Leuk, leuk!… We wachten blij!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 17 februari 2012

Het vrouwtje vertelde een paar dagen geleden een heel verhaal. Ik heb niet alles begrepen…

Wel: Grobber!
Toen deed ik “iiiiee”. Toen zei het vrouwtje: “Ja, Grobber komt niet meer naar de wei om putten te graven en mollen te vangen, maar binnenkort komt er een ander klein hondje. ’t Vrouwtje van Grobber mag einde maart een nieuw hondje halen, ook een Retriever!”

Dat snap ik ook: putten graven? Mollen vangen? YES!
Weer een pupje op de speelwei? Leuk, yes! Dan moet ik nu alvast flink oefenen in het mollen vangen en putten graven want Grobber kan het niet meer voordoen: dat zal ik nu doen! Heb al 2 mollen gevangen!

’t Vrouwtje heeft het niet graag, dat graven, ze roept altijd dat het niet mag! Zelfs als ze het blinkend doosje mee heeft, mag het niet!
Maar daar stoor ik me niet aan, zeker als ze ver genoeg weg is, graaf ik erop los! Grrrr, wafwaf! We zullen eens wat laten zien tegen dat ’t pupje komt!! Holé! Waf!

Joepie!… Zomaar feest!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 14 februari 2012

Wat? Gauw naar de keuken hollen. Ik denk dat ik het niet goed hoorde, was met een kartonnetje aan ’t spelen. Zegt ze het nog eens? Hoorde ik daar: korst? Broodkorst? Een hele?

Kita, zit! Kijk eens!

Waf!Woef! Waf! Ik zit al. Waf!

Stil, niet blaffen of je krijgt niks!

’t Vrouwtje praat wel de hele tijd tegen mij maar ik mag niks zeggen. Seffens zegt ze weer: denkaandeburen. Wat dat is weet ik niet. Foert, die korst wil ik nu toch wel! Wafwafwaf!

Kita, stil! Denk aan de buren!

Lap, daar heb je het weer! Krijg ik nu niks of wat?

Kita, zit! Liggen! Pootje!

Amaaai, weer braaf dat hele circus afwerken! YES! Daar is de hele korst en niet een klein stukje zoals anders! Direct wegwezen naar mijn lievelingsplekje en heerlijk smullen! Tot het laatste kruimeltje alles opruimen dan is het vrouwtje blij.

Oeioeioei… groot accident!

Gisteren ging ’t vrouwtje naar de kapper! Leuk!

Want dan mag ik mee naar die vriendelijke mevrouw en die meneer! Zij zijn de baasjes van Suske, een vriendje van mij! Suske is een Cavalier King Charles en een hele brave en rustige hond! Hij was de eerste keer een beetje bang en benieuwd maar nu al lang niet meer! Hij is zo braaf dat het vrouwtje zegt dat hij een goed voorbeeld is voor mij… gggrrr, waf! We kunnen goed ronddollen en ik mag met al zijn speelgoed spelen! 🙂

En van ’t vrouwtje van Suske krijgen we ook snoepjes!
We hadden flink gespeeld en ik ben heel braaf geweest, maar toen we wilden vertrekken… deed ik een grote plas midden op de vloer! aaaiaaai, oeioeioei. Het vrouwtje begreep er niks van! Jaja, ik weet al héééél lang dat ik in huis niet mag plassen (ik ben tenslotte al een jaar oud!) en toen, plots: plas! Ggggrrrrr… ieuw, grrr.

Ohohoh, het vrouwtje was niet goed gezind! Als ik nu volgende keer nog maar mee mag naar Suske! Aaaaiaaai!
Ben de rest van de dag doodbraaf en stillekes geweest, dan vergeet ’t vrouwtje die plas misschien… 😉

Denk je dat, Kita? ’t Vrouwtje was wreed gegeneerd met jouw gedrag!

... ik zal 't nooit meer doen...

Te snel… dus op heterdaad betrapt!

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 8 februari 2012

Daar is ze weer met haar boek, het vrouwtje! En nu steekt er geen stukje doos uit maar iets leuks, met pels… Even snuffelen…

Kita, af! Neen, dat is mijn nieuwe bladwijzer.

Aaai, het is weer van dat. Leuk en het mag niet! Af hier, af daar, af overal.
Het boek ligt in de zetel. Vrouwtje is in de keuken. Zal ik? Nog eens kijken… Zal ik? Yes, hebbes!

Kita, NEEN! Af!

Sapristie! Oren achteruit, ding loslaten, stapje weg van zetel, onschuldig kijken. Ik deed niks… echt niks… Grr… Ze ziet alles!

Kita, kom we gaan naar boven. Dan maak ik een foto op de trap!

Blinkend ding in éne hand van ’t vrouwtje en oh, boek met plucheding in andere hand! Hap!!!! YES!

LOS!!!

Lossen, onmiddellijk. Wat doe ik nu? Te snel! Dom, dom, dom!!!

Voorzichtige poging!

Hap!

Euh... wat deed ik nu?!

Baasjes – Kita:… 4 – 1

Geplaatst door Patricia Dale in Dag in, dag uit 5 februari 2012

Dat klinkt niet zo veelbelovend, dat toontje van het vrouwtje… Wat zegt ze? Dat het moet gedaan zijn met dat ‘crossen’ en spelen terwijl de baasjes eten en naar ’t nieuws luisteren? Grrrr, waf!
En net nu Lennox en ik dit reuzeleuke spelletje ingevoerd hadden! Brrr! Dat kan niet, ik wil met Lennox spelen.
Braaf in mijn nestje liggen? Neeeeeeeeeeeeee!

Kita, laat Lennox gerust! Kom hier! In je nest! Zit! Liggen! Blijf!
Lennox: mand! Nu! Blijf!

Ik haat dat woord: blijf! Jammer dat Lennox dat altijd doet. Hij is dan ook geen terriër. 😉

Eerste dag: na de elfde keer was ik het beu en ben ik maar netjes blijven liggen. Morgen opnieuw. Ik ben een terriër en dus een koppige lady! 1-0 Niet erg: morgen beter!

Dag twee: aaai, oei, vandaag is het de beurt van ’t baasje om koude patatjes te eten… hihi, ik hou vol! Aaai, oei, dit gaat niet goed, Lennox gehoorzaamt wel en grolt een beetje als ik een poot uitsteek en op zijn kop tik… Hij geeft baasje gelijk. Oké, liggen dan maar. 2-0

Dag drie: haha, ik heb vrouwtje goed beet gehad. In de speelwei ben ik niet naar haar toe gelopen toen ze riep om naar huis te gaan! Echt niet! Lang volgehouden! Vrouwtje ging zelfs de wei uit zonder mij! 😦 2-1 Punt voor mij!! En het vrouwtje speelde vals: het vrouwtje van Sammy greep mijn halsband plots. Einde pret: braaf naar huis.

Dag vier: ha neen, ik ga niet liggen. Niet hier op mijn dekentje en niet in mijn nestje. Zoef: spurtje naar salon. Boink: zetel staat in de weg. Spurtje naar de keuken. Knots tegen de kast. Aaauuuw, even stilstaan. Grrrr: daar is ze weer en ik moet naar mijn nest. Niet opgeven. Na zes keer is het vrouwtje vinnig boos: de wok wordt koud… Wat? Geen speelwei meer vandaag? Zegt ze dat echt? Zal maar doen of ik het begrijp en ik blijf liggen. 3-1

Dag vijf: Lennox lag in zijn grote mand. Heb hem eruit geblaft. Ben gaan liggen en ben de hele maaltijd braaf geweest, in de grote mand. Grote Lennox lag in mijn (kleine) mand. 🙂 4-1

Na vijf matchskes “koppig-zijn”, blijken de baasjes de koppigste terriërs… Maar ik neem nog wel eens revanche! 😉