De keet op stelten

Oef. Ze zijn de deur uit allemaal. Kom ik eindelijk nog eens aan wat rust toe. Uit gaan eten, zei de Bazin tegen de Baas, als ik dat goed begrepen heb, “omdat het zonnetje nog eens lekker schijnt”… Tja, als mijn oude knoken mij niet bedriegen, zal dat hun nog wel tegenvallen, want het gaat straks fiks regenen, denk ik, en misschien wel hagelen, maar… ze doen maar. Als ze dat zot geval van een airedale maar meepakken.

Wat een leven in huis! Dat moest ik in mijn tijd eens allemaal uitgespookt hebben! Je zou wat gehoord hebben: “Af! Lennox, neen! In de mand!” Maar die Kita, ho maar! Die mag hier alles tegenwoordig: tegen hen op kruipen als ze aan tafel zitten, in het gezicht van de Bazin likken, zomaar wat blaffen… Als de Bazin even de ruimte verlaat, begint die Kita me daar toch iedere keer te piepen en te janken! Gelukkig stopt het meestal snel.

Ik snap dat toch niet, hoor. Dan heb je eens even wat tijd voor jezelf, kun je er eens goed en in alle rust voor gaan liggen, zonder dat er van alles moet of niet mag… En dan gaat ze zelf zo’n kabaal maken! Dan sleuren ze je overal mee naartoe en houd je geen tijd over voor jezelf. Nu goed, die Kita leert het nog wel. Ik ga dat bericht hier opslaan en posten, en dan gezellig in mijn eentje een uiltje knappen, vooraleer de keet straks weer ferm op stelten staat. 

Zzzzz… (Lennox)

Ocharme die Lennox, hij moest thuisblijven... 😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s