Voor… en na!

Om zes uur bed uit? En meteen buiten? Park in? Hoe langer hoe gekker! Nog erger!!! Ik? Geen eten??? Grrr, ieieie, grrr…

Kita, stop dat gejank! Liggen!

Zullen we wel eens zien! Die Lennox krijgt eten en ik niet! Jieiiiiiiiii. Grrr… Aaaai, boze blikken, zo komt er zeker niks van eten, zal maar liggen… Oei, gareeltje aan… weer naar buiten! De auto in, ik snap het al! We gaan rijden. Ja zeg, ik kan het ook niet helpen dat ik autoziek word als ik eerst gegeten heb. Amaaai, het gaat een flinke rit worden, vrouwtje komt naast mij zitten… afleiding noemt ze dat. Foert, ik doe een dutje… ligt wel goed, zo tegen ’t vrouwtje… zzzz zzz zzz.

We stappen uit! Hier ben ik nog geweest! Even vertellen en fiks met staart kwispelen. Ja, die meneer ken ik! Even laten zien dat ik hem nog ken en tegen hem opspringen! AAAi, dat was te denken: mag niet… vrouwtje kijft! Die meneer is het baasje van mijn mama Funnygirl! Ik mag mee naar binnen, ’t vrouwtje niet. Die komt straks pas terug!

Pffff… ben er moe van, al dat gepluk en geknip overal! Elk half jaar opnieuw, saperloot. Ha, daar is ze weer! Kent ze me nog, het vrouwtje? Blijkbaar wel, ze roept toch! Gareeltje terug aan… en naar huis. Zonder “mijnen bontjas” is het maar koud! Als Lennox me nu nog maar kent??!!! zzzzz zzzzz zzzz

Voor!

Na!!!

Herfst?… Bomen die pels verliezen!

Mag vandaag weer mee naar linkeroever… goed nieuws! Onder de tafel liggen in het restaurant, nu ja, ik ben best braaf met zo’n kauwbeentje en ik doe een flink dutje. Seffens gaan we dan toch weer buiten!

Wat is toch al dat gekriebel en gekraak onder onze poten? Efkes dollen, al dat opfladderend bruin-geel-rood gedoe… En nu valt het nog uit de lucht ook. Wel sapristie, die bomen verliezen hun pels!
Oeioei, daar komt stofzuigen van!… Tiens, neen, vrouwtje gaat rustig op de bank zitten…
Kijk dan toch! Zie je het niet? Het ligt hier vol van dat spul, hier… vlak bij mijn poten!!!

Kijk toch eens hoe schattig! Onze airedale heeft een beetje dezelfde herfstkleuren als de afgevallen bladeren…

Winkelen… met herbruiktasje!

Haha, leuk! Nu mag ik misschien mee de winkel in… tasje even netjes omhangen?!

Hoe begin ik daaraan? Hulp gevraagd! Jij, met je ervaring, help eens…

Geen hulp? Dan probeer ik zelf wel, wat denk je nu wel?

Dit is moeilijker dan het lijkt! Ggggrrrrr…

En toch grrrr… wil ik… grrrr… grrr…

Zie je wel, ik kan het, het vrouwtje lacht… goed teken! Even mooi stilzitten nu… Ben ik niet schattig?

Goed zo, Kita, toppie Woef!

🙂

Een hondenleven… stressvol?

Woef…
en meteen maar aan de deur, anders snapt ze het weer niet… Moet weeral
plassen! Erg vervelend. Te laat! Oren maar achteruit leggen, dit wilde ik niet,
hoor, vrouwtje… Oef, toch naar buiten, meer plas, en nog eens, en nog eens…
oeioei… Vrouwtje kijkt maar raar…

Er is iets grondig mis. Zo kan het
niet verder. Zondag of niet: naar de dierenarts! Na urine-onderzoek blijkt het
geen blaasontsteking of zoiets te zijn, wel darmkrampen en -spanningen. Een
flinke én pijnlijke spuit plus medicatie zouden moeten helpen.

Zeg, wat gebeurt er nu? Daar ben ik
het niet mee eens, zal eens laten zien dat ik van die tafel wil… Lukt niet:
vrouwtje en baasje toch sterker dan ik en die in die groene schort doet gewoon
verder. Ik krijg niet eens een snoepje en wat zegt die daar? Dieetvoeding??
Niks anders?? Grrr, zal hier eens wat rondsnuffen, zie! Mag ook al niet, moet
blijven liggen.

Oef,
toch naar auto en naar huis. Oef, oef… rust. Ben slaperig… Krijg nog eten,
uit die nieuwe zak. Mmmm, is te eten, lekker zelfs, vlug alles opeten. En
dan…slaapwel…