Gouden (honden)raad van… tante Kita!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Nu zal ik het toch maar eens vertellen! Over mijn mooie krullen! Al wel drie fans hebben het gevraagd en Féline wil het nu ook weten. Aan mijn zus moet ik het toch uitleggen, hé!

Nog voor we naar Twister en Anna gingen, lang geleden, zei het vrouwtje dat mijn vacht echt niet in orde was. Veel te pluizig! Niks airedaledamesachtig. Tja, het tokkelding kwam eraan te pas! Al dat pluis, dat komt doordat ik gestileerd ben.

Hahaha, Kita, gesteriliseerd!

En omdat ik gestileerd ben dus, kan mijn vacht veranderen! Zalmolie, vond het vrouwtje op het tokkelding. Veel te gek en te duur en dus gingen we op pad, mijn vrouwtje en ik. We gingen naar het baasje van Kyra, die is apotheker! Jaja, daar mogen flinke airedales mee binnen! Mijn vrouwtje vroeg daar uitleg. Het baasje van Kyra is een heel slimme meneer! Zijn vorige hond was ook gestileerd en had ook zo’n pluisvachtprobleem. En toen maakte het baasje van Kyra zelf een drankje en haar vacht werd terug heel mooi.

Het vrouwtje kocht zo’n fles en ook een potje met vachtsnoepjes. Heel lekkere snoepjes! 😉 Maar ik krijg er maar twee per dag! En van het lekkere spul uit de fles maar één koffielepeltje! Maar daar lik ik zo lang aan dat het vrouwtje zegt dat het lepeltje veel te snel gaat verslijten. Wat slijten is, weet ik niet, maar ze moet er wel bij lachen, dus stout zal het niet zijn. Maar dat heeft ze nog niet geplikplokt!

Nu heb ik al een hele poos weer een echte airedalekrullenbos. Op drie weken tijd was het helemaal in orde! Beetje stug haar, zoals het hoort, en mooi blinkend, zoals het hoort… en snel groeiend… 🙂

In- en uitstappen… en nog meer kleuren!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Drukke dag vandaag, ik mag mee in de auto. Ver rijden we niet en de baasjes stappen uit. Ik moet blijven zitten, wat nu? Het baasje gaat naar de poort, leest op het grote plakkaat en zegt dat ik wel mee mag, maar aan de leiband. Nu ja, heb je al anders geweten, behalve in de speelwei en thuis?
Het vrouwtje zegt dat ik me welgevoed en getogen moet gedragen nu!

Wel opgevoed en ingetogen, Kita!

Waar zijn we nu? Hier ben ik nog nooit geweest! Allemaal weggetjes, tussen grote liggende stenen en rechtop-stenen… Ha, vrouwtje, en kijk eens: nog meer kleuren! Veel kleuren, niet van bladeren, maar van bloemen. (Dat ziet zelfs een kleurenblinde airedale- ik!). We blijven staan voor zo’n steen met bloempotten. De baasjes praten wat… en we vertrekken weer! Wat zegt ze? Was dat een kerkhof? En waar is die kerk dan? Die is hier niet, hé!

Het vrouwtje sakkert een beetje: boerenbuiten en hier mag het niet… Dus ik moet in de auto blijven, wel jammer. Ha, daar zijn ze weer! En nog één? Hier mag het weer wel, ziet er ook boerenbuiten uit anders! Dit vind ik wel leuk: ik loop braaf naast het vrouwtje.
Hier vlakbij gaan we eten. Ik onder de tafel met mijn kauwbeentje! 😉 Leuke dag vandaag!

Komaan, Kita, nog twee!

Yesyes! Ik ga mee! Heel getogen en welgevoed! Dat kan ik echt goed! Het vrouwtje plikplokt me zelfs terwijl ik naar de kleurtjes kijk! 😉

Nat???… Vooral heerlijk mooi!!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Het vrouwtje praat al een paar dagen over kleur en plikplokken! Nog even en het is te laat, zegt ze. De winter staat voor de deur.
We gaan dus buiten. Zeg, vrouwtje, er staat hier niemand voor de deur, hoor! Zie je wel!
Het vrouwtje zegt dat we een hele fototoot gaan doen bij al die kleuren!

Een fotoshoot, Kita! We gaan veel plaatjes plikplokken!

Dat belooft!… Ik zal dus weer veel moeten zitten en stilzitten en nog meer zitten… en dat allemaal in dat nat! Maar het valt mee, ik mag ook veel snuffelen aan al die blaadjes. Ik raap er ook af en toe één op. Amaai, ik mag zelfs met mijn pootjes in het nat, daar aan de picnictafel. En ze kijkt efkes niet: ik wip op de bank bij de eendjes! Bank is toch al nat, dus het vrouwtje is niet boos. Ik mag er zelfs op gaan zitten! Ik moet gaan zitten voor een bank-plaatje! 😉 Val nu omver!

Er is vanalles te beleven! Boven in die boom, daar hoor ik iets. Ik kan het niet zien. Nee, wachten, vrouwtje, ik blijf nog even kijken! Oké, ik ga mee verder: efkes de berggeit uithangen, hé! Het mag vandaag! Langs het gras naar de fietsostrade. Helemaal ten einde? En nu? Naar waar? Lijkt allebei ver, hoor, vrouwtje… Ik ga er even bij zitten!

Nu naar huis! Ja, hier woon ik! Zie je die rode bloemetjes? Daar mag ik niet van eten of … yep, het vrouwtje wordt heel boos! 😦  Gaan we dan nu naar binnen? 😉 Einde van de plikplokshoot!

Opa Lennox naar… de fitness!!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met ,

Lennox zegt dat de Baas  veel tijd maakt deze dagen want opa Lennox kwam al vier dagen na elkaar naar de speelwei! Hij vindt dat heel leuk, moet hij niet aan de leiband lopen sleffen, zegt hij. Wat is dat nu weer? Sleffen?

Wacht maar tot je oud bent, dan weet je dat ook!

Ja, mijn opa Lennox is al 13,5 jaar oud en speelt niet zo veel meer als wij natuurlijk. Hij wandelt rustig rond en snuffelt overal. En soms doet hij eens een rustig spurtje. Opa Lennox zegt dan dat hij zijn oude knoken moet trainen!

Maar vandaag!!! Niet te geloven! Ik heb nogal staan kijken! De vrouwtjes en de baasjes ook. Ik keek meestal van ver, om uit de weg te blijven! Wat er aan de hand was? Héwel: Lucien was ook in de wei! En die heeft veel bewondering voor mijn opa Lennox. Hij wil er altijd mee spelen en loopt hem veel achterna! Hij vergeet dan zelfs Sammy, ook al zit die in de boom!

En toen? Toen ging mijn opa Lennox spelen met Lucien! Ineens geen sprake meer van oude knoken. En niet zo maar eventjes spelen, hé, een hele poos! Het vrouwtje heeft het gefilmd met het blinkend doosje en zei tegen het vrouwtje van Lucien iets over een langspeelfilm. Veel plikplok zal ze bedoelen, denk ik.

En, Kita? Heb je dat gezien? Ik doe nog niet onder, hé, voor die jonge rekels? Al ging ik een paar keer door die achterste oude knoken van mij. Maar dat heeft niemand gezien! Voorlopig ben ik hier nog de baas! 😉

Jaja, opa Lennox, dat jij de baas bent, weet ik al langer dan vandaag! 😉 Maar wij zijn toch dikke vrienden, hé? 🙂

Pluche!… Mijn maatje Pluche!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Beetje sneller, vrouwtje, zie je het niet?

Niet trekken, Kita, ook niet vlak bij de poort van de speelwei! Terug!

Ggrrr, koppig vrouwtje! Ziet ze het dan niet? Bon, rustig aan dan maar. Ja, en eerst gaan zitten. Maak die leiband nu maar los, rap!

Vrij!

Eindelijk! Zie dan toch! Mijn maatje Pluche is er ook, met de lieve logeermevrouw! Eerst mijn snoepje vragen! 😉 De logeermevrouw geeft ook mijn boekje aan het vrouwtje, dat was ze vergeten! 😉

Pluche, hier ben ik! Jaja, ik kom ook naar hier als ik niet logeer! Leuk, hé, Pluche! En wanneer ga jij weer naar je vrouwtje? Morgen? Is ze genezen?
Kom, we spelen nog wat! Voor ik weer naar huis moet, want mijn vrouwtje moet vandaag weer weg met de boekentas! 😉
We zijn snel, hé vrouwtje? Moeilijk om te plikplokken, hé? 😉

Na 77 keer… nog steeds verrassend!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit

Nu, vrouwtje, nu? Kijken we nu de plikplokplaatjes van Wijs? Ik mag naast het vrouwtje aan het tokkelding en ik moet stil zitten!
Het vrouwtje wijst alles op de plaatjes van Wijs! Aaai, oei, seffens wordt ze een beetje boos: Parijs! Zie je wel dat ik het weet, als ik oplet! 😉

Oei, een grote witte beer! Pas op, vrouwtje, seffens bijt die! Nog zo’n beer, een blauwe? En die meneer? Gaat die mee zwemmen met de eendjes? Een rat? In de metro?? Dat heb ik hier nog niet gezien! Een duivendouche??

Kijk daar! Een winkel met pakjes papier! Maar zonder de lieve boekenmeneer! Winkel met een knipoognaam? En waar ben je gaan lunchen vrouwtje? Bij officieren? Ha ja, die ken ik …. 😉 Dat is Dixie!! Hahahaha! En wie is die andere? Waren er nog?

Aaai, dat daar is niet allemaal zo vriendelijk! Een kopstoot? En kijk daar nu toch! Daar mag ik niet mee binnen?! Zelfs niet aan de leiband? En op dat gras mag ik ook niet? Is Wijs wel zo wijs, vrouwtje? Wijs is niet erg vriendelijk voor airedales, hé? 😦

Neen, Kita, Parijs (!) lijkt niet zo Kita-vriendelijk! 😉 Toch zou ik je er eens graag mee naartoe nemen! 🙂

Wat zegt ze nu? Iets blijft er fututuut uitzien, zelfs in 2012? Het filmpje?

Futuristisch, Kita! 🙂 🙂

Moeilijk toch wel! Veel plaatjes! Amaai, amaaai… het was ook leuk bij Dixie en Pluche, hoor vrouwtje!… 😉

Joepie… iedereen weer thuis!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Daar is ze, mijn vrouwtje! Daar is ze! Piep, grieieiefwaf! Kijk dan toch, ik ben in de wei! Ik sta aan de poort! Wafwaf! Pieppiep! Niet zo lang praten met de mevrouw in de auto daar! Ik ben hier! Wafwaf!

Yes, ze komt naar de poort! Yesyes! Springen en buitelen en nog springen. Ja, mag niet, weet ik wel! Daar is de logeermevrouw, hé vrouwtje, kom maar mee!
Kijk, mijn vrouwtje is terug van Wijs! Hier is ze!

Parijs, Kita, Parijs!

Aaai, vrouwtje hoort dat ik eerst achter de katten aanging, maar dat ik dat afleerde! En daar is Pluche, hé vrouwtje! Wij zijn dikke vriendjes! En Dixie heeft één keer mijn eten opgegeten omdat ik het niet op at! Heb nadien altijd flink alle brokjes opgegeten!

En nu zijn we weer thuis! We gaan Lennox halen in het hondenhotel met vijf sterren. Ik mag mee! Maar de sterren zijn er niet nu, het is al veel te licht! De sterren heb ik gemist! Lennox komt ook in de auto! En nu rijden we naar huis!

Iedereen weer thuis! Fijn!

Wafwaf! Grrrgr, waf! Maar het was toch ook leuk bij de logeermevrouw, met Pluche en Dixie, hoor, vrouwtje! En mag ik de plikplokplaatjes en de filmpjes van Wijs zien?

PARIJS, Kita! En ja, dat mag! Morgen!

 

Voetbaldag?… Likjesdag!!!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Wat zeggen ze daar? Even “rond den blok voor pipi” en dan vertrekken we! Zal gauw pipi doen, nog voor we aan het einde van de straat zijn… waar gaan we naartoe?

Ha, ik zie het al! Die hoge, felle lampen daar! Dat is het voetbalveld! Jaja, ’t vrouwtje en ik gaan naar de kantine, baasje niet, die gaat naar de vedette kijken. Vrouwtje ook wel, maar aan ’t raam! Dit keer zijn Zus van ’t vrouwtje en Bijna-zus van Zus van ’t vrouwtje er al!

Ik blijf mooi onder de tafel, maar af en toe kom ik eronderuit: ik wil niet slapen. Ik wil wel knuffelen!

Zus van ’t vrouwtje geef ik veel likjes: ze trekt maar een rare snuit! Ik ben toch lief? 🙂 Het blauwe pootje is er nog altijd… dus nog meer lief zijn, meer likjes… 😉

Speelwei?… Neenee, wellness-paradijs!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Waarom lacht het vrouwtje zo? En dat blinkend doosje maar werken! Ze zegt iets van Welles of zo en de andere vrouwtjes moeten ook lachen. Welles? Die hond ken ik niet, dus ik begrijp er niks van!
Ja, fans, een hondenleven kan best een beetje moeilijk zijn!

Ja, ze lachen maar! Kato neemt snel een moddderbadje! En Boris ook al, die gaat zelfs liggen in dat bruine spul. Dat zal ik niet moeten proberen of het vrouwtje gebruikt de fluitjestaal, denk ik! 😉
Toch maar mijn pootjes ook eens in zo’n badje steken? Dat is een beetje zoals de voeten van het vrouwtje in het “grote voetending”… 😉

Leuk, vandaag in de speelwei!

Speelwei? Wellness-paradijs! 🙂

Daar heb je haar weer met Welles! Ppppfffffff. 😉

Ggrrrr… wafwaf… wat nu weer?

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit en getagd met

Mijn vrouwtje was onlangs jarig. Toen kwam de mensenpuppy van het vrouwtje met een heel grote doos! Toen ik jarig was, kreeg ik geen doos! Misschien volgende keer… 😉

En nu gaat het vrouwtje “het grote ding” proberen, dat vindt ze leuk! Het is iets voor haar pootjes, de pootjes waar ze mee staat! Dat snap ik al, want ze doet haar kousen uit! Snufsnuf, dan mag ik aan de teentjes likken! Dat kriebelt en dan lacht het vrouwtje altijd! 😉

Er moet water in het grote pootjesding! Raar allemaal! En het vrouwtje zet het grote pootjesding op de grond! Ze zet haar pootjes in het water en nu draait ze aan dat groene bultje! Gggrrr, wafwaf! Het grote ding maakt lawaai! Het bibbert! En het water bubbelt. gggrrrrrrwafwafwaf!

Kita, koest! Stil!

Gggrrr, wafwaf! Pootjes van ’t vrouwtje zijn echt niet bang: ze houdt ze in het rare grote ding! Gggrrrr, wafwafwaf!

Hahaha! Gekke meid! Kita, koest! Hier en liggen!

Heel voorzichtig nog eens gaan kijken. Het grote ding bijt niet… Oké, ik ga wel liggen! 😉