Oefenen tot je er gek van wordt

Zo, we zijn terug van de hondenspeelwei. Ik was niet in grote doen. Ik heb maar wat aan de kant rondgesloft en lopen snuffelen. Onze airedale heeft zich daarentegen weer eens goed laten gaan. Ik ben er zelf gelijk doodmoe van. We komen de gang in en ik zijg meteen neer op de mat. Kita niet natuurlijk. Wanneer is die haar energie op, zeg? Weet ze dan niet dat het zo meteen hommeles is, als ze niet braaf luistert?

“Kita, hier!” Daar heb je haar weer, hoor: ze is al drie keer de gang uit naar de deur gerend, en telkens moet ze dan natuurlijk terugkomen naar die mat om naast mij te gaan zitten en liggen. Snap dat dan toch, dulle griet! Ik wil ook wel een flinke slok gaan drinken, hoor, maar als jij het nog lang blijft uithangen, komt daar niks van in huis, ook voor mij niet… Hier komen en liggen, zeg ik! Kijk, Baas, naar mij luistert ze beter dan naar jou.

Oké, ze ligt. Nog wat nors grommen en grollen, want ze moet natuurlijk wel altijd het laatste woord hebben, maar goed: dorstlessing komt in zicht. De Baas stapt verder de gang in, maar blikt waarschuwend naar ons: “Blijf!” Doe ik toch altijd? Zij snapt dat nog niet, hoor… Kita, blijf nu gewoon vijf seconden liggen, zodra de deur ginder opengaat, kunnen we ongeremd op onze drinkbakken afstormen. Zie je wel: één, twéé, drié, viér… ééééén… gààn! (Lennox)

Daar gaat ze weer… zucht!

Blijf nu 5 seconden liggen!

En… Go!!

Het is zo ver! … Ik leer lezen!

Ohoh! Het vrouwtje zegt dat het moet gedaan zijn met dat meekijken in haar boek. Dat vindt ze niet leuk! Ze heeft een goed idee.  (Ja, dat gebeurt ook! :-)) Ze gaat me leren lezen en dan krijg ik mijn eigen stapeltjes papier, oei, sorry: boeken! Jaja, vrouwtje, ik ben slim genoeg, ik weet het. Dat zijn boeken! 😉

We beginnen bij het begin, zegt ze. Nu ja, wat anders? “Boekgewenning”? Dat ik boeken niet mag verscheuren zoals lege dozen? Wat flauw! Dat weet ik toch al lang? Ik raak geen boek of tijdschrift aan!

Dat is juist! Flinke meid. Kom nu maar hier bij ’t vrouwtje. Zit!

Aha, ze bedoelt dat we eerst gaan plaatjes kijken? Het vrouwtje leest voor: Op de boerderij. Ha, dat is bij Mano! Dat is interessant. Ik kijk flink en luister naar het vrouwtje. Ik word er moe van! 😉 Maar het is leuk en ik ben heel flink, zegt het vrouwtje! Ha! Wafwaf! Nu nog plikplokken ook? 😉

Aha, nog eens… op bezoek in de ‘koekenstad’!

Daar gaan we weer! Met gareeltje, dus in de auto? Neen? De tram! Helemaal tot in de metro en dan nog een eindje! Hier stappen we uit! Aha, het vrouwtje is echt heel flink vandaag: ze denkt er aan dat ik niet op de roltrap wil. Gaan we weer naar de meneer en mevrouw in de school? Neen, dus! Zeg, dit is wel een heel eind stappen. Wat een grote speelwei! Even trekken: mag ik nu los? Is dit geen stenen speelwei?

Kita, hier! Niet trekken! Zit!
Neen, dit is geen speelwei, dit is ’t Sint-Jansplein!

Vrouwtje doet een praatje met een andere mevrouw! Bon, we moeten nog verder: door de Pretstraat zegt het vrouwtje. Hahaha… wat een pret… 😉
We zijn er! Toch een school?! Door een gang, snel, naar een stenen speelwei. Kleinere stenen speelwei. Ha, hier werkt het vrouwtje. Het zit zo: mijn vrouwtje is de bibmevrouw in deze school, de bibmoe! En nu komt het vrouwtje iets brengen naar de andere bibmevrouw hier! Een fenomenale superschat is die bibmevrouw, zegt het vrouwtje! Ohla! Ik ben wel de schat, hé, vrouwtje!
Daar is ze! Ja, ze is inderdaad een lieve bibmevrouw! Plikplok doet het blinkend doosje! Iedereen op de foto: de bibmevrouwen en ik!

We vertrekken weer! Aan de stenen speelwei met al die bussen doen we een terrasje! Neen, voor mij geen aspergesoep, grrr. Nee, ook geen bolleke zoals die meneer daar! Ggrrrr. Het vrouwtje plikplokt weer met het blinkend doosje. Wat zegt ze nu weer? Sfeerbeelden voor een ict-fan? Begrijpen wie kan! Ikke niet… dutje doen… zzzzzzzzzz….

Ik ‘luidruchtig’?… Ah nee!

De baasjes kijken in zo’n dik pakje papier, een pakje met veel plaatjes uit blinkende doosjes. Wat zegt het vrouwtje? Een boek met foto’s? Ah zo! Hier zijn de airedales, zegt het baasje en het vrouwtje gaat meteen kijken. Ze leest iets hardop… en plots moeten de baasjes erg lachen.

Ja, zeg, waarom moeten ze nu zo lachen? Een airedale is niet om mee te lachen, hé! Ik ben wel de grootste terriër! En de mooiste! 😉 Wafwafwaf!

Koest, hihihaha, Kita, koest! hahaha…

Het vrouwtje doet zo raar? Wafwafwaf! Even rond de tafel dollen! Wafwafwaf! Een airedale is luidruchtig? Wat is dat nu weer? Waafwaaaaaf!! Niet stil? Ah zo, ja, ze leren het nog wel: ik vertel veel, maar als ’t vrouwtje geen hondentaal gaat leren, zal ze het nooit allemaal verstaan… en moet ik natuurlijk koest zijn.  Maar ik moet zeggen: ze leert bij! 🙂 Vanmorgen begreep ze tenminste dat mijn speeltje onder de kast lag! 🙂

Luister maar naar mijn verhaal… en hoe het afloopt 😦 … het blinkend doosje filmde! 😉

Hipperdepiep… een nieuw speeltje!

Peutpeueueutbeuoeoeoep.
Wafwafwaf. Ggggrrrrwieiefggggrrr. Wafwaf! Wat is dat? Wat heeft het vrouwtje daar nu? Iets roos. En als haar vingers bewegen, komt er een leuk geluid uit.

Kita, zit!

Zitten? Direct, zie! Is het voor mij? Ja, ik krijg het. Het vrouwtje legt het voor mij neer en zegt dat ik ’t mag pakken. Eerst voorzichtig snuffelen. Hap en weg ermee voor ze van gedacht verandert. Peutpeueueutbeuoeoeoep. En nog eens, en nog eens. Met pootje op duwen! Wafwaf! Dit is leuk!
Overal mee naartoe. Pak het bij ’t oortje. Wat zegt ze? Voorzichtig zijn met ’t varkentje? Is dit een varkentje? Héhé…Peutpeueueutbeuoeoeoep!

Kita, niet zo wild, rustig.

Veel te leuk! Hipperdepiep, een nieuw speeltje! Daar is het blinkend doosje!
Fans, geluid aanzetten, dit is heel leuk!

Voilà, geef nu maar hier, er is al een oortje af! Time out!
Kita, hier! Los! Time out!

Altijd hetzelfde: als het echt leuk is, gaat het mis! 😦  Ggggrrrrr!

Een jaar geleden?… Mijn eerste stapjes in de speelwei!

Ik hoor altijd maar mijn naam uit het tokkelding komen. En het beweegt daar allemaal. Kijk nu! Welk hondje loopt daar bij mijn opa Lennox? piepggrrpiewffgrrrrriiee

Koest, Kita! Geen lawaai in die bench!

Beter weer? Wanneer? Nu niet, want de speelwei staat onder water. Ook wel leuk, splashen in de plassen. Vrouwtje mort dan over de modder! Wat zegt ze nu weer? Eerste keer in de wei? Ah, ben ik dat? Hihi, wat bleef ik toen braaf bij mijn opa Lennox. Nu ja, hij weet meer dan ik, nog steeds… maar ik durf meer… ik word dan ook meer betrapt en bestraft dan opa Lennox. 😦  Op hem zijn de baasjes nooit boos, pfff.
Een dropke? Een klein duimpje toen? Ha, ze is blij dat ik nu groot ben, groot is beter dan klein? Zegt ze dat echt het vrouwtje? Wafwafwaf! 🙂 En ben ik nu veel mooier? Het vrouwtje is wel lief vandaag, hé? 🙂 Wafwafwaf! Wafwaf!

Stil, Kita! Koest!!

Aaai, weeral mis! Mooie liedjes duren niet lang… 😉

 

Hoera!… Gitte is terug!

Zie ik het goed? Wie komt daar door de poort van de speelwei? Is dat echt Gitte?

Waar is die zo lang geweest? Met vakantie, zei het vrouwtje. Ah, ook naar Mano? Neen dus, ze ging naar andere honden: naar haar mama en zus, in Nederland.

Kent ze mij niet meer? Ze blijft gewoon zitten kijken. Dan doe ik dat ook maar. Ha, daar is ze! En nu weer een partijtje judo natuurlijk! Voilà, meteen scoort ze een ippon, dat weet je zo! Ik lig braaf op mijn rug, pootjes omhoog. En nu flink de tegenaanval in! 🙂 En nog wat hollen ook!
Wel leuk dat Gitte terug is, al moet ik dan wel heel erg mijn mannetje, allez, vrouwtje staan!

Van al dat spelen heb ik het vreselijk warm. Waar was die plas ook al weer? Dan ga ik even afkoelen. Ha, daar! Kijkt het vrouwtje? Even niet! Yes!!! 🙂

Kita, kom hier! Nu ben je helemaal slijk! 😦

Ik wist het, ik wist het! Het mag weer niet! Nog maar eens gauw teruglopen en weer proberen… 🙂 Yihaaaaa!

Zag je het blinkend doosje niet? Yihaaaa! 😉