Meet my friend… and miniature version!

Well, it does not happen very often but sometimes my miniature version is coming to the dogpark! That’s what the humans say! But I know better! So, meet my friend Dixie, the Welsh terrier! So he’s a Welsh sir and I’m an airedale lady. Miniature version?! No no, I think it’s a pure coïncidence that the Welsh look that much as an airedale! We must be very nice, that we exist also in a “little” version, for humans who don’t like big dogs… 😉 !

Kita, please, be more modest! Don’t overdo it, lady ‘King of terriers’! 😉

I like Dixie quite well. When we meet in the park and we are both on the leash, we always start playing. Difficult situation, with the leashes!
In the dogpark, he was to busy to play! 😉 My mum always has the blinking box with her for thr pictures! Not today! So she used the thing in which she normally speaks! It does not only speak, it makes pictures too! They aren’t that nice tough! 😦

See you one of these days, Dixie!

 

 

 

Het is zo ver!… Alles overal wit!

Wat is dit? Waar zijn de trapjes? Waar is de straat? Vrouwtje, waar moet ik nu lopen? Nee, nee… ik ga niet mee!

Kita, volg! We gaan naar de wei, in de sneeuw spelen met de vriendjes! Volg!

Oké, eerste pootje, tweede pootje! Hup, hup! Springen en nog wat springen! Ha, we zijn er. Vlug zitten of het duurt nog langer! Roetsj, wegwezen… Het is zelfs nog niet helemaal licht. Ik ben eerst om in dit witte spul te dollen! En hollen, rennen, draaien, schuiven, hollen… huppel, huppel.
Daar is Gitte ook! Sneeuw of geen sneeuw: eerst het dagelijks robbertje vechten… en dan weer lopen! En nog meer spelen!

Dit wit spul is best leuk! Morgen nog, vrouwtje? 🙂

 

Kita in… party-modus!

Kita, zatte fles!

Zaterdagavond… wel, wel: wat heeft het vrouwtje nu in haar hand? Dat is een klein flesje, maar ik ken het niet. Met rode bolletjes…. Zo’n bolletjes aan een groen eindje, die eet het vrouwtje soms. En heel soms krijg ik een stukje.

Er komt een groot glas te voorschijn… Zie nu, er komt iets met wit schuim uit het flesje. Beetje dichter gaan en snuffelen.

Ho, Kita, neen!!

Was te denken. Ruikt wel lekker! Toch maar dichtbij blijven! Mooi zitten, heeft altijd effect. Goed in de gaten houden… Het flesje is leeg. Vrouwtje bekijkt het etiket. Ha! Lik! Lik! Vrouwtje moet lachen, dan lik ik verder, natuurlijk!

Kita, zatte fles! 🙂

Ja, zeg, vrouwtje, denk je nu echt dat ik niet weet dat dit een fles is! Zeg es, ik ben slim, hé!! Maar euh, euh, wat is ‘zatte’? Wat moet ik nu doen? Wat is ‘zatte’? Even naar ’t vrouwtje kijken, maar ze zegt niks. Verder likken dus… Natuurlijk, daar is het blinkend doosje… ik had het kunnen weten! 😉

Spelen met … maatje Truco

Nu al opstaan? Zonder eten buiten? Nu ja, waarom ook niet? Even rekken en strekken en dan op pad, ’s morgens vroeg! En nog wel naar de speelwei? Dan zal het vrouwtje vroeg naar school moeten, sapristie… Meestal zijn er dan geen honden en loop ik op mijn eentje wat rond.

Ha, vandaag is Truco er! Best leuk, dan kunnen we wat spelen. Jaja, Truco heeft ook wel zin in wat ravotten… daar gaan we!
Het vrouwtje haalt het blinkend doosje uit haar tasje van de snoepjes. Ravotten, maar dus!

Dus fans, vandaag maken jullie kennis met Truco. Truco met de twee verschillende ogen… beetje speciaal, hoor!

Heu…euh! … Wie ben jij?

Het vrouwtje stopt even met tokkelen, zegt ze. Wat gaan we doen? Gaan we een half uurtje op bezoek bij Gitte? En ’t vrouwtje gaat mee? Koffiekletsen? Ah zo! Weet wel niet wat dat is. En ik mag spelen met Gitte, in de tuin? Waarom niet in de wei? Gitte is loops, zegt het vrouwtje. Oh? En dan? Lopen doet ze toch altijd? Wat is er nieuw? Die mensentaal is niet te begrijpen. Hondentaal is pakken simpeler.

Maar goed, we gaan naar Gitte! 🙂 We mogen in de tuin en ravotten wat. Te warm om veel te tuimelen. Liever rondsnuffelen…
Euh, hé, wat beweegt hier? Waf!

Kita, neen, dat is de schildpad: Baro! AF!!!

Toch maar een beetje snuffen! Ik wil met je spelen, doe je mee? … Baro heeft geen zin! 😦 Pootje uitsteken…

Kita! Nee!

Aaaai, afblijven dus, iets anders gaan doen… of we gaan naar huis… dan maar tussen de bomen kruipen! 😉

Ik ‘luidruchtig’?… Ah nee!

De baasjes kijken in zo’n dik pakje papier, een pakje met veel plaatjes uit blinkende doosjes. Wat zegt het vrouwtje? Een boek met foto’s? Ah zo! Hier zijn de airedales, zegt het baasje en het vrouwtje gaat meteen kijken. Ze leest iets hardop… en plots moeten de baasjes erg lachen.

Ja, zeg, waarom moeten ze nu zo lachen? Een airedale is niet om mee te lachen, hé! Ik ben wel de grootste terriër! En de mooiste! 😉 Wafwafwaf!

Koest, hihihaha, Kita, koest! hahaha…

Het vrouwtje doet zo raar? Wafwafwaf! Even rond de tafel dollen! Wafwafwaf! Een airedale is luidruchtig? Wat is dat nu weer? Waafwaaaaaf!! Niet stil? Ah zo, ja, ze leren het nog wel: ik vertel veel, maar als ’t vrouwtje geen hondentaal gaat leren, zal ze het nooit allemaal verstaan… en moet ik natuurlijk koest zijn.  Maar ik moet zeggen: ze leert bij! 🙂 Vanmorgen begreep ze tenminste dat mijn speeltje onder de kast lag! 🙂

Luister maar naar mijn verhaal… en hoe het afloopt 😦 … het blinkend doosje filmde! 😉

Hoera!… Gitte is terug!

Zie ik het goed? Wie komt daar door de poort van de speelwei? Is dat echt Gitte?

Waar is die zo lang geweest? Met vakantie, zei het vrouwtje. Ah, ook naar Mano? Neen dus, ze ging naar andere honden: naar haar mama en zus, in Nederland.

Kent ze mij niet meer? Ze blijft gewoon zitten kijken. Dan doe ik dat ook maar. Ha, daar is ze! En nu weer een partijtje judo natuurlijk! Voilà, meteen scoort ze een ippon, dat weet je zo! Ik lig braaf op mijn rug, pootjes omhoog. En nu flink de tegenaanval in! 🙂 En nog wat hollen ook!
Wel leuk dat Gitte terug is, al moet ik dan wel heel erg mijn mannetje, allez, vrouwtje staan!

Van al dat spelen heb ik het vreselijk warm. Waar was die plas ook al weer? Dan ga ik even afkoelen. Ha, daar! Kijkt het vrouwtje? Even niet! Yes!!! 🙂

Kita, kom hier! Nu ben je helemaal slijk! 😦

Ik wist het, ik wist het! Het mag weer niet! Nog maar eens gauw teruglopen en weer proberen… 🙂 Yihaaaaa!

Zag je het blinkend doosje niet? Yihaaaa! 😉

Hoera!… Nog een Kita!

Ha, daar gaan we weer! Ik mag mee naar boven: het vrouwtje gaat zeker weer tokkelen. Jaja, heb ik het niet gezegd! Euh, wat zegt ze nu? Ik krijg fan-mail? Wat zou dat nu weer betekenen? Wanneer gaat het vrouwtje nu eens die extra lessen hondentaal volgen? Ze maakt niks geen vorderingen.

Kita, kom eens hier! Kom kijken!

Wat? Ik mag zo maar op haar schoot springen en met mijn snuit boven het tokkelding hangen. Ha, ik moet naar het rechthoekig ding kijken! Of ik het zie? Ja, ik zie een knuffelhond: op de trap (zoals ik!) en bij veel speelgoed! Wat heeft die hond veel boeken, en een huis om mee te spelen… Wil ik ook wel eens aan snuffelen!

Kita, niet met je kop tegen het scherm!

Het is weer van dat: mag weer niet. En wat zegt het vrouwtje nu nog? Heet de hond van die mensenpuppy ook Kita? Omdat ik Kita heet? En omdat de mensenpuppy mij lief vindt? Oooohooh, wat leuk! En ze maakt soms ook lawaai als ze moet slapen. Super! Dat is een vriendinnetje naar mijn hartje! 🙂
Dag Kita daar, deze Kita hier moet nu naar ’t nestje van ’t vrouwtje! Speel ze daar! Zeg tegen je mensenpuppy dank je wel voor de plaatjes uit het blinkend doosje! Dikke likken! 🙂

Nog een Kita op de trap!

 

 

 

 

 

 

 

 

Kita, ik wil komen snuffelen!

Ikke? … Volleerde circusartieste!

Geen hond en geen kat in de wei: alleen het vrouwtje en ik. Gelukkig bracht het vrouwtje de blauwe gaatjesbal mee.

’t Vrouwtje wil “sjotten”. Dat wil zeggen: zij stampt een beetje tegen de bal en ik mag er mee rondhollen. Dat wordt wel saai! Zal ik eens andere kunstjes laten zien?

Eerst even warm lopen natuurlijk: niks gaat vanzelf, ook niet in een hondenleven!
Oké, daar gaan we dan! Waaaauuww, dit is een geslaagde salto! Het vrouwtje lacht. Oooooh, ze had het blinkend doosje vast! 😉 ohoooohooh, dan kan iedereen het zien! Als een hond toch ook maar eens iets gek doet…

Awel, heb ik nu geen snoepje verdiend?

Ja, Kita, je bent een echte circusartieste! Bravo! 🙂


Doe ik het?… Of doe ik het niet?

Heel dikwijls mag ik met ’t vrouwtje mee naar boven. Daar staat mijn bench, in ’t bureau van de baasjes. Natuurlijk moet ik nadien ook weer mee naar beneden. Trappen lopen kan ik als de beste, daar niet van, maar soms heb ik geen zin om meteen te doen wat ’t vrouwtje zegt. Ben ik een terriër-dame of ben ik het niet?

Kita! Kom naar beneden, kom!

Zie, daar gaan we weer! Zal eens gaan kijken. Geen zin! Even gaan liggen. Doet mijn opa Lennox ook. Wat hij mag, kan ik ook. Oei, moet blijkbaar toch komen! Maar vrouwtje staat ‘ver’ weg! Haha, grijns. 🙂 Ik lig hier goed. Even tong uitsteken. Toch maar Lennox even vragen wat hij ervan denkt… Die slaapt. Even van antwoord dienen.
Komt niet goed, ik zie het zo aan ’t gezicht van ’t vrouwtje. Nog even rustig nadenken: doe ik het?… Of doe ik het niet?

Zie, Kita, een hele foto-reportage én filmpje voor je fans van je ondeugend gedoe! Kom nu maar naar beneden, iedereen kan straks zien dat je een deugniet bent!
Kom hier!

Waarom zwaait het vrouwtje nu zo met het blinkend doosje? Snap het niet! Gauw even gaan kijken!…

Haha, eindelijk. Goed zo!

Oh! Wie trekt hier altijd aan het kortste eindje? Pfff.