Zaterdagavond… wel, wel: wat heeft het vrouwtje nu in haar hand? Dat is een klein flesje, maar ik ken het niet. Met rode bolletjes…. Zo’n bolletjes aan een groen eindje, die eet het vrouwtje soms. En heel soms krijg ik een stukje.
Er komt een groot glas te voorschijn… Zie nu, er komt iets met wit schuim uit het flesje. Beetje dichter gaan en snuffelen.
Ho, Kita, neen!!
Was te denken. Ruikt wel lekker! Toch maar dichtbij blijven! Mooi zitten, heeft altijd effect. Goed in de gaten houden… Het flesje is leeg. Vrouwtje bekijkt het etiket. Ha! Lik! Lik! Vrouwtje moet lachen, dan lik ik verder, natuurlijk!
Kita, zatte fles! 🙂
Ja, zeg, vrouwtje, denk je nu echt dat ik niet weet dat dit een fles is! Zeg es, ik ben slim, hé!! Maar euh, euh, wat is ‘zatte’? Wat moet ik nu doen? Wat is ‘zatte’? Even naar ’t vrouwtje kijken, maar ze zegt niks. Verder likken dus… Natuurlijk, daar is het blinkend doosje… ik had het kunnen weten! 😉
Hoera, hiphoi! Gitte heeft een leuk speeltje bij. Een balletje met een staart! Daar kunnen we lekker mee hollen en trekken en sleuren en rennen en…
Er is iets raar met die staart! 😦 Soms is die kort en dan wordt die weer lang! We trekken aan het balletje en aan de staart… zie, nu is die weer lang! Waarom lachen de vrouwtjes? En wat zeggen ze nu? Als er iemand lost, dat zal nogal een ‘pats’ geven op een snoet? Ze zeggen maar… Gitte, Sammy, ik en ook kleine Lucien, die al flink groot wordt, doen ons best! Helemaal niks ‘pats’, wat dat ook is! 😉
Splasher de splash, plets plets… oh, het is hier leuk! Kletsnatte pootjes heb ik al, buikje en zo ook lekker nat. Pootjes lijken kraantjes als ik ze ophef als ik in de plassen sta! Maar het zonnetje schijnt nu. 😉 Daarnet niet… 😦
Kita, een uur en een kwartier gespeeld, het is wel goed voor vanmorgen!
Ja, het is weer gedaan met de lol! Leibandje aan en naar de poort. Wafwaf! Vrouwtje, kijk dan! Trekken, trekken, dan kijkt ze misschien!
Kita, hou op, stop! Zit. Wat is er nu weer?
Wafwafwafwaaaaaaf. Ha, nu ziet ze het ook! Daar is de mevrouw waar ik mag logeren in november! Met twee logées: Jack en… ooooohooooh, wat een grote madam-hond. Het vrouwtje maakt de leiband weer los, joepie, we blijven nog. Ooooohoooh, zal maar heel voorzichtig eens snuffelen… het vrouwtje vraagt hoe ze heet: Catou! Catou is heel lief, maar zo groot en breed en lang! Ze blijft drie weken, leuk! Ik ben toch maar hééééél voorzichtigjes vandaag… 🙂
Kita! Hier! Nu gaan we echt wel naar huis!
Ja, vrouwtje! Ik geef zelfs een pootje!
Bbbrrr, zo nat! Schattepatat! Bbrrr.
Nooit goed, hé!!! ;-( Maar ik hoor wel schat of zoiets, zal zo erg niet zijn! 🙂
Hallo! Ik ben Kita, en jij?
Even snuffelen: staart is langer dan de mijne!
Zo veel haar! Dat moest mijn opa Lennox zien, die is ook zwart!
Sinds de boekentas thuis is, doen we allerlei leuke dingen! Zo gaan we ook ’s middags naar de wei. Het vrouwtje wil een speciaal plaatje plikplokken, ze kijkt altijd maar naar de lucht! Op de grond is het veel leuker, hoor, vrouwtje!
Kijk daar! Daar komt Duke aangelopen! Mijn opa Lennox kent Duke ook. Als die allebei aan de leiband lopen, nu ja, dan zijn het geen vriendjes… Dat heb ik al wel gehoord! Maar Duke is wel lief tegen airedale-dames! 😉 Hij wil zelfs met mij spelen als ik het een paar keer lief probeer!! 🙂 We tuimelen graag! Het vrouwtje van Duke heeft ook een blinkend doosje en ze plikplokt ook. 🙂 Ze doen maar, wij vinden het hier wel leuk, hé, Duke?
En ik heb een hele film, Kita! Kom, nu gaan we naar huis!
Héla, toch nog iemand om mee te spelen! Dat is lang geleden! Daar heb je Kyra! Leuk! We spelen en hollen!
Er is maar één probleempje: als we ver weg zijn en de vrouwtjes roepen… tja, dan weten we het niet zo goed meer… Kyra, Kita… Ik loop gauw naar het vrouwtje maar Kyra moest komen naar haar vrouwtje… En daar vertrekt Kyra, oei en hoorde ik nu niet Kita? Pffff, niet gemakkelijk! Maar we spelen wel leuk en we trekken het ons niet erg aan… 😉
Volgens het vrouwtje lopen we zo hard dat we uit de film hollen! Hahahahaha! 😉
Wat doet dat baasje daar? Hij giet die grote, blauwe, zware fles leeg… véééél drinken in de grote pot nu! Yep, dan kan ik die fles nu wel pakken! Waar is het vrouwtje? Ver genoeg weg! Sammy, doe je mee? Yes, hebbes!
Kita! Nee! Hier met die fles! HIER!!!
Dat zal ze maar denken! Rennen! Ze kan toch niet volgen! 😉 Even rusten. Sammy is het al beu! Ze roept wel hard, het vrouwtje. Ze is boos dus! Nog verder weg lopen, haha! Ze leert het nooit: hoe meer ze roept, hoe meer ik wegloop. Als ze niet roept, is het niet leuk meer natuurlijk…
Wat hoor ik? Wat zegt het baasje van Spikkel? Beter plikplokken dan roepen? Beter voor haar hart? Wat is dat nu weer? Vrouwtje is moe, ik hoor haar niet meer… beetje dichter gaan. Fles efkes laten liggen. Ze ziet mij niet eens meer en speelt met Spikkel! 😦 Awel, zeg! Hier ben ik ook, hé vrouwtje!
Hier ben je, koppige Kita! Zit!
Oei, ze doet de leiband aan? En nu? Aaaai, zoals bij het graven: derde keer: leiband-keer! Dat weet ik nu al… ik graaf niet meer. Behalve als ik een keertje vergeet dat het niet mag. 😉
We gaan de fles oprapen en in het mandje leggen!
En dan naar huis, je zal het zien! Niet te snappen! Toen ik nog een baby was, mocht ik thuis wel spelen met een leeg flesje… En nu niet meer… Snappen wie kan! De logica van de mensen is soms ver te zoeken!
Hé, ik mag toch weer spelen! Zal er nu maar AF!-blijven! 😉
We vertrekken, zegt het vrouwtje! Te voet naar het station. Dat is niks nieuws: misschien gaan we naar de krantenwinkel, daar krijg ik een snoepje van de meneer. Nee, nee, we kopen twee stukjes papier en we gaan naar de trein. Nééééééé, niet de roltrap.
De trein naar Herentals. Weinig mensen. Wil het wel allemaal goed zien! En dan ga ik braaf liggen. En nu? Het vrouwtje praat met een mevrouw die de andere bibmevrouw ook kent, hoor ik. Ze is niet van het l@nd maar van XL… ? Naar de bus dus nu! Weeral wachten! In de bus is er maar één papiertje, maar ik heb het gevonden. Vrouwtje zegt dat ik moet liggen. Oké, oké, hier zie ik alles goed.
We zijn in Vorselaar. Vrouwtje gaat naar een terras waar de mevrouw van haar vroegere school al wacht. Ik sloeber veel water en dan zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz onder de stoel van het vrouwtje. Moeten we nu alweer terug? Eerst nog een wandelingetje? Het vrouwtje kent de weg hier wel heel goed: ze heeft hier nog gewoond! Door het bos naar een andere bushalte.
Ik ben nog heel moe en er zijn zoveel mensenpoten op deze bus, veel te veel! We kunnen niet door. Ik plof neer en beweeg niet meer. De mevrouw op de hoge stoel, aan dat wiel, zegt dat ik een héééél brave hond ben. Dat hoor je toch wel, hé, vrouwtje?!
Kita, sta! Afstappen.
Ik volg flink en netjes naast het vrouwtje. Naar de trein! Omdat ik zo braaf ben, krijg ik een kauwbeentje. Even kauwen. Te warm en te moe. zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
Zijn we er weeral? Hier ken ik het. Maar die meneer met die muziekdoos ken ik niet. Die is nieuw. Hij zegt altijd maar: nice dog! ??? Vrouwtje, dit meen je niet? Moet ik tussen al die fietsen lopen? 😦
Komaan Kita, tussen de fietsen! Aan de andere kant zijn veel te veel scouts-kinderen!
Vandaag ben ik heel flink geweest! Ik heb alleen op de eerste trein een beetje gejankt. Maar verder…
Kita, vandaag was je voorbeeldig, een echte airedale-dame. Morgen ook? 🙂
Als jij niet te koppig bent, dan wel hé vrouwtje! 😉
Wat zegt het vrouwtje? Papieren wegbrengen naar de mensenpuppy van ’t vrouwtje? En ik mag mee? Oei, niet spelen met Shasta en Goofy? Het is maar over en weer want de mensenpup heeft geen tijd, ze vertrekken bijna op vakantie. Ah zo! En de mensenpuppy heeft nog snoepjes voor opa Lennox en mij? Wegwezen dus!
Daar zijn we! Maar de baasjes zonder tijd staan nog te praten bij de auto. Ik wil er wel even uit, dat mag van ’t vrouwtje, maar aan de leiband… Kijk, wie zie ik daar? De konijntjes van de mensenpup. Ha, dat zijn dus de ‘Nijntjes’ van Shasta en Goofy!
Mag ik dichterbij, vrouwtje? Dat mag! Hoe kan nu zoiets? Ik loop rustig mee voor de pret weer uit is… Er komt een nijntje naar mij: dat is Bella! Dag Bella, ik ben Kita. We steken onze neusjes tegen elkaar! Ik geef een likje, maar dat wil Bella niet: ze spurt weg! Hoe jammer! 😦
Voilà, en nu vertrekken we weer. Instappen zegt het vrouwtje en gordel aan! Tot volgende keer, Bella! 🙂
Hiphoi hiphoi! De boekentas is thuis en ’t vrouwtje gaat mee naar de wei! Het zonnetje schijnt… Sammy heeft geen interesse in spelen: die kijkt naar de konijnen! Pfff.
Wat is dit? Wie laat dat hier nu slingeren? Een sok? Leute gegarandeerd! Trekken en hollen! En nog meer van dat!! 😉 Van die sok blijft niet veel over… 😉 Moeten we nu al naar huis?
We gaan nog op pad, Kita! Komaan!
Kijk, we gaan naar de tram! Misschien gaan we weer stapeltjes papier halen in de winkel aan de tram! Jaja, ik weet het wel: boeken, boeken, boeken! Ik blijf heel braaf liggen terwijl het vrouwtje wacht op de boeken. Het is een andere boekenmeneer vandaag, maar hij lijkt wel heel erg op de echte boekenmeneer. Dat is zeker omdat het ook een boekenmeneer is! 😉 Het vrouwtje krijgt weer zo’n mooi zakje waar ik niet mag aan snuffelen.
En nu gaan we nog een brood kopen, zegt het vrouwtje! Bij de Panos, zegt ze. Ze doet maar! Ik loop wel mee…
Kita, volg! Het is groen licht!
Nog zoiets… rood licht, groen licht… weten die mensen nu echt nog niet dat honden kleurenblind zijn? Nu ja: het vrouwtje zal wel blaffen dat ik moet volgen…
Oh ja, en de sok is gefilmd door het blinkend doosje… 🙂 Ver genoeg kijken…
Op een zondag? Zo vroeg al eten? Meestal slapen de baasjes dan langer… Vroeg eten betekent ook: vroeg naar de wei… hoera!
Gitte is er ook! En Ernie: hij rent vandaag wel! 🙂 Ik loop wat rond en ik loop flink naar het vrouwtje als ze me roept… Goed, toch?!
Hé? Waar is het vrouwtje nu? Ze is er niet meer! Ik mag mee met Gitte en haar vrouwtje en baasje. Wat gaan we nu beleven? We gaan naar Gitte thuis! Spelen en deugnieterij! En soms rusten… 🙂
Net als ik gegeten heb, is het vrouwtje daar weer. Wat zeggen de baasjes van Gitte? Hard gelopen, hele huis door? Oei, vrouwtje hoort ook dat ik iets van tafel pakte… en de tape… Mmmm, ze wordt niet meteen boos, dat valt nogal mee.
We gaan meteen op pad naar huis. Ik kijk veel op naar het vrouwtje, de hele weg: ze is er weer, joepie! Dat vindt het vrouwtje precies heel fijn…
Wat nu, Kita? Heb je het vrouwtje gemist? Ook al heb je heel flink gespeeld? Het vrouwtje was in Leuven, in museum M. Daar mogen honden niet binnen!
Ook geen airedales, mooie airedale-dames zoals ik?
Nee, Kita! Ook geen airedales! Die zouden alleen maar snuffelen aan de schitterende wall paintings van Sol Lewitt!
Oké, oké… snap er niks van. Was leuker bij Gitte! 😉 En nu? Vrouwtje tokkelt en sakkert dat de beste plikplokplaatjes mislukt zijn! En ikke? zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz
Every day an airedale: Kita 