Mijn oren flapperen de hele tijd! We zijn op weg naar de speelwei, maar er is veel wind, heel veel wind. Ik voel het: seffens waaien mijn oren van mijn kop!

Er zijn weer veel vriendjes op de wei! Nu de werkmannen de andere wei afbreken, hebben die vriendjes geen plaats meer om te spelen. Erg, hé! Maar het is wel leuk dat ze nu ook bij ons komen spelen! Ik ken al veel nieuwe vriendjes: Dinah, een witte herder en Ricco, een huski! En dan is er Kasper, de border collie. Hij speelde vorige zondag met mijn opa Lennox! En gisteren was er ook Gust: dat is een bruine hond. Oh ja, en jagende Misha mag ik niet vergeten!

Alle vriendjes lopen en hollen en spelen wild. Dat komt zeker door de wind. Met te veel en te wild, dat vind ik niet leuk, dan loop ik maar een beetje opzij! 😦
Spikkel en haar baasje doen een beetje gek vandaag! Zeker die wind! Het vrouwtje plikplokt het! Kan ik het laten zien aan iedereen, dat mag van het Spikkel-baasje!

Kijk nu! Ja, ik weet het wel: ik mag geen lege flessen pikken om mee te spelen. Dat doe ik al een poosje niet meer. Maar zie nu! Als de wind die fles naar mij brengt… ? … Dan mogen Sammy en ik er toch wel mee spelen? Ah ja! Leuk! Zo leuk, dat is lang geleden! 🙂

Aan Kasper laat ik mijn boom zien, maar die vindt mijn boom niet interessant. Nu ja, is niet erg!

Oei, het vrouwtje roept in fluitjestaal. Snel, snel! Wat zeg je, vrouwtje? Naar huis want het is al laat en het vrouwtje moet nog vertrekken met de boekentas? Hier ben ik toch?!!! 😉

Flinke Kita! Flinke meid! 🙂

Wat een drukke dag vandaag! Vanmorgen naar de hondenwei! Veel vriendjes maar het vrouwtje kan niet plikplokken want het regent! En dan kan het blinkend doosje niet uit de tas, zegt ze. Morgen dan maar…

Dan gaan we met de tram naar de lieve boekenmeneer in de winkel met de pakjes papier! Ja, vrouwtje, de winkel met de boeken, ik weet het wel!

Nadien moet het vrouwtje veel tokkelen. Veel werk, zegt ze. Maar dan! Vanmiddag! Nu komt het leukste deel van de dag, ik zal het eens vertellen.
Het vrouwtje en ik nemen tram 7, we gaan heel ver met tram 7: naar midden in ’t stad, naar de kathedraal en de Groenplaats. Het vrouwtje vertelt dat we wachten op fans. Begint het natuurlijk te regenen. Dat deugt niet, niks terras! Ha, daar zijn de fans! Ze komen van heel ver, van een ander land! Daar kan je niet naartoe met tram 7! Misschien moet je daarvoor met de trein! Dat moet ik eens vragen aan ’t vrouwtje. 😉

Enfin, we gaan samen met de fans naar binnen om een bolleke te drinken. En weet je wat? De fans hebben een cadeautje voor me mee! Ohlalalalala: een speeltje en snoepjes. Ik mag meteen een snoepje proeven. Lekkerrrrrrrrr!Voor het speeltje moet ik wachten tot thuis want hier mag ik niet rondhollen, zegt het vrouwtje!
De fans en het vrouwtje praten veel, af en toe steek ikke er mijn snuit eens tussen. Ze mogen me niet vergeten, hé! Dan plikplokken ze en de plaatjes mogen bij het verhaaltje. Dat is leuk!

En nu zijn we weer thuis en nu zegt het vrouwtje: het speeltje is voor morgen! Hoezo, morgen? Wafwafwaf! Geef dat nu maar aan mij! Wafwafwaf! Ah, ik krijg toch nog een snoepje! Mmmmm. WafwafGrrrWaf

Stil, Kita, koest! Morgen! Dan kan ik je filmen… de batterij is plat nu!

Stout blinkend doosje! 😉 Zal het morgen weer braaf zijn? Krijg ik dan het speeltje?

Wat zeggen de vrouwtjes? Veertien? Veertien honden in de wei vanmorgen? Hond, hond, hond… dat is wel veel! Oh kijk, Gitte is terug! Aaai, zal maar weer even gaan liggen, ze trekt weer aan mijn kaak! Nu gaan lopen, klaar!

Met wie zal ik nu spelen? Niks al te wild, met veel honden tegelijkertijd. Dat vind ik niet zo leuk! Hey Kato, zullen wij wat ravotten?

Wat zeg je, daar in de jungle? Ja, hoor! Mij goed! En lopen maar, en springen… Nu onder die bomen? Terug naar het struikgewas…

Hallo, vrouwtje, wat zeg je? Ja, ik ben er moe van en ik ga mee naar huis! Wacht de boekentas om te vertrekken? … Oh!