Wat een drukdoenerij toch weer… Allez, vooruit, ze gaan weer eens naar zo’n voetbalmatch kijken. Dat ze die Kita maar meenemen, als die daar wat aan vindt. Mij niet gezien, hoor. In mijn jonge tijd ben ik ook wel eens mee geweest, maar daar vond ik nu eens geen… bal aan, zie! Ze lopen in kleurige pakjes door elkaar heen, naar elkaar schoppend, en soms naar een bal. Kun jij daar stokstijf aan de kant op zitten zien, Kita?

Elke gezonde, jeugdige, dartele hond wil daar toch tussen schieten en mee gaan doen? Ho, dat kan niet, hoor! “Hier! Zit! Koest!” met nog wat vloeken erbij, als je even je enthousiasme wilt tonen. Ik ben ooit eens naar een baseballmatch geweest. Da’s nóg erger! Ze gooien dat balletje treiterachtig in je richting en als je er een beweging naartoe maakt, ben je pas de pineut. Nu ja, Kita zit meer met de Bazin in de kantine dan wat anders, heb ik begrepen.

Korfbal, nog zoiets. Op wandel hier in het park passeren we wel eens aan een korfbalveld en dan blijft de Baas soms staan om wat naar de match te kijken. Daar staat zelfs de helft van het deelnemersveld niets te doen, terwijl de bal in het andere vak is. Man, man, man… Gingen we nu eigenlijk niet naar buiten, omdat ik wat beweging zou hebben, of hoe zit dat? Mijn diepe bas eens laten horen: dat heeft hij niet graag, dan gaan we zo wel weer verder. (Lennox)

Voetbal...

Korfbal - Brilschans... Woef!

Baseball...

Wat is al dat gepiep, zeg! Als mijn oude knoken mij niet bedriegen, is het nog midden in de nacht… Dat moet die Kita zijn in de aangrenzende ruimte. Wat heeft die airedale in godsnaam tekort? Om deze tijd moet je slapen, meisje! Het gepiep is gestopt. Ik vermoed dat ze gewoon in de keuken geplast heeft! Kraak, kraak! Boven mijn hoofd begint het ook te bewegen. Daar komt iemand de trap af. Zo doe je hier geen oog dicht, hé!

Kita mag de gang in. Wie gaat nu in het holst van de nacht een wandelingetje maken? Ze zijn al terug. Veel zal dat klein grut niet meer geplast hebben, denk ik, eens de druk eraf was. Ze moet wel leren om haar plas een hele nacht op te houden, hé! Ik moet toch ook tot ’s ochtends wachten? En zelfs dan gaat de Baas niet altijd meteen met mij buiten. Hij verorbert dikwijls eerst nog op zijn dooie gemakje zijn ontbijt.

Tja, gisteravond zijn we met ons getweeën alleen thuis geweest, zonder de Bazen, en ons Kita heeft toen een ferm been gekregen om zich te amuseren. Wellicht had ze daarna zo’n enorme dorst, dat ze later op de avond nog een forse slok water gedronken heeft. Ik ken dat: in de loop van de nacht kan het dan wel afzien worden… Niet slim, maar als je grote dorst hebt… Ze leert het nog wel. (Lennox)