Wat is dat daar? Het vrouwtje heeft een hondje op dat rechthoekig geval bij het tokkelding. En dat ben ik beslist niet. Het is zelfs geen airedale. Kan het ook niet zo goed zien, ik lig in de bench. Zal eens piepen, dan denkt ze aan mij! ieeewgr.

Stil, Kita! Seffens gaan we buiten.

Buiten? Niks buiten, ik wil die pup zien. Oooo, jammer, het is weg. Nog eens? Jaja. Nu zit het hondje! Het lijkt Sammy wel.
Wat zegt het vrouwtje? Neen, niet Sammy! Het nieuwe hondje van het vrouwtje van Grobber? Ja, ik weet het nog, Grobber komt niet meer! En hoe heet dit nieuwe vriendje? ieeepgr,piep, ieuwgr!

Kita, stil.

Nu weet ik nog niks. 😦 Ha, ze legt het uit aan ’t baasje. De nieuwe hond heet Lucien. Lucien, le chien! Voilà! En ik ben Kita, la chienne. Dat zegt het vrouwtje toch tegen haar Franse vriendin. Die zie ik soms ook op dat rechhoekig ding. En dan praten de Franse mevrouw en mijn vrouwtje. Daar snap ik dan niks van behalve “Kita, la chienne”. Ha zo, nu komt er ook een chien naar de wei binnenkort: Lucien! Joepie, dan gaan we weer graven! Een vriendje zoals Grobber zal dat zeker willen leren! 🙂

Lucien, een nieuw vriendje...