Splasher de splash, plets plets… oh, het is hier leuk! Kletsnatte pootjes heb ik al, buikje en zo ook lekker nat. Pootjes lijken kraantjes als ik ze ophef als ik in de plassen sta! Maar het zonnetje schijnt nu. 😉 Daarnet niet… 😦

Kita, een uur en een kwartier gespeeld, het is wel goed voor vanmorgen!

Ja, het is weer gedaan met de lol! Leibandje aan en naar de poort. Wafwaf! Vrouwtje, kijk dan! Trekken, trekken, dan kijkt ze misschien!

Kita, hou op,  stop! Zit. Wat is er nu weer?

Wafwafwafwaaaaaaf. Ha, nu ziet ze het ook! Daar is de mevrouw waar ik mag logeren in november! Met twee logées: Jack en… ooooohooooh, wat een grote madam-hond. Het vrouwtje maakt de leiband weer los, joepie, we blijven nog. Ooooohoooh, zal maar heel voorzichtig eens snuffelen… het vrouwtje vraagt hoe ze heet: Catou! Catou is heel lief, maar zo groot en breed en lang! Ze blijft drie weken, leuk! Ik ben toch maar hééééél voorzichtigjes vandaag… 🙂

Kita! Hier! Nu gaan we echt wel naar huis!

Ja, vrouwtje! Ik geef zelfs een pootje!

Bbbrrr, zo nat! Schattepatat! Bbrrr.

Nooit goed, hé!!! ;-(  Maar ik hoor wel schat of zoiets, zal zo erg niet zijn! 🙂

http://www.youtube.com/watch?v=1fVJSJcxIjw&feature=youtube_gdata

Sinds de boekentas thuis is, doen we allerlei leuke dingen! Zo gaan we ook ’s middags naar de wei. Het vrouwtje wil een speciaal plaatje plikplokken, ze kijkt altijd maar naar de lucht!
Op de grond is het veel leuker, hoor, vrouwtje!

Kijk daar! Daar komt Duke aangelopen! Mijn opa Lennox kent Duke ook. Als die allebei aan de leiband lopen, nu ja, dan zijn het geen vriendjes… Dat heb ik al wel gehoord!
Maar Duke is wel lief tegen airedale-dames! 😉  Hij wil zelfs met mij spelen als ik het een paar keer lief probeer!! 🙂  We tuimelen graag! Het vrouwtje van Duke heeft ook een blinkend doosje en ze plikplokt ook. 🙂
Ze doen maar, wij vinden het hier wel leuk, hé, Duke?

En ik heb een hele film, Kita! Kom, nu gaan we naar huis!

Voilà, einde rendez-vous! Morgen weer? 😉

Héla, toch nog iemand om mee te spelen! Dat is lang geleden! Daar heb je Kyra!
Leuk! We spelen en hollen!

Er is maar één probleempje: als we ver weg zijn en de vrouwtjes roepen… tja, dan weten we het niet zo goed meer… Kyra, Kita… Ik loop gauw naar het vrouwtje maar Kyra moest komen naar haar vrouwtje… En daar vertrekt Kyra, oei en hoorde ik nu niet Kita? Pffff, niet gemakkelijk! Maar we spelen wel leuk en we trekken het ons niet erg aan… 😉

Volgens het vrouwtje lopen we zo hard dat we uit de film hollen! Hahahahaha! 😉

Wat doet dat baasje daar? Hij giet die grote, blauwe, zware fles leeg… véééél drinken in de grote pot nu! Yep, dan kan ik die fles nu wel pakken!
Waar is het vrouwtje? Ver genoeg weg! Sammy, doe je mee? Yes, hebbes!

Kita! Nee! Hier met die fles! HIER!!!

Dat zal ze maar denken! Rennen! Ze kan toch niet volgen! 😉 Even rusten. Sammy is het al beu! Ze roept wel hard, het vrouwtje. Ze is boos dus! Nog verder weg lopen, haha!
Ze leert het nooit: hoe meer ze roept, hoe meer ik wegloop. Als ze niet roept, is het niet leuk meer natuurlijk…

Wat hoor ik? Wat zegt het baasje van Spikkel? Beter plikplokken dan roepen? Beter voor haar hart? Wat is dat nu weer?
Vrouwtje is moe, ik hoor haar niet meer… beetje dichter gaan. Fles efkes laten liggen. Ze ziet mij niet eens meer en speelt met Spikkel! 😦 Awel, zeg! Hier ben ik ook, hé vrouwtje!

Hier ben je, koppige Kita! Zit!

Oei, ze doet de leiband aan? En nu? Aaaai, zoals bij het graven: derde keer: leiband-keer! Dat weet ik nu al… ik graaf niet meer. Behalve als ik een keertje vergeet dat het niet mag. 😉

We gaan de fles oprapen en in het mandje leggen!

En dan naar huis, je zal het zien! Niet te snappen! Toen ik nog een baby was, mocht ik thuis wel spelen met een leeg flesje… En nu niet meer… Snappen wie kan! De logica van de mensen is soms ver te zoeken!
Hé, ik mag toch weer spelen! Zal er nu maar AF!-blijven! 😉

Wat zegt het vrouwtje? Papieren wegbrengen naar de mensenpuppy van ’t vrouwtje? En ik mag mee? Oei, niet spelen met Shasta en Goofy? Het is maar over en weer want de mensenpup heeft geen tijd, ze vertrekken bijna op vakantie. Ah zo! En de mensenpuppy heeft nog snoepjes voor opa Lennox en mij? Wegwezen dus!

Daar zijn we! Maar de baasjes zonder tijd staan nog te praten bij de auto. Ik wil er wel even uit, dat mag van ’t vrouwtje, maar aan de leiband… Kijk, wie zie ik daar? De konijntjes van de mensenpup. Ha, dat zijn dus de ‘Nijntjes’ van Shasta en Goofy!

Mag ik dichterbij, vrouwtje? Dat mag! Hoe kan nu zoiets? Ik loop rustig mee voor de pret weer uit is… Er komt een nijntje naar mij: dat is Bella! Dag Bella, ik ben Kita. We steken onze neusjes tegen elkaar! Ik geef een likje, maar dat wil Bella niet: ze spurt weg! Hoe jammer! 😦

Voilà, en nu vertrekken we weer. Instappen zegt het vrouwtje en gordel aan! Tot volgende keer, Bella! 🙂

Hiphoi hiphoi! De boekentas is thuis en ’t vrouwtje gaat mee naar de wei! Het zonnetje schijnt… Sammy heeft geen interesse in spelen: die kijkt naar de konijnen! Pfff.

Wat is dit? Wie laat dat hier nu slingeren? Een sok? Leute gegarandeerd! Trekken en hollen! En nog meer van dat!! 😉 Van die sok blijft niet veel over… 😉
Moeten we nu al naar huis?

We gaan nog op pad, Kita! Komaan!

Kijk, we gaan naar de tram! Misschien gaan we weer stapeltjes papier halen in de winkel aan de tram! Jaja, ik weet het wel: boeken, boeken, boeken! Ik blijf heel braaf liggen terwijl het vrouwtje wacht op de boeken. Het is een andere boekenmeneer vandaag, maar hij lijkt wel heel erg op de echte boekenmeneer. Dat is zeker omdat het ook een boekenmeneer is! 😉 Het vrouwtje krijgt weer zo’n mooi zakje waar ik niet mag aan snuffelen.

En nu gaan we nog een brood kopen, zegt het vrouwtje! Bij de Panos, zegt ze. Ze doet maar! Ik loop wel mee…

Kita, volg! Het is groen licht!

Nog zoiets… rood licht, groen licht… weten die mensen nu echt nog niet dat honden kleurenblind zijn? Nu ja: het vrouwtje zal wel blaffen dat ik moet volgen…

Oh ja, en de sok is gefilmd door het blinkend doosje… 🙂 Ver genoeg kijken…

Yes! We gaan naar de wei, eindelijk! De baasjes hebben lang geslapen vandaag… Maar nu is het zo ver! En de zon schijnt, het is zelfs al een beetje warm…

Oh, kijk nu! Ernie is terug van vakantie! Joepie! Die zal wel willen rennen! Dat vind ik leuk. Ik kan wel nooit winnen, maar het rennen is wel leuk.

Hallo, Ernie! Hoe was de vakantie? Heb je Mano gezien in Frankrijk? Nee? Jammer.

Zullen we wat rennen? Komaan! Waarom wil je niet? Zal je even duwen! Hallo, Ernie, ik ben hier, zullen we rennen?
Pfff, hij wil niet! Zal er maar bij gaan zitten en even wachten. Beetje geduld oefenen. Duurt lang. Zal maar gaan liggen! Duurt veel te lang!
Zeg vrouwtje, zie je dat niet? Ernie wil niet lopen: die staat hier maar. Wat nu? 😦

Kunnen de baasjes hier nu niks aan doen? Die staan daar maar te kletsen over de Provence. Weeral nieuwe hond? Die nieuwe hond lijkt interessanter dan wij! 😉

Wat een dag!! Het was al raak vanmorgen! Het vrouwtje maakt lawaai met de rolluiken en wil dan het venster open zetten, om te … lucht… of zoiets. Eerst moet dan die doorzichtige witte lap opzij. Er valt een piepklein bloempotje! Ik help flink: ik raap het vliegensvlug op en breng dat ding natuurlijk meteen in veiligheid, ver van ’t raam en de gevaarlijk zwierende witte lap. Probleem: potje stuk, plantje stuk, overal bruine smurrie! Vrouwtje ooooo zo boos!

Kita! Los! Naar de keuken! Liggen!

Vanavond koken we samen! Jaja! Leuk! Het vrouwtje haalt alles uit de koude kast en ik wil helpen! Weer niet goed! Vrouwtje weer beetje boos.

Kita! Af! Weg daar!

Oeioei, het gaat echt niet goed vandaag!
Maar we gaan wel naar de speelwei vanavond! En dat is leuk, want er is een nieuw vriendje: Spike! Zijn baasje moet nu niet meer naar school en nu kan hij veel naar de wei komen met Spike!
Toch één ding dat goed gaat!

Kom Kita, we gaan naar huis, het begint te regenen!

Nee toch! Nu dat weer!

Deze slideshow vereist JavaScript.