Spiegelpaleis en… stokkendiner…

Ha, de koffie van het vrouwtje is eindelijk op. Zal me eens laten horen! Ik wil naar de wei vertrekken, ah ja! Wafwaf!

Koest, Kita!

Het is zover, we zijn er. Joepie, er zijn vriendjes: Sana, Spirou en Kiyo. Spirou en Kiyo logeren bij het vrouwtje van Sana. Wat staat die Kiyo daar nu zo luidkeels te blaffen? Even gaan kijken! Ha! Dat ken ik! Hij ziet zichzelf! Maar joh, je moet niet blaffen naar jezelf! Ik heb thuis zo’n kast en daar zie ik ook opa Lennox nog een keer en een tweede Kita ook. Nu komt Spirou ook kijken… Allez nu! 😉

Wat gaan we nu doen? Beetje nadenken en snuffelen… Het vrouwtje van Sana gooit met stokken. Daar willen we wel achter lopen… en we willen er ook op bijten! 🙂 Lekker dessert! 😉

Kita, niet opeten!

Lap, mag weeral niet… 😉

Grote opruimactie… én IK help!

Wat is dat allemaal? Ik lig hier heerlijk in mijn bench, opa Lennox snurkt in zijn mand en nu begint het vrouwtje kabaal te maken. Ze loopt  altijd maar over en weer met spullen. Opruimen, zegt ze. Wie is opruimen? Ken ik niet! Lege dozen? En ik krijg er geen? Iefgrrieieiefgggr.

Koest, Kita! Ik ruim op, die dozen zijn voor oud papier!

Papier! Dat ken ik wel. 😉 Mag ik niet aankomen, weet ik ook. Er ploft nogal wat in de dozen. Pfff, nu gaat een grote plastic zak open. Vééééééél groter dan de zakjes van het rolletje voor op straat… ;-). Er verdwijnt vanalles in de zak! Het vrouwtje zegt iets over een stomme tas voor flessen: er past geen enkele fles in… niet moeilijk dat je dat dan gratis ergens bij krijgt… of zoiets, zegt ze. Ik snap het niet helemaal! De zak gaat de zak in! Wat jammer! Mag ik er niet mee spelen? Zoals met een doos? Ieieffgggrrr. Waf!

Ja, Kita, dat is nog eens een idee!

De zak komt terug uit de zak! 🙂 Hoera! Daar mag ik dan straks misschien toch mee spelen! Zie je wel: we gaan naar beneden en de zak gaat mee!

Zit, Kita! Liggen! Goed zo! Kijk! Spelen, maar!

Ik ben voor opruimacties! Ik maak er grondig werk van! 😉

Na regen komt… waterballet!

Hoor ik het wel goed? Twijfelt het vrouwtje of we wel naar de speelwei gaan vanavond? Het baasje zegt dat het er wel onder water zal staan, na dat onweer! Wafwafwaf!

Koest, Kita!

Zo’n beetje water kan toch geen kwaad? Oef, we draaien de straat naar de wei in. Dat is al dat! Ja, het vrouwtje gaat naar de poort. Hoera! Ja, zeg, het is echt wel nat! Wat een grote plas, zelfs hier aan de poort. Niet erg. Aha, we zijn binnen. Raprap zitten voor ze zich bedenkt!

Vrij!

Wegwezen! 🙂 Wat zegt ze? Nu al naar huis want er is niemand om mee te spelen en ik heb al een klein half uur gelopen en gesnuffeld? Wafwafwaf! Kijk daar dan! Er komt nog een hond binnen. Even blijven staan. Die ken ik niet… Maar hij is wel snel, amaai! Hij kan rennen! Bijna even snel als Ernie, de Ier! Ha, hij is een Galgo en komt van Spanje! Hé, nog een Spaanse vriend!
Hey, Jet, speel je mee? Lopen? Ja, hoor! En nu in het water? Ja, leuke wei hier, hé! Wat zegt het vrouwtje van Jet? Het lijkt wel een waterballet? Ja, ik ben een airedale-dame, hé, ik ken wat van ballet! 🙂
Euheuh, vrouwtje, wat is ballet? Nog een hondje?
Wat zegt het vrouwtje, gaan we nu naar huis? Ja, ben wel beetje moe van al dat watergedoe!

Ggggrrrrrrr, vrouwtje, ik droog zo ook wel! Ik hoef echt niet in die handdoek gedraaid te worden! Gggrrrrr.

Kita, sta stil! Koest!

Grr, ieeeepffff. 😉

Altijd het laatste woord willen, hé! Een airedale-dame met veel praat, ja! 😉

Yes!… Weer nieuwe vriendjes, Spaanse!

Soms wil het vrouwtje ook ’s avonds nog naar de speelwei gaan! Yippie! Dan zijn er andere vriendjes dan ’s morgens. Dat is ook leuk. Zie je wel: wat zeg ik nu net? Ik zie het al.
Het duurt hier zo lang! Ginder lopen de andere maatjes al! Oei, vergeten! Ik moet eerst zitten voor het vrouwtje de leiband losmaakt en ‘Vrij’ zegt. Gauw zitten!

Kita, vrij!

Wegwezen voor ze van gedacht verandert om één of andere reden. Gauw even langs dat tafeltje passeren! Ligt er iets interessant?

AF!!!

Oh, daar heb je haar weer, ze zag het! Het vrouwtje ziet veel te veel! Wegwezen!

Hallo, ik ben Kita! En ik wil spelen! Wat zegt zijn baasje? Spaanse honden? Puli en Léon. Dat is fijn: we worden hier wel een internationaal stel… Iers, Spaans, Japans… Dat is zoals in dat andere l@nd van het vrouwtje, daar zijn nog veel meer ‘nationalidinges’ (of zoiets), zegt het vrouwtje altijd.
Het baasje van Puli heeft een grote basketbal: keihard! Het vrouwtje wil wel even met me sjotten: yippie! Vrouwtje, deze bal doet niet pppffffffftttttttttt, heb jij ook zo ééntje?

Oh, zwarte Puli is wel een mooi heerschap. Wil hij niet spelen? Wat kunstjes uithalen… 😉 Net gearriveerde bruine Buba en Léon spelen ook…

Kom Kita, hier! Tijd om naar huis te gaan!

Nu al? Jammer! Zal nu toch maar gehoorzamen, deze keer, ben wel beetje moe ook…. 😉

Flinke Kita! Misschien komt het ooit nog in orde met onze terriër… 😉

Hallo!!!!! Airedale terriër!!!! 😉


Kita, Patti… en de bal… en toen…

Hoera! Het vrouwtje neemt de bloemetjestas met de grote bal mee naar de wei! Gitte is er ook al! En een mevrouw met wel vijf honden: grote en kleine. De mevrouw gooit met een balletje en ik ben de snelste! Hebbes! Oei, dat is blijkbaar niet goed want ik moet het balletje naar het vrouwtje brengen! Ha neen! Ik loop wel 5 keer voorbij, hahaha! 🙂 Even laten zien dat ik een koppige terriër ben als ik wil. Kijk, nu zwaait het vrouwtje met mijn grote bal! Toch maar gauw ruilen! 😉

Hoera! Leuk! Lopen. Dag meneertje van tien maanden oud! Hoe heet jij? Patti? Ja, jij mag met mijn bal spelen! We zullen allebei wat trekken en lopen en spelen. Leuk, hé?! Ffffffffffffffffffftttttttttttttttttttt. Wat is dat? Ik kijk even naar het vrouwtje: ze hoort het ook!

Een gaatje in de bal!

Wat zegt ze? Snap het niet! Spelen maar rustig verder. Dit is wel grappig: nu hebben we twee stukken! Haha! En de bal kunnen we nu veel beter pakken, hé, Patti! Komaan, joh!

Patti is naar huis nu. En het vrouwtje wil dat ik de goed-pak-bal naar haar breng! Daar heb ik geen zin in, ik blijf rustig ronddollen. Aaaai, het baasje is in de buurt en die zegt LOS! Oké, oké. En liggen ook? Eventjes,… ja hoor! Aaaai. Weeral liggen! Oké, oké…
De bal gaat in de bloemetjeszak. 😦 
Oh, maar daar is Ernie!!! 🙂 Dat is nog beter! 🙂

Vandaag geen zin in… bewegende drukte!

Weer thuis dus en geen opa Mano meer, wel mijn opa Lennox 😉  En met het vrouwtje naar de speelwei! Maar vandaag heb ik echt geen zin in al die spelende drukte.

Gitte en Sienna gaan anders speciaal mee terug naar de wei. En Flicka komt er ook aan! Speel eerst een beetje met dolle Flicka. Leuk maar beetje te druk… laat die drie maar dollen.  Ik ga liever wat snuffelen of graven… oei ja, niet doen, mag niet. Oef vrouwtje zag het niet!

Maar het blinkend doosje wel! Flinke Kita!

Af en toe eens gaan kijken naar de drukte. Iets speciaals te beleven? Neen, dus, dan maar weer op pad
Wil vandaag op tijd naar huis, ben nog beetje moe van de reis, denkt het vrouwtje. Ja, het was ook ver! 😉 Maar heel leuk! Binnenkort gaan we weer met vakantie, met opa Lennox. Weet niet juist wanneer… Naar Anna en Twister: een airedale-dame en een airedale-heer! Aha! En ik hoorde het vrouwtje ook iets zeggen over een terras met een speelwei! 😉

Honden, honden, wat zal dat leuk zijn! 🙂

Kita… de toeristische toer op!

Drukke dagen, drukke dagen! Hondenlief! Vakantie is om te rusten, leerde ik van opa Lennox! Amaai!
Gisteren: naar Perpezac-le-noir. Dacht eerst dat we naar een andere hond gingen… Neen dus, we gingen naar water. Met eendjes, zoals thuis. Wel een veel groter water dan in ons park.

Vandaag gareeltje aan en ik krijg een druif met een kwartje toeristenpilletje: we gaan dus een eind rijden! Zie je wel: auto in! Het vrouwtje en het baasje praten over Pompadour en Ségur le Château en ook over Nederlanders.

Halfweg! Kita, hop! Uit de auto: we gaan kijken!

Hier zouden veel paarden moeten zijn, maar ik zie er geen! Hoera! Want ik ben bang van paarden. 😉 Nu we hier toch zijn, wil ik wel alles zien. Ik wil over die muur klauteren om in die rare wei te gaan rennen. Mag natuurlijk weer niet van het vrouwtje! In het paardenkasteel van Pompadour mogen we niet binnen… (oef! :-))

Weer verder dus! We zijn te vroeg: de Nederlandse baasjes en hun honden zijn er nog niet! Ja toch, kijk! De baasjes wuiven! Twee nieuwe hondenvriendjes! Hoera!! Wat een dolle bedoening om al die hondjes en baasjes dag te zeggen! Die zwarte lijkt wel familie van mijn opa Lennox! 🙂
De baasjes gaan samen lunchen: een Nederlands-Belgische lunch in Frankrijk! Nou, ze maken het wel moeilijk! Wij moeten alle drie netjes blijven liggen. Ik ben best braaf, vind ik zelf! Het duurt wel een beetje lang en we verhuizen van de ene tafel naar de andere: in de zon, uit de zon, naar een tafel met bestek… Lekker, zeggen de baasjes! Daar is het blinkend doosje!
En nu gaan we nog een beetje wandelen… we poseren zelfs voor het blinkend doosje! 😉

Komaan, Kita, nu rijden we weer naar Mano! Instappen!

Oké, oké! … zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz…

Boerderijbezoek… met gids… :-)

Ha Mano, daar ben je weer! Warm, hé? Wat zeg je? Ga je me wat laten zien? Ja, maar, ik moet wel het vrouwtje meekrijgen, hé. Ik moet aan de leiband van ’t vrouwtje! Pas als ik een oma-hond ben, mag ik misschien zonder leiband, zegt het vrouwtje soms. Waarom, vraag je? Omdat ik te snel ben natuurlijk: het vrouwtje kan mij niet volgen… 😉

Mano, hier zijn we, ik heb mijn vrouwtje gevonden! Jouw vrouwtje komt ook mee, zie je dat? Wat zeg je? Een kalfje? Wat is dat? Ah zo, een klein koetje… mmmm …. zal het wel zien. Te vroeg geboren en nu al 14 dagen oud? Nog kleiner dan een gewoon pas geboren kalfje? Papfles? Aaaai, wat moeilijk allemaal!

En hier worden de koeien gemolken? Waar zijn dan de koeien? Oh, daar gaan we nu naartoe. Die moeten niet altijd gemolken worden, die zijn nu aan ’t eten? Dan melken en dan naar de wei! Ah zo! Oeioeioei, zo veel koeien en zo groot. Dicht bij ’t vrouwtje blijven. Neen, ik kom niet mee: ben beetje veel bang, joh! Die kleine koetjes vind ik leuker! Nee, nee, niet langs het paard, dat wil ik niet. Oef, vrouwtje gaat naar de andere kant!

Terug naar huis? Langs de kippen? Jaja, ik volg. Wacht, even trekken. Vrouwtje snapt het niet. Daar gaan we! Waar zijn die kippen? Ha, daar tussen dat hoge gras! Ik zie ze.
En mag ik nu mee in jouw hol kruipen? Neen dus… alleen voor opa’s! Pffff!
En wat zit daar? Het loopt tegen de muur! Hoe noemt het vrouwtje dat: een klein hagedisje? Moeilijk, moeilijk! Maar ik weet toch al wel dat een stapeltje papier een boek is! 😉

Oei, wat hoor ik daar? Een stoet! Een koeienstoet! ohoooohoooh! Wafwafwaf!!! Waar is het blinked doosje? Wafwafwafwaaaaaf!

Koest, Kita! Koest! Ik film al! Je doet de koeien nog schrikken!


Oef… lange reis!

Wat gebeurt er allemaal? Al mijn eten in zakjes? Mijn huisje helemaal plat? Ik kan er niet meer in!

Instappen, Kita! We gaan naar Mano!

Ohlala! Mano, here I come! Wel lang in de auto, hé, vrouwtje? We stoppen dikwijls, maar buiten is het veel te warm!
Maar nu zijn we er!
Hé Mano, hier ben ik. Hoe gaat het met opa Mano? Je hebt de groeten van mijn opa Lennox. Hij is nog thuis! Beter voor zijn oude knoken, zegt hij. Ah, wat zeg je? Dat je dat goed begrijpt? Ja, opa-vrienden onder elkaar zeker… 😉

Het is hier ook warm. Slapen en rusten dus van de lange reis! …. zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz…

 

 

 

 

Dinsdag… snoepjeswinkel!!!

Net thuis van de speelwei en we vertrekken alweer? Later wordt het te warm, zegt het vrouwtje! Wat doet ze nu? Terug naar de speelwei? Ik snap er echt niks van. Jaja, naar de speelwei: daar is de poort!

Neen, Kita, hier! Niet trekken! Volg!

Euh, het vrouwtje gaat naast de speelwei. Waarom? We blijven netjes op het fietspad, zegt ze. Ik kijk dikwijls naar het vrouwtje, want hier gaan we onder een grooooote brug, euh, wat is dat hier allemaal!

Daar achter het gras is de Ring, Kita!

Nog meer fietspad, nog meer grote auto’s en nog meer bruggen! Honden, honden! Wat is dat? Het is hier wel lekker fris want overal ook bomen! En naast het fietspad snuffelgras, maar ik moet volgen!
Aha, hier zijn we in een straat met een tram! Maar we gaan naar de andere kant! En dan een poort door, op een parking.
We gaan hier ook binnen! Oh, maar nu zie ik het! En ik ruik het! Dit is een snoepjeswinkel. Het vrouwtje vraagt aan de kassa-mevrouw of ik mee binnen mag. Natuurlijk, zegt die. Zo’n mooie hond! Ha, ze kennen er hier duidelijk wat van… 🙂
Het vrouwtje vraagt aan een meneer waar mijn nieuwe eten staat. Die meneer vraagt mijn naam! Wel, val nu om, zijn hond heet ook Kita maar is 2 maanden jonger dan ik. Veel vriendelijke mensen die mij allemaal willen aaien. Vandaag blijf ik flink op mijn vier pootjes, ik spring niet op. Het vrouwtje is heel tevreden! 🙂

Aan de kassa krijg ik twee snoepjes. Ik ga mooi zitten en geef zelfs een pootje en huppel dan flink mee buiten met het vrouwtje!

Kita, je verbaast me! Het komt nog goed met die airedale-deugniet! 😉

Wafwafwaf!! 😉