar rennen, hé, Ernie?! Go! 🙂

De keet op stelten

Geplaatst door Patricia Dale in Lennox speaking 19 februari 2012

Oef. Ze zijn de deur uit allemaal. Kom ik eindelijk nog eens aan wat rust toe. Uit gaan eten, zei de Bazin tegen de Baas, als ik dat goed begrepen heb, “omdat het zonnetje nog eens lekker schijnt”… Tja, als mijn oude knoken mij niet bedriegen, zal dat hun nog wel tegenvallen, want het gaat straks fiks regenen, denk ik, en misschien wel hagelen, maar… ze doen maar. Als ze dat zot geval van een airedale maar meepakken.

Wat een leven in huis! Dat moest ik in mijn tijd eens allemaal uitgespookt hebben! Je zou wat gehoord hebben: “Af! Lennox, neen! In de mand!” Maar die Kita, ho maar! Die mag hier alles tegenwoordig: tegen hen op kruipen als ze aan tafel zitten, in het gezicht van de Bazin likken, zomaar wat blaffen… Als de Bazin even de ruimte verlaat, begint die Kita me daar toch iedere keer te piepen en te janken! Gelukkig stopt het meestal snel.

Ik snap dat toch niet, hoor. Dan heb je eens even wat tijd voor jezelf, kun je er eens goed en in alle rust voor gaan liggen, zonder dat er van alles moet of niet mag… En dan gaat ze zelf zo’n kabaal maken! Dan sleuren ze je overal mee naartoe en houd je geen tijd over voor jezelf. Nu goed, die Kita leert het nog wel. Ik ga dat bericht hier opslaan en posten, en dan gezellig in mijn eentje een uiltje knappen, vooraleer de keet straks weer ferm op stelten staat.

Zzzzz… (Lennox)

Ocharme die Lennox, hij moest thuisblijven... 😦

Zaterdag? Mmmm… Voetbaldag!

Geplaatst door Patricia Dale in Geestig en getagd met knuffels, voetbal 18 februari 2012

Voetbal?? Haha! Dan mag ik mee… Heb ik het goed gehoord? Jaja, het gareeltje voor in de auto verschijnt! Voetbal, yes, ik mag mee!

Nee, natuurlijk ga ik niet voetballen. Wat denk je wel. Af en toe doe ik het vrouwtje een pleziertje en loop ik achter een bal aan in de speelwei, maar daar heb ik niet dikwijls zin in!

Het is moeilijk, maar ik leg het uit! Mijn vrouwtje heeft een Zus. En die Zus heeft drie jongenspuppies. Die jongste mensenpuppy, al echt geen puppy meer want hij is bijna 19 (pfff!), die voetbalt bij de Lierse – waaauuw! Hij is een vedette bij de hele familie en heeft nog veel andere fans. Ikke bijvoorbeeld ben een grote fan! Want als hij speelt, mag ik mee en ik mag met het vrouwtje mee naar de kantine! Daar krijg ik dan van tante Zus en nog een andere mevrouw (een bijna-zus van Zus) veel knuffels. En van ’t vrouwtje krijg ik een kauwbeentje als ik braaf ben. Leuk toch allemaal! En na de match krijg ik handtekeningen van de vedette en mag ik met hem spelen! Voilà!

Nadien ben ik teutaf van al die belevenissen!! Geen nood, ik ….zzzzzzzzzzzzzzzzzz….

: Op weg naar de voetbal!

: Daar is ze! Zus van ’t vrouwtje!

: Ik geef kusjes… likliklik

: Ik wacht braaf op de vedette.

: Haha, YES, daar is hij!

: En nu spelen met de incognito-vedette!

: … zzzzzzzzzzzzz…

: En thuis nog …zzzzzzzzzzzzzzz…

Leuk, leuk!… We wachten blij!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 17 februari 2012

Het vrouwtje vertelde een paar dagen geleden een heel verhaal. Ik heb niet alles begrepen…

Wel: Grobber!
Toen deed ik “iiiiee”. Toen zei het vrouwtje: “Ja, Grobber komt niet meer naar de wei om putten te graven en mollen te vangen, maar binnenkort komt er een ander klein hondje. ’t Vrouwtje van Grobber mag einde maart een nieuw hondje halen, ook een Retriever!”

Dat snap ik ook: putten graven? Mollen vangen? YES!
Weer een pupje op de speelwei? Leuk, yes! Dan moet ik nu alvast flink oefenen in het mollen vangen en putten graven want Grobber kan het niet meer voordoen: dat zal ik nu doen! Heb al 2 mollen gevangen!

’t Vrouwtje heeft het niet graag, dat graven, ze roept altijd dat het niet mag! Zelfs als ze het blinkend doosje mee heeft, mag het niet!
Maar daar stoor ik me niet aan, zeker als ze ver genoeg weg is, graaf ik erop los! Grrrr, wafwaf! We zullen eens wat laten zien tegen dat ’t pupje komt!! Holé! Waf!

Joepie!… Zomaar feest!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 14 februari 2012

Wat? Gauw naar de keuken hollen. Ik denk dat ik het niet goed hoorde, was met een kartonnetje aan ’t spelen. Zegt ze het nog eens? Hoorde ik daar: korst? Broodkorst? Een hele?

Kita, zit! Kijk eens!

Waf!Woef! Waf! Ik zit al. Waf!

Stil, niet blaffen of je krijgt niks!

’t Vrouwtje praat wel de hele tijd tegen mij maar ik mag niks zeggen. Seffens zegt ze weer: denkaandeburen. Wat dat is weet ik niet. Foert, die korst wil ik nu toch wel! Wafwafwaf!

Kita, stil! Denk aan de buren!

Lap, daar heb je het weer! Krijg ik nu niks of wat?

Kita, zit! Liggen! Pootje!

Amaaai, weer braaf dat hele circus afwerken! YES! Daar is de hele korst en niet een klein stukje zoals anders! Direct wegwezen naar mijn lievelingsplekje en heerlijk smullen! Tot het laatste kruimeltje alles opruimen dan is het vrouwtje blij.

Oeioeioei… groot accident!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met Airedale terriër 12 februari 2012

Gisteren ging ’t vrouwtje naar de kapper! Leuk!

Want dan mag ik mee naar die vriendelijke mevrouw en die meneer! Zij zijn de baasjes van Suske, een vriendje van mij! Suske is een Cavalier King Charles en een hele brave en rustige hond! Hij was de eerste keer een beetje bang en benieuwd maar nu al lang niet meer! Hij is zo braaf dat het vrouwtje zegt dat hij een goed voorbeeld is voor mij… gggrrr, waf! We kunnen goed ronddollen en ik mag met al zijn speelgoed spelen! 🙂

En van ’t vrouwtje van Suske krijgen we ook snoepjes!
We hadden flink gespeeld en ik ben heel braaf geweest, maar toen we wilden vertrekken… deed ik een grote plas midden op de vloer! aaaiaaai, oeioeioei. Het vrouwtje begreep er niks van! Jaja, ik weet al héééél lang dat ik in huis niet mag plassen (ik ben tenslotte al een jaar oud!) en toen, plots: plas! Ggggrrrrr… ieuw, grrr.

Ohohoh, het vrouwtje was niet goed gezind! Als ik nu volgende keer nog maar mee mag naar Suske! Aaaaiaaai!
Ben de rest van de dag doodbraaf en stillekes geweest, dan vergeet ’t vrouwtje die plas misschien… 😉

Denk je dat, Kita? ’t Vrouwtje was wreed gegeneerd met jouw gedrag!

... ik zal 't nooit meer doen...

Te snel… dus op heterdaad betrapt!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 8 februari 2012

Daar is ze weer met haar boek, het vrouwtje! En nu steekt er geen stukje doos uit maar iets leuks, met pels… Even snuffelen…

Kita, af! Neen, dat is mijn nieuwe bladwijzer.

Aaai, het is weer van dat. Leuk en het mag niet! Af hier, af daar, af overal.
Het boek ligt in de zetel. Vrouwtje is in de keuken. Zal ik? Nog eens kijken… Zal ik? Yes, hebbes!

Kita, NEEN! Af!

Sapristie! Oren achteruit, ding loslaten, stapje weg van zetel, onschuldig kijken. Ik deed niks… echt niks… Grr… Ze ziet alles!

Kita, kom we gaan naar boven. Dan maak ik een foto op de trap!

Blinkend ding in éne hand van ’t vrouwtje en oh, boek met plucheding in andere hand! Hap!!!! YES!

LOS!!!

Lossen, onmiddellijk. Wat doe ik nu? Te snel! Dom, dom, dom!!!

Voorzichtige poging!

Hap!

Euh... wat deed ik nu?!

Baasjes – Kita:… 4 – 1

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 5 februari 2012

Dat klinkt niet zo veelbelovend, dat toontje van het vrouwtje… Wat zegt ze? Dat het moet gedaan zijn met dat ‘crossen’ en spelen terwijl de baasjes eten en naar ’t nieuws luisteren? Grrrr, waf!
En net nu Lennox en ik dit reuzeleuke spelletje ingevoerd hadden! Brrr! Dat kan niet, ik wil met Lennox spelen.
Braaf in mijn nestje liggen? Neeeeeeeeeeeeee!

Kita, laat Lennox gerust! Kom hier! In je nest! Zit! Liggen! Blijf!
Lennox: mand! Nu! Blijf!

Ik haat dat woord: blijf! Jammer dat Lennox dat altijd doet. Hij is dan ook geen terriër. 😉

Eerste dag: na de elfde keer was ik het beu en ben ik maar netjes blijven liggen. Morgen opnieuw. Ik ben een terriër en dus een koppige lady! 1-0 Niet erg: morgen beter!

Dag twee: aaai, oei, vandaag is het de beurt van ’t baasje om koude patatjes te eten… hihi, ik hou vol! Aaai, oei, dit gaat niet goed, Lennox gehoorzaamt wel en grolt een beetje als ik een poot uitsteek en op zijn kop tik… Hij geeft baasje gelijk. Oké, liggen dan maar. 2-0

Dag drie: haha, ik heb vrouwtje goed beet gehad. In de speelwei ben ik niet naar haar toe gelopen toen ze riep om naar huis te gaan! Echt niet! Lang volgehouden! Vrouwtje ging zelfs de wei uit zonder mij! 😦 2-1 Punt voor mij!! En het vrouwtje speelde vals: het vrouwtje van Sammy greep mijn halsband plots. Einde pret: braaf naar huis.

Dag vier: ha neen, ik ga niet liggen. Niet hier op mijn dekentje en niet in mijn nestje. Zoef: spurtje naar salon. Boink: zetel staat in de weg. Spurtje naar de keuken. Knots tegen de kast. Aaauuuw, even stilstaan. Grrrr: daar is ze weer en ik moet naar mijn nest. Niet opgeven. Na zes keer is het vrouwtje vinnig boos: de wok wordt koud… Wat? Geen speelwei meer vandaag? Zegt ze dat echt? Zal maar doen of ik het begrijp en ik blijf liggen. 3-1

Dag vijf: Lennox lag in zijn grote mand. Heb hem eruit geblaft. Ben gaan liggen en ben de hele maaltijd braaf geweest, in de grote mand. Grote Lennox lag in mijn (kleine) mand. 🙂 4-1

Na vijf matchskes “koppig-zijn”, blijken de baasjes de koppigste terriërs… Maar ik neem nog wel eens revanche! 😉

1-0

2-1

4-1

Voor één keertje... 😉

De eerste sneeuw… lekker!!

Geplaatst door Patricia Dale in Geestig 31 januari 2012

Wat is dat? Wat ligt er op de plant bij de voordeur, beneden aan het trapje?

Kita, sta! Stop! Niet trekken aan die leiband.

Daar heb je ’t weer! Het is interessant om aan te snuffelen en ’t mag weer niet. Wachten dus maar weer… gggrrr. Oké, daar gaan we. En nu heeft ze weer geen tijd. Ik moet volgen. Het is altijd wat. Er ligt nog van dat wit spul. Jippie, we slaan de weg naar de speelwei in. Haha.
Geen valse start vandaag, zal al gaan zitten voor ze ’t zegt. Dat zal wel goed zijn, wedden?

Flinke meid! Mooie zit! Vrij!

Zie je wel! Waaauw! Wel beetje koud aan de pootjes… En rennen, nu! En snuffelen! Ik ben eerst! Het vrouwtje heeft het blinkend doosje mee! Kijk eens aan! Sneeuw, zegt het vrouwtje, een beetje sneeuw! Ze zal een reportage maken, zegt ze! En een filmpje. Ze doet maar, ik speel! Basta!